Aan ieder1 alvast een leuk (uit)einde van het jaar ...
Dat het beter mag zijn dan het vorige !
Vol liefde, geluk en alle clichés die een mens zich kan wensen op een avond als deze ....
Ik zie u graag, ik lees u graag en ik hoop insgelijks.
Have a happy one ! euh ... six ...

Dank je wel Kerst'man'

Hip, hip, hoera ... kerstcadeautje van manlief !

Eindelijk ...

Sedert 1 oktober al was ons toestel kapot ...

Ik 'schiet' me weer te pletter, nu, met de nieuwe Canon Power Shot A620. En goed dat ie is !

Hebt u dat ook ?
Als je het Juvenalis Dilemma hebt gelezen, weet je ook meteen hoe de Da Vinci Code en het Bernini Mysterie zal aflopen ?

Lelijk is mooi

Ik geef het toe : Keanu Reeves en Brad Pitt mogen hun 'sloefkes' ook wel eens onder mijn bed parkeren. Maar als ik echt moet kiezen : lelijke mannen zijn mooier. Kleine imperfecties zijn zoveel aantrekkelijker.
De knapste man ter wereld (die keuze werd duidelijk 20 jaar geleden gemaakt) is Christopher Lambert : hij loenst, zijn neus staat scheef, hij heeft een erg hoog voorhoofd, weinig haar ... maar als hij begint te praten ... amai ... dan flapperen mijn oren van genot. Zijn stem kan een leger van vrouwen moeiteloos doen zwijgen. En dat is een "Guiness" - prestatie, volgens mij.

Aldus kwam ik gisterenavond terecht in het programma "Wereldgasten" Schrijfster Christine Otten interviewt Willem Dafoe. Man, man, man, wat een man !
Intelligent, filosofisch niet gespeend van humor, my kind of guy !
Het was ronduit een schitterend interview. Diepzinnige vragen afgewisseld met fragmenten van films, muziek, dans ... Willem Dafoe die duidelijk onder de indruk is van de vragen en de oprechtheid van de reeks Wereldgasten, is een hele vriendelijke, lieve en wat onzekere man. Denkt na voor hij iets zegt en wikt en weegt dan zijn woorden nog eens een keertje, maar kan af en toe verrassend zelfzeker uit de hoek komen. En dat voor een Amerikaan (ok, ik beloof dat ik hierop niet verder zal ingaan, iedereen kent mijn standpunt over Amerika tot in den treure) ...
En dat alles verpakt in een man met een sardonische glimlach en prachtig blauwe ogen.

Enfin, ik zou zeggen : Hij kan mij krijgen !
En het programma op zich : intieme sfeer, leuke locatie, goede interview-stijl, en (vooral) niet onderbroken om mij de laatste nieuwe parfum van Nina Ricci te doen kopen (GEEN reclame).
Lang leve de VPRO !


heruitzending : Zaterdag 30 december 11 uur

Dit is de grens !

Onze overburen zijn Fons en Maria (Marja). Het zijn kranige zeventigers die nog zelf hunnen 'hof' doen.
Of ze echt Fons en Marja heten, weten we niet. Wij hebben hen zo gedoopt... Ik vind dat alle mensen boven de zeventig Fons en Marja heten.

Een ander gegeven van onze huidige (sedert 3 jaar) dorpsgenoten is dat ze een zeer interessante hobby hebben : zagen.
We wonen effectief in een groene zone en bijgevolg mogen hier niet veel bomen gezaagd worden. Dus zagen ze maar over het niet-mogen-zagen van die bomen.

De Fons had op een vroege, hectische ochtend een rustig, tijdrovend gesprek met manlief :
"Dat is me toch wa, he, met die bomen" "Schoon genoeg, maar werk da ge daar mee ebt" "Wij hebben wel 42 bomen staan in onzen hof" " Schoon genoeg, maar werk da ge daar mee ebt" " En op de gemeente zeggen ze maar; da ge ze moet laten staan, mor werk da ge daar mee ebt"
(Telkens onderbroken door een zeer geïnteresseerde "uhuh" van manlief)
De teneur werd nog heviger ...
"En dan zeg ik, ja maar komde gullie da werk hier doen" "Da doen ze natuurlijk ni, hee"
"En ik zeg, die bomen die groeien maar en die groeien maar""En op den duur, he dan heeft da ne grens, ja, ne grens" "Da noemen ze dan ook de boomgrens, hee" ...
(Manliefs binnenkant van zijn wang was ondertussen kapot gebeten van het niet mogen lachen)
De boomgrens is dus bereikt in onze straat !
Hij loopt door 'den hof' van de Fons en Marja ...
Komt dat zien, zou ik zeggen ?!

Het lege-ballonnen-syndroom

Zo voel ik mij momenteel ... overkomt me altijd als ik na enkele weken druk-druk-druk, mijn werk 'af' kan noemen, en ik nog wat zit te prutsen op/aan/achter/voor mijn computer ...

Dus, met wat adem, kom ik er weer bovenop. En fladder ik rustig verder, de vakantie tegemoet. Oef ...

Dat is straf(werk)

"Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, Ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, ik mag niet bloggen, "

want ik moet rapporten schrijven ... beuh ...

My feelings exactly

Ik probeer zo'n 'artikel' al te schrijven sedert het begin van mijn blogje.
Is nooit echt gelukt, omdat ik me voel wegzakken in de 'zeur'sfeer (ochottekesochheere) ...
Kerygma doet het prima in mijn plaats !

D'emotie'verend

Niets is zo demotiverend (of zelfs wel dom) dan een "To do in de kerstvakantie"-lijstje onderaan het scherm van je computer te plakken ... Demo(ed) in mijn schoenen !

He did it

Elton John ... maandag 12 december .... sportpaleis ... VIP-ruimte ...
Manlief en Tantieris waren erbij !
Heel leuk dat je met een busje naar het paleis wordt gebracht, schitterend dat je zware winterjas wordt behandeld alsof hij 10000 euro heeft gekost, zalig dat bij een 'Walking Dinner' alleen de obers moeten wandelen, heerlijk dat je zoveel champagne mag drinken als je wil (I'm a champagne-girl, you know)...

Maar het leukste, schitterendste, zaligste, heerlijkste gebeuren van de avond was ... (niet ons gesprek achteraf, sorry Flo) maar de Sir aan het werk zien ...
Hij kan het nog ! Steeds !
Als een Rocket schoot hij het tempo de lucht in, en bij Daniel zat Tantieris natuuuuuurlijk weer met een zakdoek in haar pollen ...
Way to go, Elton ... ik zou haast zeggen "Hij kan mij krijgen" maar dat is te laat, volgende week trouwt hij ;-)

btw Flo, het gesprek achteraf was ook een hoogtepunt. Familie kom je soms op de gekste plekken tegen, en met gekke familie kom je soms ook jezelf eens tegen ... Flo is een schatje, maar dat wisten jullie al ;-)

United we stand

Flo : Ik daag u uit !
Tantieris : Nee ...
Flo : Ik daag u uit om te komen zien en luisteren hoe professioneel en goed ze zijn !
Tantieris : Nee, nog niet gratis ...
Flo : Zelfs met gratis kaarten wil ik dat jullie eens komen zien ...
Tantieris : Echt niet ...

Pffff ... ik zat bijna op een concert van Clouseau !

I was lost but now I've found !

Ik heb iemand gevonden, iemand die echt niet compleet, totaal, tot over zijn oren weg is van de serie "Lost"...
Tegenwoordig ben je een echte seut als je ten eerste niet kijkt naar Lost, en ten tweede durft te zeggen dat je het eigenlijk maar niks vindt.

Behalve de aanwezigheid van een zeer aantrekkelijke Matthew Fox,(voor wie ik een zware boon heb, sedert "Party of Five") is er weinig dat mij kan bekoren. Eerlijk gezegd heb ik na het eerste kwartier weggezapt, of ben ik weggezapt, of zapte ik weg (vervoeging is me niet echt bekend) ... enfin ... ik vind het zwaar overroepen.

Maar net zoals bij Twin Peaks in de jaren 90 heb je enorme 'addicts' en wordt er een heel verhaal rondgeweven, buiten de serie zelf.

Sorry ... ik doe niet mee ... en I. ook niet. Toffe gast !

In het thema "vliegtuigen"

Mama Tantieris : "Zal ik mijn dikke zoen eens laten landen op jouw neusje ? "
Zoonlief : "Dat kan toch niet, mama, jij bent toch geen vliegtuig !"

Ik vind mijn kind tof !

