Online kopen ?

Al enige jaren heb ik een Feeling-abonnement. Ik vind dat een leuk 'boekske'. De cosmetica-artikels blader ik door als gingen ze over de laatste nieuwe trend voetbalploegensamenstellen. De design en lifestyletoestanden interesseren me meer.
En sedert een aantal maanden ligt er steeds een maagdelijk wit blad naast mijn Feeling. Daarop noteer ik alle adresjes die ik online wil bekijken.
Leuk, jongens, leuk ! Schoenen, kleren, ondergoed, op maat gemaakte hemden, een site helemaal gewijd aan 1 soort jurk (!), leuke vintage spulletjes (alles wat ik wilde kopen, was reeds weg), rijke madammenaccesoires, enz.

Het vervelende is dat je bijna overal moet betalen met Visa of andere bankkaarten. Big Brother (=manlief) heeft hierop nog altijd een streng verbod uitgevaardigd, anders was ik al vele leuke spulletjes rijker geweest.Mmm, misschien dat ik het verbod nu wel begrijp.
Ik vraag me trouwens af wie het aandurft om een Dolce & Gabbana-kleed van 950 euro via het web te bestellen ?

Soms heeft een mens niet veel te zeggen. En moet je dan ook zwijgen. Ik sudder, in stilzwijgen.

Ziek

Niet dus !

Stilletjesaan dringt het door. Ik moet niet gaan werken, maandag.
Normaal gezien ben ik al weken bezig : voorbereiden, nieuwe werkbladen maken, klas kuisen, (schilderen), kopiëren enzovoort.
Dit schooljaar was zo'n hel dat ik nog aan het afkicken was in augustus. Dus mijn 'schoolradar' komt later op gang, denk ik ?!

Gisterenavond met een collega gaan zwemmen en toen kwam het toch wel binnen : ze beginnen zonder mij, dit schooljaar. En alhoewel het mijn eigen keuze was, doet het toch ook wat zeer. Ik ben nu eenmaal een 'echte' schooljuffrouw. Als ik foto's maak, schiet er steeds door mijn hoofd bij welk thema ik ze zou kunnen gebruiken. Wanneer ik op canvas een goede docu zie, spijt het me dat ik ze niet heb opgenomen. Altijd is er die gedachte : "Dat kan ik gebruiken in de klas".

Gisteren ook de laatste keer met mijn bengels gaan werken in de moestuin. Ze konden nog een aantal lekkere courgetten oogsten. Dat contact ga ik wel missen. Twaalfjarigen zijn helemaal mijn 'ding'. Om één of andere duistere reden weet ik altijd waarover praten met hen, kunnen ze mijn grapjes wel waarderen en durven ze ronduit hun gevoelens kwijt. ( Juf, ik ga u missen !)
't Is dat heel de zever errond (directie en sommige collega's) me dit jaar letterlijk heeft genekt. Ik MOET er gewoon tussenuit. Noem het vluchten ... ik (en velen met mij) noemen het een verstandige beslissing. (Mijn osteopaat was ronduit lyrisch toen ze de laatste keer mijn rug, buik en hoofd voelde).

Het geeft dan ook een zalig gevoel als ik UIT de school kom. Bij het binnenkomen trekt mijn maag samen, word ik lichtelijk misselijk, blokkeert mijn nek, en komt de hoofdpijn op. Dus ... ik start niet dit schooljaar. En mijn 'start'gevoel mag ook ontbreken. Geen zenuwen ... mmm, tot ik aan een nieuwe job begin. Dan zal je mij zien gieren. Allez ja, die zenuwen dus toch !

Nog 2,5 week vakantie. Ik ben een gelukkig mens. Ja, dat ben ik !

Terwijl mijn haar nog nat is van het zwemmen, verheug ik me al op donderdag. Hier ga ik naar toe. Mmm, ....

Stel u voor : een schitterend geïsoleerde muziekstudio met daarin 2 gekke mensen die keihard meebrullen en heen en weer springen op een niet-voor-de-buren-geschiktvolume. WIJ !
Dit is zo ongelooflijk Prince-geïnspireerd, luchtgitaar en luchtkeyboard, alles erop en eraan.
Ik blijf iedereen er lastig mee vallen, maar ik vind ze zooo goed ;-)

't Was goe !

