Papa Wej

Na een goed gesprek met mijn hele lieve jongste schoonzus, na een heerlijke maaltijd in een prachtige omgeving, rij ik naar huis. Regen tikt tegen mijn raam (zonder Rob De Nijs-gevoelens, dank u). Autostrade is leeg, mijn hart is vol.
Soms kan je dichter bij mensen komen, zonder al te veel moeite. Moeite-loos ...
En dan kom ik ook altijd dichter bij mij. En daar word je dan dichterlijk van ...

En dan is het daar ... een moment van bijna transcendent aanwezig zijn ... iets ongrijpbaar ...
Opeens " I lie and I cheat" op de radio, en plots ben ik weer 16 en zit ik met jou in een kleedkamer gevuld met Bart Peeters, Walter Grootaers (die ik sindsdien echt met een aers vergelijk, pardon me) en Bea en Jan en Isabelle. Familie Van Der Maet, die toen jouw familie was. En ik voel jou, even glimlachen, omwille van mijn groot kloppend overgevoelig hart. Omwille van mijn onmacht om de juiste woorden te vinden, hier en toen. Omwille van mij ...

En voor ik het weet, zit ik luidop te glimlachen en beweeg, bijna op het ritme van mijn ruitenwissers, en zing ik luidkeels I lie and I cheat. Wat ik blijkbaar zonder moeite helemaal uit mijn hoofd kan meezingen. Weer een verrassing vanavond ... Ik ben er dol op !

Ik sta op ontploffen

Vandaag ontdekte ik via,via,via dat het blijkbaar 'genealogisch' mogelijk is om zomaar de levensgeschiedenis van mensen op het internet te zetten.
Ik ben namelijk genoteerd met geboortejaar, naam en toenaam, naam en toenaam van manlief en nog een paar details die ik zelf ten alle tijde NIET op het internet wil zien verschijnen. Jongens, daar kan ik me in opwinden : onredelijk bitsig word ik dan. Mijn territorium-drang komt naar boven, cruella de vil is er dan niks tegen !
Kan dat zomaar ? Mag dat zomaar ?
Verschijnen (allo Bernadette) als tantieris, ok !
Maar mijn eigen naam staat al te dikwijls naar mijn goesting op het internet ! Niet nodig, niet interessant ! GRRRRRR !

Wanted

Waar sommige mensen zich mee bezig houden !?

Ik ging naar de kapper en ...

"Amai, wat hebde gij met uw haar gedaan ?"

Spontaneïteit, het is me niet vreemd. Regelmatig flap ik er iets uit dat niet echt goed aankomt, te impulsief is, dat zelfs kwetsend kan zijn. Allemaal vanuit mijn buik, waar het centrum van mijn wezen ligt. Soms zou ik willen dat dat 'wezen' zich boven mijn schouders bevindt, in plaats van eronder.
Sedert gisterenavond weet ik wie me daar erfelijk mee heeft belast : mijn MOEDER !

Voor jou zet ik mijn masker af
met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
maar bang maakt het me wel

Voor jou zet ik mijn masker af
en hoop dat je dan ziet
dat ik gewoon een joker ben
die lacht om zijn verdriet

Voor jou zet ik mijn masker af
ik heb geen muren meer
omdat jij net zo kwetsbaar bent
leg ik mijn wapens neer

Voor jou zet ik mijn masker af
aan jou geef ik mij bloot
ik werp mijn ziel en zaligheid
uit liefde in je schoot

Want niemand hoeft te weten
hoe kwetsbaar en hoe klein
hoe angstig en verlegen
ik af en toe kan zijn

Mijn sterkte en mijn zwakte
je krijgt ze allebei
Ik wil ze met je delen
wil jij dat ook met mij

Geen leugen die bescherming biedt
bij mensen zoals jij

Jij hebt mijn masker nooit gezien
Je zag alleen maar mij

M.Borsato

En zo vroeg ik het "aan",
en toen was er die kus ...
Nu al 8 jaar geleden.