Ik ben een jeugdige eeuweling

Als ik op school zeg : "Ik ga vanavond naar het concert van John Hiatt", antwoordt mijn 6 jaar jongere collega (die verliefd is op Bart Wellens :-0 ) : "Wie ? "
Dan voel ik mij 100 !

Als ik door onze schoolgangen huppel (met mijn lenige 35-jarige botten) en mijn 3 jaar oudere collega zegt (met een pruimemondje en blauwe jaren 80 oogschaduw) : "Amai, weer een ADHD-buitje" ...
Dan voel ik mij 10 !

Gelukkig zijn er mensen bij wie ik me 35 voel ... ik denk dat dat mijn vrienden zijn !!

(BZN-momentje van de dag)

Onthaasting

Ik probeer al 4 maanden het boek te lezen "Het grote boek van de onthaasting" van Paul Wilson.
Het is veel te druk !

Papa Wej

Een geschenk van de tijd
liet me weten dat jij er nog was,
In elke diepte van mijn gevoel,
In elke grot, elk ravijn,
Kan ik vallen, kan ik vliegen
En bij je zijn ...

Dit is een geschenk van de tijd,
Jij bent niet vervangen,
Door overwoekerende herinneringen,
En overstelpende leugenachtige gedachten

Geen ideaal,
Geen perfectie
Maar juist jij,
Alleen jij
En ik ...

I-Tunes

Daar sta ik dan, luidkeels zingend, sterallures, met een stem als een klok, black and beautiful ...
rythm'n blues in de vingertopjes ... gospelig alles geven !
Ik ben Aretha Franklin "and I'm a natural women !"
Als je dat maar weet !

De metro

Als volkomen treinanalfabeet, heb ik mij gisteren laten overhalen tot een diepzinning, hoogstaand filosofisch gesprek (= tussen pot, pint en zwarte pasta á l'indienne en veel te veel wijn) over "DE TREINLIJN".
De 'klacht' van de dagelijkse treingebruiker in kwestie was : "Iedereen verschuilt zich achter zijn metro, laptop, Ipod ... er is geen leven meer in de Lijn"...
Nu ben ik persoonlijk nogal gesteld op rust en privacy, maar een goed gesprek ga ik niet uit de weg. Ik trek blijkbaar ietswat oudere mensen aan wiens zoon niet meer op bezoek komt, en wiens pensioen niet voldoende is om naar Spanje te emigreren. Zodanig dat ze een vreemd maar vriendelijk ogend 'meiske' (citaat, jajaja) aanspreken om eens een 'klapke' mee te doen.
Meestal stap ik met een wrang gevoel af (de wereld is zo eenzaam in de mensen om ons heen) en denk ik nog dagen na over "Hoe zou het nou met Rosa zijn ?"

De slotsom van het gesprek was :
Vanaf heden kan u op de lijn Leuven-Brussel om half acht genieten van het entertainment met Wim. Goed gesprek en gulle lach inbegrepen .
Om acht uur op dezelfde lijn neemt Bruno de honneurs waar.

Ik zou zeggen : 't amusement !
Ik rij op dat moment met mijn wagen de 2 km naar mijn scholeke waar ikzelf het entertainment van de dag ben !
Doeg !

Mooie woorden zoek ik even,
in de kast, het fornuis, de oven
niet te kopen, niet te bakken,
zelfs niet effe zomaar te pakken ...

Mooie woorden zoek ik even,
want ik ben het cijferslot van mijn safe vergeten !

Songtekst van de week 2

"What am I gonna say when I find the center of my heart is the suburb to the brain?"

Niet meteen mijn favoriete artiest, niet meteen mijn favoriet nummer...
'k Vond alleen een leuke zin.

rara, welke songtekst ?

Make poverty history

Hebben jullie er ook al eentje ? (zie rechterbovenhoek)
Via Saar.

Toets verleden tijd

Geef de verleden tijd van de volgende persoonsvormen :
vriezen - rijzen - reizen - schuiven - durven

Antwoord :
vriesden - rijsden - rezen - schuifden - dierven ...

Hellup ... hoe vaak leg je dat nu uit ????

Prachtige zin :

"We made it to the moon, but we can't make it home"

rara ... welke songtekst ?

Zou ik het doen ?

Zit er al een heel weekend vol van ...
Is dat dan de moeite om te bloggen ? In hoever wil ik dit kwijt en in hoever is dit absoluut privé ?

Ik moet het kwijt ...
lang geleden goede vriendin uit het oog verloren (levens gaan andere wegen op) ...
dit weekend kaartje in de brievenbus ...
zwanger van drieling ...
kindjes gekomen in zesde maand zwangerschap ...
afscheid moeten nemen van drie kindjes ...
Djeezes, slikken heb ik moeten doen.
Hoe reageer je op zoiets ?
Life sucks !

Tsunami klassiek

De firma van manlief is Duits ... ze heeft 40 jaar geleden een invasie gedaan in Antwerpen ... en dat werd in het jaar 2005 meermaals in de verf gezet.
Gisterenavond was het de slotviering. Tantieris mocht aanwezig zijn.

Man, man ! Manlief werkt voor een prestigieus bedrijf, dus de decadentie was het oppervlakkig laagje op de cake. Desalniettemin ... ik heb genoten. Het Philharmonisch Orkest van de firma (repeteren die mannen tijdens hun uren ???) gaf een aantal klassieke stukken ten beste.
Kenners weten dat ik geen kenner ben. In mijn oren verzeilt klassieke muziek snel naar de achtergrond en verlies ik mij telkens in beelden of gedachten.
Gisterenavond kon het mij echter zo bekoren.
Het is gek dat zelfs klassieke muziek beelden kan maken : geen songteksten (of toch niet in een taal die ik beheers), geen acrobatische shows, geen lichteffecten ... en toch ...
Ik zag Tom en Jerry achter elkaar aanlopen, van de trap vallen. Ik zag Danny Kaye een aria toveren in het zwart/wit. Ik voelde vooral herinneringen aan oude zwart-wit films uit de jaren 50 en 60, die vroeger op zaterdagnamiddag vanaf 17 uur werden uitgezonden. Kortom, ik was weer mijn sentimentele, gevoelige zelf.

Het eerste stuk was een fragment uit de opera "Lohengrin" van Richard Wagner. Jongens ... het einde van dat stuk greep me recht naar de keel.
En toen wist ik het ...
ik ben verliefd op violen ! (In een ver verleden een man gekend die op zijn viool speelde voor mij en ik bedenk nu dat dat de enige reden was, dat ik zo verliefd was !)
Even later kregen we Bart Vandenbogaerde voorgeschoteld, en toen wist ik het wel zeker !
Violen ... yeh, yeh ... That's it for me !

Dus mannen ter wereld die mij willen veroveren (hahahaha) grijp uw viool en speel een "airke" ... succes lijkt gegarandeerd.
Maarre .... manlief kan er wat van op zijn piano, dus dat zit ook wel snor !

ps. Geen Italiaanse snorren aub, en ook geen aria's tijdens het eten van spaggeti ... Dat gaat er toch net weer wat over, vind ik !

Ik heb een probleem ...

Ik heb een probleem met kritiek ...
niet om te geven, niet om te spuien, niet om te lezen, niet om te verzinnen ...
maar om te KRIJGEN ...

Mea Culpa, Mea Culpa ...het is goed in 't eigen hert te kijken maar is het erg om dat toe te geven ????
Denken de mensen nu slecht van mij ?

Ik kan er niet tegen, ik kan er niet tegen ...
En het toeval wil : ik heb een collega met 1 grote hobby.
Het gesprek begint meestal met : Tja, ik wil niks zeggen, zene ... maar ....
(en dan komt het) ... hebt ge al gezien dat ge een fout hebt laten staan in het verslag ???

De stoom komt uit mijn oren, ik bries, snuif en stampvoet ...
inwendig ! Uitwendig zie je niets ...
Ja, dat had ik al gezien, maar het was gekopieerd voor ik het kon verbeteren.
Awoe, flauw excuus, slappe koffie Tantieris ... dat kan beter !

Enfin ...
Ik heb het meest problemen met kritiek die enigzins gegrond is.
Bespeur ik daar een onbescheiden kantje ? Een karaktertrekje dat niet zo maatschappelijk aanvaardbaar is ?


Neeje ... ik kan eigenlijk wel tegen kritiek, hoor ... het komt gewoonweg op het volgende neer :
Ik heb graag gelijk ...
Maar dat is weer een ander blogje waard !