Helemaal opgefokt vanwege het schitterend geregeld verkeer rond de AB. (update dankzij Celie : Vorst !) Duizelig van de hoogte van de tribune. Gedachten die rollen en tollen, emoties die al weken, maanden zaten te dringen.

De eerste tonen klinken en daar zijn ze weer : mijn eeuwige tranen. Ze springen, ze vallen, als een zoete, zachte regenbui. Ik slik, probeer ze weer weg te dringen, voel me een onnozel wicht. In het geroezemoes, de drukte is er geen plaats voor de melancholie van een 37-jarige puber.

Daar is zijn hand, hij lacht, weet het. Hij weet het altijd, kent me hierin zo goed. Hij knijpt, kijkt even opzij, weet dat hij het moet laten komen, nu. Geen troost, geen woorden. Enkel zijn vingers die de mijne zachtjes drukken.

Muziek, het is iets van ons. Onze taal. Voor als zelfs een tantieris geen zinnen meer kan fabriceren.
Ik hou van hem. Hij kan mij krijgen. Voor altijd.

Alhoewel ik dans wanneer ik maar kan, ben ik niet zo'n fan van 'boenkeboenke'muziek. Ik ben een kind van de jaren 80/90 en was er wel ergens bij toen house en wat is dat nog allemaal werd uitgevonden maar hield altijd meer van de rechttoerechtaan-muziek die zich in de onderste regionen afspeelt. Tekst vind ik net zo belangrijk als de muziek. Dus sorry dj Tiësto, aan mij is een fan verloren gegaan.
Maar als mijn absolute lievelingszangeres meedoet, tja, dan wil ik wel eens zwichten. Niet slecht dit. Mmm, eigenlijk ronduit goed !

Test, test, test ... ing one two three

Wat testjes om er terug in te komen ... via Anna Stesia : mijn perfecte man. Het internet weet ALLES ! Johnny Depp mag ten alle tijde 'zijn sloefkes eens onder mijn bed zetten'!

You like to live life on the edge and always go for the colourful characters. You are excited by mischievous men and enjoy the thrill of never knowing what is around the corner. They may not the best marriage material, but who cares?!

Via alle anderen : 75 %. Lijkt u misschien maar triestig (en zelf heb ik ook nogal problemen met 'middelmatig' scoren) maar ik mail dit resultaat onmiddellijk naar mijn leraar fysica van het middelbaar. Ik ben de oorzaak van zijn kale kop en grijze baard. Die mens heeft elk haar uitgetrokken van pure wanhoop. Ik snap NIKS van wetenschappen. Ik ben er dan ook serieus voor gedelibereerd. Mijn andere vakken waren nogal aan de redelijke kant. En men dacht dat mijn capaciteiten en verdere beroepskeuze niet echt in die richting zouden liggen. Hebben die even gelijk gehad !

Terug

633 feeds ... SLIK !

Een hele week internetloos : ik vraag me af hoe zwaar de afkickverschijnselen zullen zijn ?!

Amai !

Het is wel straf : op 1 dag tijd, 2 jobaanbiedingen.
En ze vragen, nu al voor de vierde keer, of ik directeur wil worden.
En weer zeg ik neen ...
Bennekikzot ? Yes, yes, yes !

Volgens de wet van Peter kan ik daar niks gaan doen !
Dus lachen we maar weer eens.
Mijn ego wordt gestreeld, en gestreeld en gestreeld.
Ik voel me nogal aaibaar vandaag !

Gaan zien ! Gaan zien !
De nieuwe Santana, de absoluut te ontdekken revelatie van de Kempen en daaromtrent : Blue Foxx

Altijd en overal

Trouwens ... ook aan de niet-Antwerpse mama's :
Een gelukkige moederkesdag !

