Lang, lang geleden, toen ik jong was, had ik een plaat (geen cd!) van acdc, sisters of mercy en nog van dat soort muziek. Mijn moeder gaat sindsdien naar de kapper om haar haren te laten verven, want die zijn helemaal grijs geworden.
Hel en verdoemenis, dat zou me wachten, dat was zeker.
Mijn levensloop is inderdaad niet onbesproken gebleven. Maar buiten eens een serieuze spijbelpartij en een stuk of 40 strafstudies gedurende mijn middelbare loopbaan, was ik een braaf meiske.
Misschien kwam dat ook wel omdat ik hevige fan was van Kate Bush, UB40, Gino Vanelli, Sting en Herman Van Veen. Die laatste heeft elk botje agressie in mij wel doen verdwijnen.
Toch, toch ... - om het onderwerp wat open te trekken -, kan muziek wel invloed hebben op je gemoedstoestand. Ik zal de eerste zijn om hier ooit mee te werken aan een wetenschappelijk onderzoek. Music makes the mind ! Als ik eens goed moet 'bleiten', kan Pieter Embrechts al eens helpen, en met het nummer "Paradijs" van Frank Boeijen zingen zelfs de buren mee. En op "Think" van Aretha Franklin verlies ik wel minstens 2 kilo. Music makes my mind ! That's for sure !
Vandaag op canvas een schitterende reportage. Af en toe kwamen de haren op mijn armen wel recht. Prima hoe de verschillende standpunten in beeld werden gebracht : de vader van een vermoord lid van een sekte die er tweehonderd procent zeker van is, dat death m
etal en satanisme samenhangen. Een muzikant die vindt dat het om entertainment draait en dat zij niet als rolmodel kunnen worden voorgesteld.
Maar als ik naar dat prentje hiernaast kijk, komt mijn maag al in opstand. Wat vind je nu zelf ? Op een concert in de reportage stond een afgehakte varkenskop, die dan werd verbrand en met een mes bewerkt.
Je zou, als ouder, voor minder ongerust zijn.
Een aantal jaren geleden had ik een klas waarbij de spreekbeurten over mijn idool (ik weet het, niet echt origineel maar altijd een hit met een powerpointje) varieerden van Belle Perez en Kate Ryan, naar Limp Bizkit, Rammstein, Linkin Park en die andere vieze ventjes met hun maskers, waar ik nu even niet kan opkomen.
Ik weet nog dat ik dat toen al eng vond, de filosofie die kinderen van, toen nog, 12 jaar stonden te verkondigen alsof het de bijbel was.
Die kerels zijn nu een jaar of 16, 17 en vormen eigenlijk een schitterende statistiek. Het groepje is uiteen gevallen (wat naar mijn juffrouwmening niet zo slecht was) en ze gaan naar verschillende scholen. Twee van de vier zijn bij de besten van de klas, lopen er heel gewoon gekleed bij en gaan uit naar de plaatselijk jeugdhuizen. 1 rookt niet, en drinkt niet. De andere twee zitten regelmatig bij de politie wegens jointjes roken, verkopen, spijbelen, stelen enz. Twee van hen hadden een alleenstaande moeder, waarvan er slechts 1 is die nu dus een abonnement heeft bij het bureau der flikken. De andere 2 kwamen uit een meer dan gegoed gezin en kregen materieel alles wat hun hartje begeerde. Ook hiervan heeft er slechts 1 vaste afspraak bij de blauwe mannen ...
Waarmee ik dus wil zeggen : alles heeft te maken met omstandigheden, ouders en opvoeding, karakter en talenten van de kinderen, vrienden en schoolomgeving (vooral dat eerste is heel belangrijk), normen, waarden, invloeden van tv, muziek enz.
Alles maar dan ook alles is een combinatie van factoren.
' t Is dat ik niet zo goed ben in rekenen, anders had ik de 'factoren' voor zoonlief allang uitgestippeld. Maar dat is dan weer een andere discussie !