En ik word zo ongelooflijk goedgezind van de muziek van Maroon5 ...
Funky, catchy ... dansbaar en tegelijk ONGELOFELIJKE goeie teksten !
Een Fan Van ... yeh, yeh, yeh !

Fan van ...

De laatste Harry Potter : al gelezen ?
Ik begin er vandaag aan.
Diep ademhalen, vasthouden en ... duiken maar !
Joepie !

Wist je dat ?

Als je een leeg flesje van Kneipp olie rechtopstaand in bad laat vallen, het op zijn zij op de bodem terechtkomt ?
En dat, als je datzelfde flesje op zijn zij in het bad laat vallen, het rechtopstaand op de bodem terechtkomt ?
Proefondervindelijk bewezen !

Liefde

Tantieris komt binnen, gooit jas over stoel en gaat zitten, met het zakje van de Fnac in aanslag.
Tantieris : Kijk, ik heb hem gekocht. (toont met trotse en blije blik, de nieuwe cd van Kate Bush)
Manlief : (minder trots en vooral niet blij) Ik wist het !
Tantieris : (beetje gekwetst en verontwaardigd) Wat bedoel je ?
Manlief : Dit ! (toont met verveeld gezicht de nieuwe cd van Kate Bush)
Tantieris zijgt in haar zetel en weent tranen met tuiten omwille van dit liefdevolle gebaar.


Ziehier het scenario van de soap "Ik kocht een cd en mijn lief kocht hem ook"
subtitels door Tantieris

Domino

Domino Day 2005 : hier kijk ik elk jaar naar uit ... (is dat goed of minder goed ?)
Als kind heb ik hier uren mee gespeeld, wedstrijden gehouden ...
en ik was heus niet zielig of eenzaam ...
Het doet me iets om al die blokjes te zien omvallen en prachtige dingen te maken.
btw ... Anastacia mocht de startblokken omgooien !

Vruchtbare week

Goede week ...
wat gewerkt aan de conditie (die abominabel is, sedert september !)
groottantieris geworden : ons Tanne maakt de wereld weer wat mooier.
Bravo voor een straffe mama en proficiat aan een trotse papa !

Bosklassen !

Ondergoed, lakens, sokken, warme truien ...
Heb ik nu 5 onderbroeken of 4 ?
Stop ik mijn toilettas nu al weg of morgenvroeg ?
Was ik nu al mijn haar of morgen ?
Heb ik een éénpersoonslaken ?
Zakdoeken ????

Waarom maak ik mijn koffer altijd op het laatste nippertje ???

Ik ben weer verliefd

Neneh is verliefd ... en ik ook ... en wel op 'hetzelfde'... Aerial

Hoera, binnenkort kerstmis, nieuwjaar en Sinterklaas ... gelegenheid om me dit cadeau te doen !
Hint, hint, hint !

Slecht en goed

Gisteravond weer zeer slecht medisch nieuws ontvangen ...wat gevloekt, veel gehuild.
En toen besloten om toch maar te gaan eten met het afgesproken gezelschap.
Eten kan een ongelooflijke pleister op mijn wonden zijn !
Maar ook het -er even niet over moeten praten - gevoel doet deugd. Vrienden zijn eigenlijk het beste medicijn tegen verdriet.

Met de ex-gitarist en vrouw, met beste vriendin en man, en dan met mijn eigen wederhelft erbij : ik had een leuke avond. Het heeft de nacht wat aangenamer gemaakt.
Een echte aanrader was ook de accomodatie : l'Ile D'Anvers. Lekker eten, mooie schilderijen, fris en luchtig ... my kind of place !

Een briesje door mijn gedachten, het waait de storm wel weg.
Soms is een druppeltje sterker dan een bui !

moe

Mijn sleutelwoord is "moe" ...
morgen vrijaf : zal deugd doen !

Maandag : weekje Ardennen .... lijkt leuk ??!!
Met 32 pubers op je dak is het toch behoorlijk stressen ...

Dus ik rust en rust en roest !

OD sex and Kim

Ik heb een overdosis ... een overdosis Kim Catrall.
ok, sex and the city ... leuke reeks, af en toe zelfs wat shockerend, maar meestal nogal grappig ... (manlief gaat steevast de kamer uit, vindt het allemaal bullsh***)
Maar nu heb ik er zelfs genoeg van : deze week was het Kim Catrall al wat de klok sloeg : de laatste show, de rode loper, vijflaat, Ivo Niehe ... o-ve-ral, Kim Catrall ...
En niet dat dat een echt oninteressante dame is, maar zo ongelooflijk Amerikaans.
Alle clichés die door mijn hoofd spoken, worden waarheid.
- Giechelen, wanneer het niet nodig is
- Tandpastasmile laten zien, terwijl je spreekt
- duizend keer "you know" zeggen
- elke zin beginnen met "I believe that ..."
- de meest dwaze ideeën verkondigen alsof het de bijbel was ...
enzovoort, enzovoort ... Kent u er nog enkele ????

Ze kwam dus haar boek promoten in ons kikkerlandje en dat van onze Noorderburen. We zullen het geweten hebben.
Wat ik vooral schitterend vond (gniffel, gniffel) was het ongelooflijk mislukt interview bij Vijflaat.
Marlene de Wouters dacht dat ze het aankon om zowel Kim Catrall als Rik De Leeuw te interviewen. Rik De Leeuw vond haar vragen maar niks, maar gentleman als hij is, slaagde hij erin, Marlene aan de kant te zetten en had hij een heel leuk gesprek met de sex-madame (aka Kim, dus). Marlene dacht het te redden met een grote glimlach (als een boer met kiespijn !) en zei, al grappend : Jij bent onmogelijk te interviewen.
Vraag dat eens aan onze Marc. Die had er niet zo'n problemen mee ...
Lang leve de Rik !

Enfin ... ik voel me zowaar racistisch worden t.o.v. Amerikanen ...
Alhoewel, concert John Hiatt was schitterend, schone Amerikaan, die mens.
De muzikanten kunnen er nog mee door. (Amai tantieris, als dat geen discrimatie is)

Ter info : diegenen die mij goed kennen, weten dat ik in de jaren 80 een jaar of 4 heb rondgelopen met een zwart handje om mijn jas waarop stond : 't Is mijn vriend, blijf eraf !
NIET racistisch dus ;-)

slaap, mama, slaap

de zon schijnt in mijn ogen,
ik doe ze even dicht
... 6 uur ... het is donker
Waar is de zaterdag naartoe ?

Broken Music

Hevige fan van The Police in mijn pre-puberteit ... nog meer fan van Sting : prachtige stem, prachtige teksten en ook wel mooie man.
Alhoewel ik hem altijd nogal ongenaakbaar vond. Hij heeft iets afschrikwekkends als hij jong is, en iets afstandelijk op latere leeftijd. Zijn werk is, voor mij, echter altijd persoonlijk, warm en intens.
Ik hou van Sting, of beter gezegd, van zijn liedjes.
De eerste keer dat ik Fragile hoorde, was ik een jaar of 17 (denk ik) en ik herinner me dat de tranen spontaan naar bovenkwamen. Nu win ik elk jaar de "oscar voor huilebalk", maar toch ...
Hij weet me te raken.
De laatste jaren is "The Secret Marriage Vow" één van mijn absolute favorieten. De reden laat zich raden ;-)
Ondanks mijn voorliefde voor zijn teksten en nummers, had ik met de persoon Sting geen echte affiniteit ... hij komt me nogal koel, erg zelfverzekerd en 'moeilijk' over. In interviews lijkt hij niet meteen iemand die mijn beste vriend zou kunnen zijn.
Eerder zo wat getormenteerd ... vandaar de goeie teksten, natuurlijk ! ;-)

Vandaag heb ik het laatste blad gelezen van "Broken Music" : zijn autobiografie. Een boek dat niet meteen leest als een strip van Suske en Wiske, maar echt de moeite.
Ik kreeg gelijk wat meer sympathie voor de persoon Sting en zijn uitlatingen.
Lezen dus !

Ultra-light

Als de dagen wat donkerder worden, heb ik mijn blogje liever wat lichter ...

Allez, Alito

Normaal gezien laat ik mij politiek niet zo kennen ... ik ken er dan ook niet genoeg van om het te kennen of te doen alsof ...
Ik laat mij informeren door het nieuws van 8 uur en de Gazet van Antwerpen, en dat is alles.
Bij Ter Zake roept mijn schoolwerk al en het laatavondnieuws is de afsluiter van dat schoolwerk ... Manlief is nieuwsverslaafd, vandaar dat ik meestal toch wel weet wat er actueel is.