Snak

Snakkerdesnak ...
ik snak naar vakantie !


En dat wil toch wel lukken zeker, daar is hij/zij/het !

Zoonlief trekt het huis uit

Zoonlief staat met z'n loopfietsje in de hand te trekken aan de voordeur.
"Mama, ik ga naar onze Rik"
Wat ? denkt 'de mama'.
Pedagogisch verantwoord blijven !
"Wat ga je doen, jongen ?"
"Ik ga naar onze Rik, want daar is het feest !"

Ik onderdruk een schaterlach. Onze Rik feest niet graag !
Maar toch een gelukkige dus !

24 weken

Mijn zus heeft me gevraagd om een tekstje te maken voor op het geboortekaartje van haar baby die elk moment kan arriveren.
Dat is moeilijk ...
want moet dit een kaartje worden vol leven , of eerder één waarbij ik afscheid neem ?
Manlief heeft zijn krik bovengehaald, ik moet nodig 'gekrikt' worden ....

Eurosong

En "Shut that door" gaat naar Griekenland !
En wij gaan winnen !
En het sneeuwt in juli !

AAAAAAAAAAAAAhhhh !

Wel grappig "I was sinking of you"

Thanx An !

ps. in Mozilla doet ie het zonder beeld ;-(

Lyrics van de week

All I need is a little time
to get behind this sun and cast my weight,
All I need is a peace of this mind
Then I can celebrate ...

rara ... welke songtekst is dit ?

Solitude(s)

Zoonlief ligt te snurken ...
Tantieris alleen thuis ...
Cd-tjes van Solitudes in de speler ... vogeltjes, de zee, pianocascades, ...
Hmmmm ... ik word er helemaal week van ...
Gelukkig is het week-end !

Achter-lek

oke ... loop meestal een beetje achter, vind alle dagen nog het warm water uit, schreeuw dat dan van de daken.
Maar nu heb ik toch weer iets LEUKS (hollands accent) ontdekt : de Mike en Thomas show
Zelfs manlief wist wat het was, en dat wil wat zeggen want hij kijkt zelden of nooit naar het kastje !

En toch, en toch ... ik vond het reuzeLEUK (hollands accent). Met een compleet fout showballet, twee ongelooflijk nichterige presentatoren, debiele vragen en opdrachten, maar ongelooflijk grappig. De Chinese/Japanse gek die af en toe tussen kwam, ging er voor mij wat over. Maar voor de rest, knieën in mijn mond van het lachen !

Koken met moeder ...

Koken met zoonlief ... ziehier het resultaat. Voor ons beiden 'de eerste keer'... een 4x4-cake was voor mij steeds een cake die in race-circuits werd gemaakt/gegeten.
Nu kan ik het dus ook ! Gip, gip, goera (mond vol cake)

Valentijn

Alhoewel zeer romantisch van nature ... doen we niet echt mee.
Toch een flesje Piper opengedaan en gezellig met z'n tweetjes in de zetel.
De schone dingen des leven zijn niet moeilijk te vinden !
Have a heppy one !

update : Manlief is de beste man van de hele wereld. Had nog een schitterend cadeau in pettoooo ... Wat mij tevens de slechtste (ahum) vrouw van de hele wereld maakt want ik had NIKS, niks, niks. (voor het eerst in 8 jaar). Een goedmakertje volgt, natuuuuuuuurlijk ;-)

A beautiful mind

Soms bekijk ik een film NIET... A beautiful mind heb ik nog nooit totaal gezien. Ik kan er niet tegen ! Hoe dat komt ?
Ik word soms mottig van een film. Als kind had ik dat probleem al, ik herinner me nog altijd The Champ , The Last Emperor, en later Forrest Gump en Born on the forth of July...
Dat zijn zo van die films waar ik bijna ziek van werd. Dagen, weken, maanden speelden ze terug in mijn hoofd, zocht ik naar diepere emoties, beweegredenen, motieven van de karakters. "Hoe zou ik reageren als ik in die situatie zat ?" en zelfs, ironisch genoeg, "hoe zou het nu met die mensen zijn?". Alsof het personages van vlees en bloed zijn ...
Ik heb me zelfs ooit aan de deur een abonnement op Hart voor Dieren laten aansmeren, omdat ik een uur van tevoren "Out of Africa" had gezien. (En ik dus nog steeds 'mottig' was van het verhaal).