Dag van moeder

Blijkbaar wordt deze dag vooral hier in het Antwerpse gevierd. Wij doen dat bescheiden. Manlief koopt me vrijdag een mooi setje als cadeau. Straks rijden we naar mijn eigen mama om met de familie lekker te eten. That's it.
Het gaat er vooral om dat ik mijn mama nog eens kan zeggen hoe graag ik haar zie. En dat ze de beste mama ter wereld is. Ondanks het feit dat ik zeer hard op haar lijk en me daar soms steendood aan erger. Aan dat gelijken, niet aan haar !

Vroeger, toen ik klein was, gingen we dan naar mijn grootouders in St.-Lenaarts. Daar volgden we de eucharistieviering op de boot. Mijn grootouders' tuin grensde aan het kanaal en van daaruit zagen we dan 's avonds het grote vuurwerk. Iedereen lacht me nog steeds uit met het feit dat ik als vijfjarige onder tafel kroop en luidkeels gilde dat het 'lichtjesboenk' moest ophouden.
Dat was Feest met hoofdletter F.
Tot de dag dat mijn grootmoeder in het rusthuis belandde, hebben we dat gedaan. Tijdens mijn pubertijd werd het wat minder interessant. En toch ... zo'n traditie in ere houden doet deugd.
Misschien moet ik maar eens gaan informeren voor een vuurwerk in de achtertuin.
Alhoewel, bij ons thuis is het geregeld vuurwerk. Ik het vuur en hij het werk ... ;-)

Foto's van de dag

Wat leest u ? Wij moesten lachen ... ietwat groen !






Na 9 maanden wachten, eindelijk onze nieuwe kasten. Mijn moeder is hoogst opgetogen. Haar zolder zal eindelijk vrij komen doordat een groot deel van mijn boeken in dit nieuwe meubel een plaats zullen vinden.

Billen en borsten, borsten en billen

Is het wegens de zomer ? Wegens laat-nachtelijke gesprekken vergezeld van een lekker glas wijn ? Maar de laatste tijd raak ik met verschillende mannen om verschillende redenen in hetzelfde gespreksthema verzeild. Het zal dus wel aan mij liggen, aangezien deze heren niet op de hoogte zijn van elkaars interesse.
Vandaag zag ik dit bij Appelogen. Het zal wel in de lucht hangen, denk ik nu.

Ik ontdekte dat er namelijk verschillende soorten mannen zijn die vrouwen bekijken op verschillende manieren. Je hebt borsten-mannen, billen-mannen en misschien nog wel andere mannen. Terwijl wij, vrouwen, het toch meer met ogen en handen doen ! (zeg ik nu als algemeen vrouwenvoorbeeld)
En dat kan dus een gespreksonderwerp zijn ! Nu zeggen 'de' mannen wel dat het meestal iets is, dat ze met vriendinnen bespreken. Onderling blijkt het nog geen item te zijn.
Ik leerde weer wat over het andere geslacht, da's een feit.
Zonder seksistisch te klinken, de vraag is hier : wat voor mannen bestaan er allemaal ?
En we gaan daar dus absoluut GEEN rekening mee houden, hee dames !

Filmweekend

Manlief en ik, beiden plat in de zetel, met pijnlijke kaken van het lachen. Jongens, wat hou ik van Robin Williams.

En nu moet ik, om kwart voor 11, nog een tekst schrijven op het liedje "In de stille Kempen". Mijn vake wordt morgen 90, en als 'entertainer' (lees 'onderwijzeres') van de familie mag ik een liedje maken. Manlief in zijn studio aan het zoeken op de akkoorden.
Waarom werken wij altijd het best onder grote druk ?

Manlief komt om 22.15 u. binnen. Eindelijk ... vakantie !
In plaats van een luchtig geklede vrouw die een lichte maaltijd voorschotelt en met hem zijn vakantie prachtig inzet, krijgt hij een hoopje ellende, verscholen onder het fleece-deken, met een zakdoek in haar mond, knalrode ogen, fel gesnik en gesnotter. Schone film, mannen, zo schoon !