Vandaag schoot er toch iets in het verkeerde keelgat ... Nu is dat keelgat wat Amerikanen betreft, sinds een 5-tal jaren iets smaller geworden. Sedert vandaag denk ik dat het volledig toeblijft. Bush is een nachtmerrie waard en, niet dat ik er echt van wakker lig, ik ervaar toch een zekere angst en wantrouwen als ik die man op mijn scherm zie verschijnen.
Zijn demagogische toespraken, waarin vooral de woorden "God" en "in de naam van God" voorkomen, doen me huiveren en herinneren me aan een andere speecher ... (die er ook 'verdomd' goed in was !).
Maar nu zijn ze daar in Amerika toch helemaal "op hunne kop" gevallen !
Blijkbaar vindt Bush het noodzakelijk om nog conservatiever te worden en stelt hij Alito voor als rechter voor het Supreme Court !!!!!!!!!!
Een man die tegen rechten voor minderheden is en vindt dat vrouwen voor een abortus toestemming moeten vragen aan hun man : TOESTEMMING ????????????????????????????
Mijn mond viel open, en ieder feministisch botje in mijn lijf kwam in opstand. Niet dat dat lijf zo feministisch ingesteld is, maar ik heb echt het gevoel dat ze daar in de Ustated Nites helemaal terug naar de Dark Ages gaan ...
Waar gaat dat naartoe met deze wereld ???? (Vroegen Vesalius, Copernicus en Galilei zich waarschijnlijk ook af !). Spijtig dat Nostradamus geen spreekuur meer houdt !

Ons kent ons

De blogwereld is net hetzelfde als het theaterwereldje : Ons Kent Ons ...
Nu, mijn networkingabilities zijn niet wat het moet zijn, ik geef het toe.
Het heeft jaren geduurd eer ik de mooie rollen kreeg (op mijn laatste was ik wel wat trots) maar dat kwam dan eerder doordat de regisseurs in mij geloofden ofwel mij al eens bezig hadden gezien (op het toneel, bedoel ik dan natuurlijk !)
Alhoewel, veel heeft te maken met hoe je in de bar (=de foyer) de regisseurs benadert (=bewondert) en/of een interessant gesprek voert (=een beetje spitsvondig maar vooral nederig en adorerend) ...
Als het dat is wat je moet doen om te schitteren ... sorry, dan pas ik !
Dat speelt me al parten van toen ik nog schoolliep : als mensen me niet moeten omdat mijn uiterlijk of persoonlijkheid hen niet aanstaat, heb ik de wrange neiging om al mijn onhebbelijkheden extra in de verf te zetten (slecht karakter) ... Shock them or rock them !
Ik vertik het van me anders voor te doen om hogerop te geraken.
Het volwassen worden (hahahaha) heeft me geleerd dat je af en toe toch iets subtieler te werk moet gaan, wil je werkelijk iets gedaan krijgen in het leven. Maar toch ...

Dit brengt me bij mijn beginpunt : onzenjames heeft daar een schitterend artikel geschreven dat exact mijn gevoelens verwoordt : het blogwereldje is Ons Kent Ons.
Je kan alleen maar met je blog in de top-100 komen (=waardevol zijn) als je : 1. naar het blogdinner bent geweest, 2. allerlei artikels publiceert met moeilijke Engelse begrippen, of media-technische beschouwingen of politiek-incorrecte beslommeringen (huis-tuin en keukenblogs zijn oninteressant en van een lager niveau) ... 3. vriendjes bent met al die bloggers die al in de top-100 staan en die mekaar linken, becommenten en wat voor moeilijke blogwerkwoorden er zo nog al bestaan ...

ps. (klinkt lekker amateuristisch brieverig) Ik geniet met volle teugen van mijn huis-tuin en keukenblogje en van alle mensen die er een commentaartje bijvoegen.
ps 2 (klinkt lekker puberaal brieverig) Eerlijk gezegd, geniet ik best van die blogs uit de top-100. Ze kunnen er toch wel wat van, hoor !

Hoe warm moet de oven ?
Snij je de gehaktbroodjes door ?
Welke groenten doe ik hier bij ?

Manlief maakt het eten ...
mmmm ... de voordelen van op de zetel te liggen ....

CRASH

En ik ben geen testdummie !

I-tunes

Wat kan I-tunes toch leuk zijn ...
Seal herontdekt ... prachtige muziek, mooie man !
(En eigenlijk vind ik hem, 'zeemzoetige glimlach' ook wel heel knap)

Hint, hint, hint ... hij heeft een nieuwe cd !

Moe(der)

Om vier uur 's nachts ...
ben ik moeder dan moe(der) ...
Gelukkig is er liefde,
anders werd ik (het) moe(der) ...

Verrassing

Pieter Embrechts, Wim Opbrouck ... de rest kende ik niet.
Maar wat waren ze goed !

Heliogabal

Oh, hoe vreemd mijner zinnen, beroerd door zijn stem,
verzwelgen in woorden, een puur requiem,
in lachen en schreeuwen, joelen en juichen,
vervreemd en verdwenen, laat ik me buigen ...

Irritant

Je hoort het 10 keer per dag op de radio ...
Het doet me denken aan ... (vond ik als kind een schitterend nummer !)

Maar ik vind het zo'n lachwekkend en tegelijk irritant nummer ...
Ik ben toch geen echte trotse Belg, denk ik ????

Jeugdsentiment

The eighties ... zegt het u iets ?
Voor mij de puberjaren bij uitstek.
Vandaag op 5TV : Pretty in Pink ... meer eighties kan het niet zijn.
The "Brat Pack" speelde toen in zowat alle tienerfilms die er maar werden gemaakt...
Slechts weinigen bleven overeind : Demi Moore en Emilio Estevez zijn de enigen die ook in de jaren 90 nog van stal kwamen.
Met Rob Lowe liep het zeer slecht af (alhoewel ik hem op mijn vijftiende een schatje vond). Jaren later werden zijn jeugdzonden hem vergeven en kwam hij wel terug in een aantal series, maar de echte grote successen bleven uit. (Maar hij is en blijft een schatje "giechelt puberaal").

Degene die mijn hart absoluut heeft gestolen in de jaren tachtig, was Andrew McCarthy. Zeker voor zijn rol in St. Elmo's fire. Ik wou ook wel zo'n vriendje ...
zover kwam het niet ...
Maar hij is en blijft een schatje.

Jeugdsentiment, leuk om te weten, ik ben geen PUBER meer ...
'k Vond er trouwens niks aan !
Maar de films waren wel goed (??????)...

Blog-stalker ?

Of beter gezegd : blog-zapper ... dat ben ik !
Een maandje geleden maakte neeflief, al wat lachend, bekend dat ik toch wel heel regelmatig op zijn blogje zat ...
Hoe kon hij dat weten ? Ik ging inderdaad regelmatig effe kijken bij hem, maar om nu te zeggen dat ik per avond 3 of 4 keer langsging ????? Nee toch ????

Begin september schafte ik mij (haha) een tellertje aan. En toen viel mijn euro (het was er ondertussen al één van 500 euro, denk ik). Je kan met zo'n tellertje dus achterhalen wie er op je blogje langskomt.
O, Jezus ... het rood kwam me op de wangen... (Ik moet alles proefondervindelijk ervaren, jammer maar helaas) het is dus heel gemakkelijk om te achterhalen wie en hoe dikwijls zij je blog bezoeken.

Nu wil ik mij even nader verklaren voor alle mensen die denken dat ik een stalker ben ;-).
Ik heb een favorietenlijstje dat ik regelmatig doorzap. Ik begin op mijn eigen blog, ga dan nonkelrik en onzenjames af, en begin dan aan mijn lijstje "favoriete blogs", Tweett, Neneh, Bart, Karinkamp, Kaat, Sunnymoon, Ebelien, Eug, Justathougt, en dan Liesl. Die 'zap' ik van voor naar achter en weer terug, en dat kan inderdaad gerust een drietal keer op een avond zijn.
Niet omdat ik hen altijd terug wil lezen (alhoewel ik ze wel graag lees, natuurlijk) maar meestal omdat ik te lui ben om in mijn favorieten te kijken en ik gewoon mijn 'back'knop goed gebruik.
Dus voor allen die denken dat ik hopeloos verslaafd ben aan hun blog, sorry ...
Ik ben een zapper ! Een echte !

De storm is voorbij

Een klein waterig zonnetje door de wolken ...
't leven is schoon !