Ik heb een enorm empathisch vermogen. Nu dat klinkt positief ... het is niet zo, echt niet ! Ik kan bijna liefde voelen als ik Russel Crowe als John Nash zie. Zo schoon, dat graag-zien tussen hem en zijn vrouw. Dan voel ik mijn hart breken, als je nadenkt over de ongelooflijke oneindigheid die hen scheidt. Er is geen oplossing voor dat probleem, zo van "daar moet ge nu mee leren leven, sé !" En dan kan ik dramatisch pathethisch triestig worden. Zo Schoon ... maar ik kan er niet tegen....

Natural high

Optreden geeft een 'natural high'... hetzelfde effect als 5 glazen witte wijn/ champagne...
Het kan arrogant klinken, dikkenekachtig lijken ... maar ik kick erop ! Zalig vind ik... Zeker als je merkt dat, wat je zingt, iets teweeg brengt bij je publiek.

"Don't wanna miss a thing" en mijn maatje stond te wenen als een klein kind. "Angels" en het gloednieuwe koppeltje zat te zoenen dat de vonken eraf vlogen. "Not an addict" en hoofden gaan op en neer. KICKEN !!! (puberale schreeuw, armen in de lucht, benen wijd, stevig op de grond).

Ons eigen volk was natuurlijk het meest enthousiast. Zij durven iets meer uit de bol te gaan dan de rest van het publiek. Toch weer een paar leuke contacten gelegd met enthousiastelingen die ons toch wel goed vonden.

Hoe kan ik dat nu anders zeggen ?
Maar ja, ik mag dat wel eens zeggen, niet ?

Ze vonden ons goe !!! Fijn, fijn, fijn !

Me Tarzan, you Jane

Manlief brengt vandaag het Jane-gevoel in mij naar boven. Als hij daar, in badjas, met een heleboel minuscule schroevedraaiers ons digitaal fototoestel uit elkaar zit te puzzelen, zie ik hem al met ruig borsthaar en oorverdovende oerkreet door de bomen zwieren.
Gisteren heb ik in alle hevigheid (hey, that's me) het toestel door de kamer laten zwieren (het was per ongeluk, ik deed het niet expres, kan gebeuren, niet ?).
Datzelfde toestel dat kerstmanlief zo lief voor mij had gekocht. KAPOT, stuk, gebroken ....
en mijn hart (en vooral mijn bankrekening) ook !!!

En nu is het gemaakt, compleet in orde : allez ... de zoom-afdruk-klik en het is klaar-toets 'lotert'(zoals ze dat in goed Westmals zeggen). Een beetje los dus ... maar ik kan toch terug foto's maken.
Ik heb manlief beloofd dat ik straks iets 'goeds' (wenkbrauw gaat de hoogte in) voor hem ga doen. Nu nog wat ideetjes opdoen !

Mozart

Morgen begin ik terug te werken ... drie dagen ziekenverlof is lang genoeg in het onderwijs, eigenlijk te lang !
Om de dag leuk af te sluiten, ga ik een lesje geven over Mozart. (Neen, ik ga ze geen lesje 'leren' over Mozart). Niet dat ik daar zelf ontzettend veel vanaf weet, alhoewel Tom Hulce in mijn ogen de enige echte Mozart is. Maar mijn mannekes zijn nog iets te jong om ten volle te kunnen genieten van "Amadeus".