Gang van gedachten

- Wat ben ik blij met mijn drie 'aangetrouwde' neefjes, die mijn wilde ideeën en plannen au serieux nemen en zelfs willen uitbreiden.
- Wat zalig dat iemand anders je huis poetst.
- Wat onnozel dat ik me laat doen door een interim-bureau-madame en mijn zelfvertrouwen zo'n deuk laat geven.
- Wat schitterend dat ik zoveel vrienden heb die me een ruggesteuntje geven en geloven in mij en mijn kunnen.
- Wat goed dat ik haar laat groeien : op mijn tanden !
- Wat assertief dat ik de dame van de schoenwinkel op een leesfoutje wijs en daardoor 26 euro uitspaar.
- Wat vind ik roze een zalige kleur.
- Wat verheug ik me op de voorstellingen die ik vandaag reserveerde : Stradi en Viola gaan op vakantie, KNT - tv-tunes, en Nachtmuziek (natuurlijk met Sam Vloemans)
- Wat een kriebels krijg ik van het vooruitzicht dat we naar Norah, The Police en Maroon 5 gaan luisteren.
- Wat ongelooflijk superformiweldigeindefantakolosachtig dat manlief vanaf morgen vakantie heeft !

Het meest schitterende nieuws van deze dag is toch wel dat ik terug kan bloggen. Als ik nog niet overtuigd was van mijn verslaving, dan ben ik het NU. Er schieten constant allerlei onderwerpen door mijn hoofd, zinnen die ik in tekst wil gieten, lotgevallen die ik wil delen. En als je dan niet aan een computer kan, is dat frustrerend. Klinkt erg verslaafd, vind ik zelf.

Aan Manliefs IMac mag ik absoluut niet aankomen, dus er wacht me ook nog wel wat werk.
Ik heb me ingeschreven en moet mijn cv nog updaten. Met mijn staat van dienst lijkt dat wel op restaureren ! Een fossiel, dat is mijn cv. Net zoals mijn schriftelijk Frans en Engels. Ik scoor gemiddeld op de meest onnozele test die ik ooit in mijn leven deed. Belachelijker kan het niet.
(merkt u dat ik er niet zo goed tegen kan om gemiddeld te scoren ?)
Het is niet zo simpel om uit te maken waar je goed in bent. Wat ik niet kan, geef ik u op een blaadje, een pallet of drie vol blaadjes ! En laat me dan maar eens lachen, groen ofzo !

Afscheid

Dag ? Tot ziens ? Tot hoors ? Tot schrijfs of leess of zoiets ?

Ik zal een paar dagen computerloos zijn. Dat vernam ik vandaag. Manlief houdt niet van het gezegde, maar toch schiet ik op de pianist. Hij heeft mijn computerbak uiteen geprutst, gestofzuigd, erop gevloekt en me beloofd dat het binnen een paar dagen wel in orde zal zijn.
Hoe ziet het huis van een metselaar eruit ? Hoe werkt de waterleiding bij een loodgieter ? En de auto van de carrossier ???
Aha ! Ik wanhoop dus wel degelijk. De beste stuurlui wonen niet in het huis van hun eigen stiel met een porseleinenkast en de passende aangetrokken schoen. Of zoiets !

Maar zeg niet dat ik het gezegd heb : hij houdt niet van mijn worst-case scenario-doemdenkerij. Ik zal lief zijn voor hem, heel lief. Ik ben bereid tot alles.
Verslaafd ???? Yep !

M

Keigoe !!! Keigoe !! Keigooooooooeeeeeeeee !

Heb ik gedronken ? Ben ik ziek ? Is er iets mis met mijn ogen ?
Ik zie u allen rozig met 4 groenige strepen ertussen. Mijn schermen kapot ? Manlief zegt dat het iets met de computer is. Das erger.
En ik hou wel even vol, maar ik word toch ontzettend misselijk ervan.
Ik ga lezen. Die oude hobby, zwaar verwaarloosd. Met een glaasje wijn. Dan heb ik ook effectief gedronken !
Groetjes.
Tot de volgende computer.