Avond voor het feestje

Terwijl de meeste mensen/kinderen de spanning opbouwen de weken voor Sinterklaas, ben ik iemand die geen spanning kent, voorpret heeft en er volledig voor gaat ... het wordt goed, fantastisch, geweldig, enorm ...
En als de avond dan eindelijk daar is, komt op ieders gezicht een stralende glimlach : hoera, hij is daar !
En ik ? Ik ween, bibber van spanning, word ziek, hoest, klaag, zeur en zever ...
Ik wil niet, het is genoeg geweest, het wordt me teveel ... STOP !

Het zwarte-gatsyndroom heb ik uitgevonden ! Bij mij is het net zo groot als die in het heelal ...
Ik verdwijn er volledig in ...
Effe mijn space-shuttle pakken ! Straks heb ik mezelf wel weer gevonden.

Laat het rollen,
harmonieus en rond,
zonder zware inspanning,
maar lichtvoetig en in elfjes-taal.
Laat het komen, stromen,
het is onhoudbaar, onstopbaar, onklopbaar...
Het is een rivier, van woorden,
nieuw en pas verveld,
blank en jeugdig,
Het golft en golvend stroomt het
uit me, in me, over me ...
Ik drijf en kijk,
naar wolken, wit en blauwig
naar een vreugde die me eigen is,
een kinderlijk verlangen dat leeft en blijft leven ...
Laat het rollen ...

Out of reach

ben ik !!

Een muur van rook

De laatste noot stierf weg. "You always know your home" van Ozark en Sarah, prachtig nummer, vol gevoel. Onthaald op een muur van rook, lawaai (wat een zaal vol pratende mensen doet) en een lauw applaus. "Dit komt niet goed", schoot door mijn hart.
Ik draaide me om, keek onze drummer aan, manlief die me een glimlach van ijzeren vertrouwen schonk en dacht : "What the heck !!??" We geven er een lap op !
En dat hebben we ook gedaan.
Ik heb me enorm geamuseerd.
Tegen al mijn eigen verwachtingen in, ( zelfvertrouwen is niet mijn sterkste kant) ... was het goed !

En toen ik achteraf met een klein hartje de zaal inliep, werd ik net nog niet op hun schouders getild en steeg mijn ego, door de liters complimentjes, tot aan het plafond.
Als we willen mogen we op de worstenfeesten komen spelen !!!!!!!!!!!!!!! (in het voorprogramma van Clouseau (beuh), Gene Thomas, Sandrine en al het andere Belgische "Tien om te zien"-grut ..)


Of ... hoe je een publiek nooit echt goed kan inschatten !

Inderdaad ...

- verkouden ...

Rara ...

Morgen een optreden ... en raad eens wat er met me aan de hand is ??????

Op mij kan je rekenen !

Ik ben 12 874 dagen jong ...
Manlief is 15 259 dagen jong ...
En zoonlief is 857 dagen jong ...
JONG ... OUD zal je bedoelen !

Praten

Praten ...
een lach die traant,
een woord,
onuitgesproken
maar wel begrepen ...
lief-hebben,
ik heb het zo lief ...

I.Esje

Bush ...

Met dank aan Green September
Moet je echt doen : Google eens het woord "failure" ...
Kijk wat de eerste 'entry' is ...

Ik heb nog zoveel te doen

Gek hoe stress me remt ...

eerst is er die adrenaline-shot,
dan schiet ik los, als een kogel, ...
en dan vertraagt mijn ritme tot ik in slow-motion zit ...
En vandaag sta ik compleet STIL ...

En ik heb echt nog keiveel te doen ...

Wij kochten een nieuwe digitale camera ...

En gaven hem meteen terug ...


Mislukte foto's ... te veel flitsen ... niet mogelijk om in het donker een fatsoenlijke foto te maken.
Het is alleen ... we kochten hem bij Makro ... hoe gaan we ons geld terugkrijgen ???????????

Echt spijtig ... zo'n miskoop ... dus trekken we maar terug fotootjes met ons 'oud toestel'

Voeltguwhormonen ?

Heftig hopeloos hilarisch : Hormonia ...
In de Zuiderkroon op vrijdag ...
SCHITTEREND !
Na een zalig etentje, getrakteerd wegens promotie (dank je, nonkel J.) in het Pakhuis ... op enkele meters van diezelfde Zuiderkroon ... een stel hysterische vrouwen met de praat van een stel foorwijven. (hun ontdekker is dan ook niet minder dan onzer aller droogstoppel Hugo Matthysen)
Vooral niet te serieus nemen en mateloos genieten van vrouwvriendelijke teksten ; Sex in de nacht, Hallo Kevin Hallo, Hapjes, Trap het af, ...

Mijn absoluut favoriete actrice van dit moment is Tinne Embrechts . Ik vind het ronduit prachtig wat die vrouw allemaal kan.Zowel humoristisch als serieus, en vooral erg bescheiden (een eigenschap die ik af en toe wat te veel zou willen hebben :-))
Maar, ik krijg regelmatig het "compliment" dat ik op haar lijk ... (dat vond ik in het begin niet echt een compliment : Tinne is niet de knapste vrouw die er rondloopt) maar haar kwaliteiten zijn su(m)bliem !
Dit was mijn ode aan Tinne ...
Ik deed er ooit al eens eentje voor haar broer "ozze Pieter"
En Bert is ook al zo'n goed muzikant ..
Het Antwerpse grondwater was goed in de jaren 70 denk ik !

Enfin ... als het effe kan ... stel uw hormonia bij en ga dat zien !!! Misschien wordt u wel de laatste nieuwe Kevin.

If I ever loose my faith

Zondagnamiddag 5 uur :
Ik zit te bakken in een hete auto met een slapend kind.
Ik moet 'soundchecken' maar ik geraak niet met die hete auto en het slapend kind tot bij mijn microfoon omwille van een paardjesmolen die voor de deur staat.
Zondagnamiddag 6 uur :
Ik heb als een ontaarde moeder mijn hete auto en dus ook dat slapend kind achtergelaten om 'Have a little faith' in een akoustisch rampgebied te scanderen ...
Waar zijn we aan begonnen ?

Zondagavond 11 uur :
Tantieris - glas wijn - zweet - lach - bevrijding - succes - genot - zweven ...

Optreden, ik heb het gemist !

Afgunst

Wat een klein, venijnig woord ...

maar soms jeukt het wel !

Effe flikkeren

Tinternet is voor tantieris weer wat groter geworden : er kan dus -werkelijk- geflikkerd worden. Ha, zeggen de ouwe rotten, niks nieuws onder de zon : dat bestaat al langer.
Ik heb toch weer het gevoel dat ik het heb ''ontdekt'' ...
Nu rijzen, reizen er weer problemen op/rond. (Natuuuuuuuuurlijk)
Je moet dus een ''pro account'' hebben om meerdere 'sets' te maken. Hoe doe je dat ????
24.95 dollar betalen ...
aha ... dat is het probleem ... betalen, in dollars !!!
doen we dus nooit via tinternet, huisverbod ...
Dus blijf ik met mijn 2 sets zitten ...
Spijtig hee !

Liefde maken

Even proeven ...
hoe liefde smaakt ...
na jaren
blijven wolken
room in mijn mond.
Huid op huid,
vel dat rimpelt
wordt zachter,
weker,
trager en intenser.
Muziek maken,
zonder woorden
mijn lijf is instrument.

I.Esje

De zon schijnt

We zijn er weer aan begonnen ... de trein van het nieuwe schooljaar is vertrokken.
En hoewel het station moeilijk bereikbaar was (na toch wel een 6-tal weken echte vakantie), heb ik denk ik toch de juiste lijn te pakken.
En dan ... schijnt de zon ! GRmblGR @#@&@#;-(

Piano man

Lange tijd geleden vroeg ik me af of het nog kon in deze tijd ... volkomen onbekend zijn, verloren in de wereld. Het kon ?!
Maar blijkbaar word je vroeg of laat toch ontmaskerd !
Heel grappig ?!
Alle romantiek van vroegere verhalen is er nu wel af, natuurlijk !