Het komt erop neer dat ze van mij alles zelf mogen zoeken, (het nieuwe lesgeven oftewel 'peertutoring' met een chic woord).
Nu is zoonlief (2,5) gek van de Symfollies. Niet dat wij klassieke-muziek-mensen zijn, maar af en toe doet het mij wel iets. En dit project is volledig Belgisch, zelfs Vlaams !!!
Ja,ja ... toch iets om trots op te zijn, want het wordt uitgezonden tot zelfs in Japan.
Echt de moeite ... effe kijken www.symfollies.com
Je kan zelfs 2 afleveringen in zijn totaal zien. Spijtig dat de concerten al voorbij zijn, anders zouden we met zoonlief zeker eens gaan kijken.

Papa Wej

We gingen samen naar Mali ... hij eerst en dan ik ... nu ik alleen nog ...

Goei gesprek

Stil gefluister,
beddegoed dat meegeniet,
oude dozen die worden opengemaakt,
om de herinneringen even te laten zweven,
en dadelijk nieuwe te maken,
mijn wimpers lijken vanzelf te trillen,
mijn lach glipt tussen zijn woorden ...

ziek

Ik verlang naar ... lekkere pasta met bolognese saus, zelfgemaakte frietjes met stoofvlees, liters champagne en goede witte wijn, beken cola en stromen heerlijke hollandse mayonaise. Ik snak naar ... lays sweet thai chips, uitgedroogde kaassnacks, pakken kinderchocolade, zakken maltesers ... ikke ... euh ... euh ...
hang boven het toilet !

Kom mè die cas is, NO !

Heilige huisjes omver trappen doe ik graag, ik ben er wel niet goed in (te emotioneel verbonden) en het doet ook wel zeer (anti-kritisch ingesteld) maar awoe, awoe ...
dit huisje is een tempel die het niet waard is gebouwd te zijn !
Om een ingewikkelde uitleg te versimpelen, het comedy casino op canvas heeft mijn aandacht getrokken. Alleen vanwege het schitterende programma dat er vlak voor wordt uitgezonden ... aa jaa, ik heb nog een zekere trots ... maar jongens, jongens, jongens ....
De kots staat me op mijn lippen, de walging bereikte mijn voorhoofdfronsrimpels, de plaatsvervangende schaamte deed me naar het toilet lopen.

Het begon allemaal met Adriaan Van Den Hoof, zo'n schatteke, zo'n cute manneke, zo'nen toffe gast met een ongelooflijk schitterend gevoel voor humor ... hij treedt op als PRESENTATOR in een comedy show ... presentator ???????????????? Willem Ruis-gewijs waagt hij zich op het podium om even later Raf Coppens aan te kondigen. "Maar jongen toch" is mijn eerste idee. En dan ...
Raf Coppens ???? RAF COPPENS ????
Alstublieft, Geert Hoste is erg, maar Raf Coppens is nog erger. Volgens Adriaan heeft hij zich al dikwijls ingeschreven voor Beautiful, maar volgens mij kan hij de aanleiding geven tot een chirurgisch programma waarbij mensen een gevoel voor humor krijgen ingeplant. Gratis en liefst voor niks, in zijn geval.

Het ergste was dat hij begon over het feit dat een homo in het katholieke onderwijs niet voor de klas mocht staan ... (voelt u hem aankomen ???). Inderdaad, zelfs ikke, (die niet verder komt met een mop dan " Jantje ging eens naar de supermarkt " ) had de clue al door : " Ik heb liever dat een homo voor mij staat, dan dat hij achter mij staat". Toen lag ik natuurlijk plat van het lachen, de hoogstaande humor greep me bij de keel en deed me bijna stikken van geraffineerdheid.
Dat was ook bijna het moment dat ik een staande ovulatie euh ... ovatie deed (a ja, ik zit nu in het jargon !).

Met alle respect, humor is het moeilijkste te brengen. Laat me een drama spelen, no problem, maar een humoristisch stuk is de grootste uitdaging.
Raf Coppens, ik daag u uit ... september/oktober 2006 geef ik een stand-up optreden en u gaat daar een puntje aan kunnen zuigen. (om in de sexistische sfeer te blijven).

Btw, Adriaan Van Den Hoof, ge kunt me toch nog altijd krijgen, zene !!!!