Vakantiejob

Soms vergeten oudere mensen,(van mijn leeftijd en ouder) dat ze zelf ooit jong waren. Ach, die goeie ouwe tijd ?! De tijd van onzekerheden, van twijfel, van proberen, struikelen, vallen en weer opstaan. (mmm, verandert dat ooit wel echt ?)
Enfin, de tijd dat je een beginneling bent in sommige zaken en je nog niet dé ervaring hebt die wordt vereist.

Vandaag zag ik in de Colruyt een oudere dame (ze was toch al wel zeker 40 ;-)) zich ongelooflijk arrogant en tuttig opstellen ! Er staan daar zo van die vakantiemeisjes, van een jaar of 16, te scannen en dat duurt dus wel wat langer, hee. Dat gaat niet zo vlot. En het inladen van uw kar duurt al helemaal uren. En het afrekenen neemt ook al wat meer tijd in beslag. En dan zeggen ze ook nog zo dikwijls : "Kevin, wamoettekikhiermeedoen ?" met zo'n Bambi-blik in hun ogen.

Komaan, mevrouw, waar is de tijd dat u een vakantiejob deed ? Dat u er bij stond als overvielen ze u elke minuut, dat u aan 'Kevin' moest vragen op welk knopje u moest duwen om toch maar vooral niet opnieuw te moeten beginnen met scannen ?
Waar is die tijd toch naartoe ?

Zat ik daar met de slappe lach in mijn auto. Er bestaat dus een liedje dat als tekst heeft : Je veux une femme, like you. En dat Engelse na dat Franse, en die serieux, en die beat en dat gehijg ... het werkte op mijn lachspieren.
En zij antwoordt dan : Je veux une homme, like you. (Ook al beweren de lyrics dat het 'un' homme is, ik blijf erbij !)

Zijn er mensen die dat ECHT goed vinden ? (vraag ik serieus) (binnenkant van wang kapot van het bijten)
Hahahahaha ...

Verliefd

Omdat ik soms verliefd word, en dan word ik sentimenteel en wat flauw en wat wenerig.
Dan krijg ik van die zoete invallen, en is de muziek z(w)eemzoeterig zacht en romantisch.
Dan kan Hugh Jackman mij krijgen en droom ik dat ik eruit zie als Ashley Judd.
En ondertussen zijn er tranen en dramatische uitbarstingen, is er verdriet en smart.
En aan het einde komt alles goed en is iedereen blij en gelukkig.
Op mijn 37ste nog puber zijn, soms haat ik het, soms vind ik het wel fijn.

Blijkbaar is het "in" om blogs te kopiëren. Alsof er nog niet genoeg wordt geschreven ?
Vandaag vond ik dit. Mijn naam staat erin, maar het is, volgens mij, Babsie die hier wordt overgenomen ?
Ik weet het niet zeker, omdat ik al een eeuwigheid geleden met stokjes bezig was en het niet meteen terugvind.

Je loopt natuurlijk altijd het risico dat mensen met jouw woorden gaan lopen, maar het platweg kopiëren vind ik echt grof. Ni tof !

Plas in bed

25 kinderen op bedplaskamp.

Het brengt een ietwat ironisch glimlachje op mijn gezicht. Zo van : Wat verzinnen ze nu nog in Godsnaam ? En ook van : Hadden ze dat in mijn tijd maar gehad !

Niet dat ik de behoefte heb om mezelf hier bloot te geven, (waarom ga je het dan vertellen, Tantieris ? ) maar ik kon, als kind, zelden mee op bosklassen, zeeklassen, turnkamp en heel de reutemeteut door het enorme probleem dat ik 's nachts had. Ik slaap namelijk zo diep dat ik 's nachts een geheel eigen leven lijd euh ... leid. Controle over vanalles en nog wat is niet aan de orde dan.
Gelukkig kwam alles in orde tegen de tijd dat ik ook effectief met iemand anders in 1 bed ging liggen (en iets daarvoor ook al, hoor).
Maar het probleem is me gekend en gaat me nauw aan het hart. Het is echt afschuwelijk als je 9 bent en je 's nachts in je bed plast.
Dus toch maar : Hip, hip voor het bedplaskamp.