It's a thin line between kitch and cheer bliss

In ons huis(houden) zijn er nogal wat discussies ... en die gaan dan meestal over ... muziek. (niet de afwas, de strijk of het gretig groeien van ons gras, neeje !) Over muziek dus !
Dat zijn het soort discussies waarvan we allebei enorm genieten en dikwijls weer dubbel verliefd worden. (U kent dat soort gesprekken ongetwijfeld onder een andere 'persoonlijke' noemer).
Gisteren was het weer zover.
Wegens hervatting van repetities word ik verplicht (door manlief) om "If I ever loose my faith" van Sting te zingen. Manlief is "leader of the band" (met recht en rede) maar soms is dat krom en onredelijk, vind ik.
Halloo ... Sting = moeilijk en goed, "If I ever loose my faith"=sterk nummer en echt niet gemakkelijk om te zingen. Ik leg mij er dus liefdevol bij neer (hahahaha) en oefen en oefen, dik tegen mijn goesting. (Eerlijkheidshalve, het resultaat is niet slecht, al zeg ik het zelf).
Het komt er op neer dat ik gisteren mijn veto heb gesteld : "There you'll be" van Faith Hill zing ik NIET. Vorig jaar heb ik dat moeten zingen op verzoek, we hebben er wel een viertal maanden op gezwoegd en ik vond het NIET leuk. Faith Hill is een Celine Dion, Shania Twain-type dat voor mij op het dunne lijntje tussen smartlap/levenslied en weldoorvoeld, oprecht - recht in je buik springend nummer balanceert. (zinsbouw is niet echt schitterend maar u begrijpt wat ik bedoel).

En zo kwamen we in de discussie : wat is kitch en wat is ware ontroering ???
Blijkbaar is dat niet voor iedereen zo duidelijk. En het kan zelfs veranderen in de loop van 'tleven ! For example : acht jaar geleden beleefden wij een passionele verliefdheid en kochten we de cd van Shania Twain. Als (trotse) eigenares van de nodige pathos, kon ik me er toen wel in vinden. "You're still the one", "From this moment" "You've got a way" ... mijn hartje ging sneller kloppen.
Het ging zelfs zo ver dat we hem twee keer hadden, manlief voor mij gekocht, ik voor manlief en bijna tegelijk gegeven ook ! Tja, we waren dan ook echt heel 'in sync' op dat moment.

Nu komt die cd nooit nog de kast uit. Hij heeft voor het laatst in de speler gezeten in 2001, denk ik.
En nu vinden we hem ronduit van het allerhoogste "Jimmy Frey"/"Frans Bauer"-gehalte.
En toch ... krijg je wel dat gevoel terug als je ernaar luistert.

Manliefs statement : Als je "There you'll be" zou laten spelen door een heavy-metal groep, zou het een pure hit zijn. Alles goed en wel ... maar ik zing het dus NIET meer !

's Avonds had ik een date met tante Stien en hadden we het erover dat ze de cd van Norah Jones was gaan huren. En eigenlijk vond ze het niet echt goed. (om niet over slecht te spreken .. hm,hm). En dat terwijl ik heden ten dage helemaal weg ben van ons Norah.
Ik blijf erbij : muziek is gevoel en daardoor erg persoonlijk.
En de mensen die ik graag zie, zijn er meestal nogal mee bezig ; muziek.
"Wat is jouw favoriete muziek ? "
En ik ken je persoonlijkheid !
Misschien wel een onderwerp voor een artikel in Flair !

Vriendschap is ...

een glas champagne trakteren omdat je weet dat ze daar dol op is ...

Zij heeft flair

Twintig jaar geleden, jawel 20 jaar geleden, kocht ik Flair. Voor een puber een leuk blaadje, wat deep-insight interviews, high-design fashion, pre-reality tijdperk ... kortom : Ik was een echt meisje !!!
Nu ik een echte vrouw ben, (hahahahaha), koop ik Flair niet meer. Het aantal foto's van penissen, borsten, geschoren schaamhaar, kan me niet meer boeien. Been there, done that !
Trouwens ... wat een onderwerpen !

Maar ik denk dat ik deze week toch eens de Flair ga halen : we zijn bezig met een inhaalmanoeuvre, dames ! We doen niet langer onder voor de heren.

Of dit zo'n goede zaak is, in dit geval ???
Enfin, ik bespaar u de ellende, de leuke kantjes lees je "deze week in Flair"

Thomas terug thuis

Thomas Siffer is na 3 jaar terug thuis. (Zie link "land in zicht")
Hun grote avontuur is voorbij.
Ik sta even bewonderend stil bij dat gebeuren.

Spam

Tantieris'toestel 5 minuten geuploaded ... kreeg ik me daar even een (vuil)bakvol spam binnen ...
En dat vind ik dus niet lekker, beuh !
Update 20/08 : alles wegge'spamd' .... indigestie opgelopen maar wel een 'Rennie' gevonden !

Ik heb zin ...

Mp3-speler gekocht ... ik leefde nog in de oertijd ! Had er nog geen ... nu dus wel !
"Don't wanna miss a thing" Aerosmith zindert in mijn oren. Heel dichtbij dus.
En ik heb zin ...
Ons bandje zit weer op goede sporen ... Wegens bevalling van zowel backingvogel (tantieris 2003) en leadzanger(manlief) als die van drummer en bassist (beiden kindjes gekocht in 2004), hebben we wel een tweetal jaren stilgelegen.
We zijn terug begonnen met wekelijkse repetities, mét aanwinst van nieuwe gitarist (schoonbroer) en het zit wel lekker.
De bedoeling is dat ik meer en meer lead ga zingen en dat zin(g)t me ook wel !
Soms is het moeilijk om te kiezen : dansen, toneelspelen of zingen ; wat doe ik het liefst ?
Met een kleuter van 2 is kiezen noodzakelijk, maar soms zo moeilijk.
Op 4 september hebben we ons eerste optreden sinds een jaar. Zenuwen gieren, maar zin ook ...
Het zint me vanavond wel !

Reims 2005 dag 1

De kathedraal ... het eerste wat je opzoekt als je in een stad bent, is een kathedraal. Hoe komt dat toch ?
Het antwoord is me nog steeds een raadsel, het enige wat ik weet is dat ik het doe ...
Kathedralen zijn nog steeds indrukwekkend. Als ik me dan voorstel, dat er mensen zijn die al die stenen met de hand, katrol of ikweetnietwat zo hoog in de lucht kregen, word ik stil van bewondering. (Of is het wegens de devote sfeer die er ook altijd hangt?). In een kathedraal word ik me telkens bewust van iets hogers, letterlijk en figuurlijk dus ...
Ik vind het mooi.
En de kathedraal Notre Dame in Reims mag er wezen.
Het was goed weer, vrijdag ... kathedraalweer ?!

Na een goede rit van bijna 4 uur kwamen we aan in het Mercure Hotel alwaar we meteen onze kaartjes kregen voor een gratis bezoekje aan een champagnehuis ... Aha .... tantieris' lievelingsdrankje.
Als je me ooit hebt betrapt op het zeuren over dure vakanties , heb je gedroomd, denk ik ?! Dit weekend kon niet duurder of decandenter ... champagne ... ik kan er liters van drinken, nachten over dromen en veeeeeeeeel geld aan uitgeven. (He, that's me !)

De winkelwandelstraat had na vrijdag voor ons ook geen geheimen meer, maar dat is niet de voornaamste reden van mijn 'geluk'. 's Avonds in het hotel dronken we een heerlijke "Veuve Clicquot" ...
Champagne leidt altijd tot goede gesprekken. Niet te diep, niet te oppervlakkig ... maar puur ...

Moederdag

Ik hou van natte zoenen,
zo'n zoenen met chocolademelk eraan,
en dan twee kleverige handjes die mijn kapsel ruïneren
en de helft van mijn haar meenemen als ze vertrekken.

Liefde is woordeloos mooi ...

Morgen op lang weekend naar Reims. Zoonlief bij de grootouders en wij met de "Istanbul"- vrienden champagne proeven ... Fijn, fijn, fijn. Als ik gelovig was, zou ik zeggen "Als God in Frankrijk" ....

Verveling

- Dr. Phil op Vijftv
- 5x per dag de GVA bekijken of er als iets nieuws is
- de herhaling van de herhaling van Facelift
- voor de 3de keer "You've got mail" bekijken en telkens denken : Waarom vond ik deze film goed ?
- de tafel dekken, de tafel afruimen, de tafel dekken, de tafel afruimen, de tafel dekken, de tafel ... laten staan voor de volgende dag want je bent het beu om steeds de tafel te dekken, de tafel af te ruimen ...
- zwangerschapsboeken herlezen, alhoewel het drie jaar geleden was dat je werkelijk zwanger was.
- met manlief kaartspelletjes doen op de psion, waarvan je in 2001 dacht dat hij kapot was. (de winnaar krijgt een voetmassage of maakt het avondeten of zet de auto binnen of ruimt het speelgoed op ...)
- je horoscoop voor 1984 herlezen, die je vond tussen alle oude rommel die je uit pure verveling maar bent beginnen op te ruimen
- een blogje maken waar je een uur mee bezig bent, wegens het erg zoeken naar links en dan verzeilen op andere sites dan voorzien.

oooo, wat is vakantie heeeeeeeeeeeeeeeeerlijk !

Regenbui

Hoe vanachter de regenwolken een stil zonnetje komt,
even zoeken naar ruimte
om te schijnen,
om te schitteren, ...
hoe ik er warm van wordt,
een wee gevoel,
van zachtjes liefde grijpen,
zachtjes geluk voelen,
en een kriebel in mijn neus,
wenen, lachen
ligt zo dicht in het centrum van mijn lijf
En dan schater ik het uit
En hij ook !

Pappaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Even plaats maken voor een vertederd moederhart ...
Zoonlief roept de hele dag, met hoge stem, decibelkrachtig : 'Pappaaaaaaaaaaaaaa".
En dan moet papa komen kijken, bouwen, kleuren, voetballen, springen, zingen enzovoort.
Ja, ja, manlief heeft vakantie en hij zal het geweten hebben !
Gelukkig vindt hij nog tijd om plannen te maken voor zijn muziekstudio. Die moet dringend af !!!
Als deze af is, kan alle muziekapparatuur uit de kamer van zoonlief verdwijnen, kan de bureau annex computer uit onze slaapkamer vliegen, kan het (slordige, lelijke, ik niet gekozen) rek uit de living en dan krijgt tantieris een nieuwe dressoir, boekenkast met bureaublad, tv met video op de kamer en kan zoonlief eindelijk gaan genieten van zijn eigen slaapkamer.
Als je de lengte van de vorige zin bekijkt, kan je begrijpen dat ik ernaar snak en al redelijk lang.
citaat :"Het komt in orde, het komt in orde" einde citaat manlief ...

Een kodakje of twee ?

Een nieuwe camera, alsjeblieft ... (manlief leest dit blogje ook regelmatig) :-) !
Want m'n ouwe is traag, donker, log en zwaar ...
Dus een nieuwe camera, alsjeblieft ...

Maar welke ???????

Hij is jarig

Vandaag is mijn blogje 1 jaar oud ! Hip hip hoera !

A la limite

Zal jij dan nog van mij houden ?
Als ik later, oud en grijs,
met grote, bange ogen,
angstig naar een spinnetje wijs ?

Zal jij dan nog van mij houden ?
Als ik, verrimpeld en vol plooi,
in kinderlijke drang en onwetendheid,
boos met kop en schotel gooi ?

Zal jij dan nog van mij houden ?
Als ik kwijl en starend zie,
niet meer weten wie jij bent ...
Ligt jouw hand dan op mijn knie ?

Istanbul

Ik zou mijn vorige blog kunnen kopiëren en gewoonweg 'Londen' vervangen door "Istanbul" ...
Echt waar ...Goede vrienden van ons zitten 5 dagen in Istanbul. Je zou er bijgelovig van worden.
Ik heb net een sms gestuurd en kreeg wel de indruk dat ze niet in de buurt waren of op de hoogte waren. Het was een zeer enthousiast berichtje over de interessante stad en het goede weer. Daarom dacht ik hen maar niet ongerust te maken en verder te informeren. "Hoe gaat het met jullie ?" is en blijft een zeer neutrale vraag. Gelukkig !
Ze hebben een zwangere vriendin bij ... ik zou niet willen dat ze van ongerustheid iets zou meemaken dat minder prettig is !
Toch hoop ik dat ze snel thuiskomen ...
"In waveur ne wereld leven wij na ?" Op z'n bakeljauws gezegd ... belachelijk maar waar.
In wat voor een wereld leven we nu toch ? "Where is the love ?"

Londen ...

Goede vrienden zitten in Londen ... gek hoe zoiets dan toch dichterbij komt ...
Ik hoorde het vanmiddag op het nieuws en heb meteen een sms gestuurd. Lang leve de moderne technologie waarmee Londen ook letterlijk dichtbij is. Alles was ok.
Ze moesten alleen te voet naar hun hotel !
He, he ...
En meteen komen de vragen naarboven : waarom doen mensen zoiets ? Je zou er bijna "anti-moslim" van worden. En dat ben ik echt niet... live and let live is mijn absolute motto.
Ik ben bang van alles wat extreem is. Extremisme is een woord waar mijn mond van scheurt !
(Terwijl ik zelf ook wel erg extreem kan zijn, maar dan vooral in eten, lachen, huilen, leven....)
Op momenten als dit, lijkt gematigdheid erg moeilijk. Je wordt gewoonweg gedwongen tot een standpunt. En door die aanslagen, maken moslims zich niet echt sympathiek in mijn ogen.
Natuurlijk kan je het niet zo zwart wit zien, maar tja ... waar zijn de kleuren naartoe ???

vakantie

Je zou denken ... vakantietijd ... blogtijd ??? Niets is minder waar.
Mijn tempo is 'slakkenritme' geworden. Ik ben een TGV die is stilgevallen en staat te roesten in het station. Soms is het zelfs zo dat de ontbijttafel er 's middags nog staat. (Mijn vader fronst !)
Niet erg, vind ik, ik sudder, ik scharrel wat rond ... ik lees Pippo in den treure, ik lees ook allerlei blogs, nog een blog, en nog eentje, en misschien nog eentje, en zeker deze, en eentje voor de poezie en nog en nog en nog ... maar zelf iets bloggen, ho maar !
Moet kunnen ... ik heb ook niet zoveel te vertellen. Zalig toch !

Yoko

Ontdekt bij 1 van mijn surfcapades ...
Ik verzamel Yoko Tsuno, dit is dus grappig. Bloopers bestaan ook in strips !

Huilebalken der lagelanden, verenig u (2)

Vakantietijd = boekentijd ...

Elizabeth George, 'hooked' sinds het einde van de jaren 80, heeft een nieuwe ...
Nu blijkt dat niet iedereen zo is opgezet met het einde van het boek : vele lezers hebben afgehaakt !
Het omgekeerde is waar bij tantieris : ik kan niet wachten tot de volgende daar is ... Ik moet, wil en zal weten hoe het afloopt met de personages die ik gedurende de jaren ben gaan 'kennen'.

Wat was het weer een tranendal, en dit keer geheel onverwacht. Elizabeth George schrijft thrillers, geen "Alleen op wereld"-boeken !
Het effect was deze keer hetzelfde.
Zat ik daar, in Centerparcs, eindelijk rustig te lezen. Manlief kreeg de schrik van zijn leven, toen ik na een uurtje of drie een zakdoek vroeg. Hij keek me aan en wist niet of hij moest lachen of meehuilen. Snikken, met grote uithalen, als in 'echt verdriet'.
En toch ... lezen, zou ik zeggen. Het is echt keigoed !

Huilebalken der lage landen, verenig U !

Hoe doet hij dat toch ???
Verzeil ik vandaag, geheel toevallig, om kwart voor 5 in een optreden van Herman Van Veen, bijgestaan door zijn twee dochters en prachtige muzikanten ...
"Dat tedere gevoel" en mijn traanklieren barsten ...
Hoe doet hij dat toch ?
Die man moet zijn mond opendoen (om te zingen, liefst) en tantieris begint te huilebalken à la Kleine Huis Op De Prairie.

Ik heb dat tedere gevoel
voor elke zot, voor elke dwaas
die buiten ronddaast zonder doel
die niemands knecht is, niemands baas
Ik heb dat tedere gevoel
voor ieder die zich luidkeels uit
die elk gebaar ervaart als koel
voor wie zich elke kudde sluit
Ik heb dat tedere gevoel
voor wie zich in een droom verwart
en waar die droom de waarheid tart
klinkt soms zijn lach net iets te hard
Ik heb dat tedere gevoel
voor elke vrouw, voor elke man
die in volkomen weerloosheid
een ander mens beminnen kan
Ik heb dat tedere gevoel
voor elke vrouw, voor elke man
die in volkomen weerloosheid
een ander mens beminnen kan

Als needy, desperate, wanhopige puber had ik deze tekst met stift op mijn muur geschreven ... herkenning van het begin tot het einde.
En als hij het zingt, voel ik me terug 15 en volkomen onbegrepen ...
en op je 35ste is dat een zalig gevoel ... hoe ironisch ook !

Hoe doet hij dat toch ????

Ben ik dat ?

Mijn moeder heeft gelijk : ik word een gierige (s)pin !
Jongens, jongens ... een midweek Centerparcs ... 139 euro om er te mogen verblijven (en dan nog genieten van een korting van 50 euro) en dan nog 116,20 euro uitgegeven ...
Mijn moeder zei : Dat valt wel mee ...
Mijn mond hangt ondertussen op mijn tenen. De hele week viel hij open ... uit pure verbazing...
een pak chips 1,19 euro (hm), een banana split - met slagroom - 5,50 euro (ok), 250 g gehakt 2,50 euro (euh ...), een thee citroen -zonder citroen- 2,05 euro (waaaa ...t?), een buffet = 1 bord met vet eten zonder drank, 20 euro per persoon (aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ....). Ik ben dus gierig ... zo gierig ...

Of het kan ook zo zijn dat ik, na jaren goedkoop kamperen, wereldvreemd ben geworden...
Onze gewoonte is : in een plaatselijk supermarktje wat lekkere ingrediënten zoeken en dan zelf wat te kokkerellen (ik kook graag) , 1 keer in de vakantie eens uit eten gaan (ik eet graag) ... en dan nog in de Provence zitten, met schitterend weer en dat alles voor de goede oude Belgische 20.000 franken ...

Tantieris, grow up. Het leven is duur, het vakantieleven is nog duurder ...

btw ... het was een zalig verlof, ik heb genoten van elke minuut (behalve wanneer ik mijn portemonnee moest boven halen), manlief en ik hadden een flesje champagne meegenomen (mijn lievelingsdrankje) (me is not cheap) ...
zoonlief heeft leren 'zwemmen' (lees = is niet meer bang van water) ...
dus ... ik heb gesnakt, gesnakt (zie voorgaande blog)

And the oscar goes to ....

voor het meest waanzinnig dure vakantietripje ooit !

Ik ben weg ...

Ik ben even weg .... het is vakantie
(va·kan·tie (de ~ (v.), ~s) 1 jaarlijks toegekende vrije tijd voor personen in verschillende beroepen en betrekkingen, voor leerlingen enz.
het is als een stop uit het bad trekken : even het hoofd leegmaken, het vuile zeepsop laten wegstromen, en met een fris, proper washandje de restjes die achterblijven wegvegen ...

Ik ga naar Centerparcs met manlief en zoonlief. Ben daar nog nooit in heel mijn leven in de buurt geweest ... laat staan op vakantie. Zoonliefs aanwezigheid laat geen avontuurlijke reizen naar Afrika toe. (Niet dat ik dàt al heb gedaan ! )
En trouwens ... ik ga de rust nemen waar ik al een heel jaar naar SNAK ... (schitterend werkwoord : snakken) Het heeft iets dwingends, dringends ... ik snak dus ....

kdachtaanjou

Hoi, 'k dacht vandaag aan jou,
hoe is het ginder ?
Je bent zo ver,
al een eeuwigheid op reis,
een reis die nooit meer eindigt,
naar een ver land,
niet bereikbaar, geen boot, geen trein ...
ik kan niet bij je komen.

Maar 'k dacht vandaag weer eens aan jou,
want 'k mis je,
nu al bijna 8 jaar ...

Of hoe ik meestal woorden van een ander liever lees dan de mijne

Lang zal ik leven in de snikhete gloria

Oh, wat ben ik toch graag jarig ! Elk jaar word ik helemaal verliefd op manlief ...
Ehu ... ja ... hm .... ????? Wat zal ze nu toch weer bedoelen ???

Het verhaal brandt op mijn lippen, dus ik kan niet anders dan het vertellen (en niet voor de laatste keer, kan ik je verzekeren !) Eerlijkheidshalve had ik dit jaar wel wat moeite met deze verjaardag ... een leeftijd die begint te tellen .... maar allez ...

Gisterenochtend mocht ik mijn klas niet binnen (dit terzijde) omdat 'mijn mannen' ze helemaal hadden versierd. Ze hadden zich verstopt achter de banken, het gordijn en riepen met z'n allen 'surprise' toen ik binnenkwam nadat de bel was gegaan.
Als goedgeaarde juf doe je dan van : O en AA en WaWW ... ze vonden het zelf schitterend en ik ook natuurlijk.

Maar dat is zeker niet de reden van mijn manverliefdheid ...
Toen ik thuis kwam, ongeveer hetzelfde scenario : ik kwam thuis in een volledig gepoetst huis (DANKJEWEL mama en papa), muziek speelde in de living en NIEMAND was thuis ?

Manlief is een workaholic en meestal gemiddeld rond 20 uur thuis (als het niet later is) en ik had stiekem gehoopt dat hij vanachter de gordijnen 'suprise' zou roepen toen ik binnenkwam ....
Niet dus ... maar hij had wel voor de nodige surprise gezorgd.
Manlief geeft nooit pakjes. Iets inpakken om even later weer gewoon te laten uitpakken, ik denk dat hij er een gloeiende hekel aan heeft, hij doet het nooit. Nee, hij is gewoonweg veel beter, hij verstopt pakjes. Aha, voelt u het kind in mij naar boven komen ? Verstopte pakjes, duizend keer beter dan cadeautjes op tafel !

Dus toen ik binnenkwam, zag ik meteen het boek dat je dit jaar moet lezen ... (maakt 'tataaa'goochelgebaar) ...................................... ja, de Da Vinci Code van Dan Brown lag op de box.
Geïllustreerde versie, met zwaar papier. Mm, ik hou van mooie boeken. Als ik er een koop, voel ik en ruik ik eraan. (kijk ook naar de korte inhoud, natuurlijk!). Boeken zijn ook om te voelen en te ruiken, zeker als ze al een paar jaar oud zijn. Enfin ... zo kwam ik er nog een paar tegen : Het Juvenalis Dilemma op de diepvries, de nieuwste van Elizabeth George, verslavend goed geschreven !
Onder het afdruiprekje in de keuken lag de Collection, zwaar jeugdsentimele muziek ..., op het kastje met foto's de laatste nieuwe van Lisa Stansfield ...
Hier en daar ook nog wat prozaïsche kadootjes : een nieuwe flatbetscanner in de badkamer naast de lavabo, een nieuwe cartridge voor de laserprinter op de vensterbank, Round Up onkruidverdelger (ik stel me er verder geen vragen bij) bovenop het portaal in de hal, nieuwe hoofdkussens in bed, natuurlijk ...
Zalig, op kadootjesjacht ... enne ... vandaag vertelde hij me dat ik ze nog niet allemaal heb gevonden .... aha ... nog jagen ... met grof geschut zoek ik verder !
Word dus vervolgd !

Lang zal ik leven in de gloria

Ik ben morgen jarig ... leuk, leuk,leuk ...
Voel me dan nog altijd een kind ... pakjes, verrassingen, ... laat maar komen.
Ik ben er klaar voor !

Ze kijkt me kritisch aan ... de spiegel liegt niet ... nooit, trouwens !
"Misschien dat je de zoom nog kan uitnemen, dan is ze wat langer"
"Of ik kan de lende wat uitnemen, dan zie je je buikje niet zo"
Ik bekijk mezelf, kritisch ... peilend ... twijfelend.
Zou het ? Moet het ? Misschien beter ...
"Neem nu de andere nog eens ! Die kleur maakt je niet zo flets!"
Ik schuifel terug het hokje binnen.
Nog meer spiegels ... en die liegen ook niet.
God, wat een nachtmerrie : tantieris in haar ondergoed (not matching!) weerspiegeld in het drie/vier-voud.

Winkelen ... met mijn MOEDER ... het blijft een puberaal gevoel !

Puffen !!!!!!!!!!!!

Het was vandaag 29 graden in mijn klas ...
Mijn brein smelt bij 25 graden ... dus hebben mijn kinderen niet echt veel bijgeleerd vandaag. Gedurende deze periode van het schooljaar smelten zij al bij 21 graden.
Waar zijn die examens toch goed voor ????

Een mooie zomerdag

ik weet niet wat het leukste was vandaag :
- lekker lang uitslapen en wakker worden omdat het toch wel warm was
- badend in het zweet voelen dat ik tot de gebruinde soort begon te horen
- met mijn knieën tegen mijn oren in een zwembad zitten (zwembad is van zoonlief = KLEIN) en volledig natgeplenst worden met in mijn oren een dolenthousiast "MAMAke NATMAKEN" !
- met manlief en een glas witte wijn de zon zien ondergaan
- lavendel plukken en hopen dat de muggen niet steken vannacht

ik weet wel wat niet zo leuk is : morgen terug gaan werken ...

maar de batterijen zijn goed opgeladen, ik hoop voor een hele week !

Leven groeit .... en oogst !

De eerste oogst

van de levensboom van onze zoon ...
Wij waren in onze familie de eersten die hun kind niet lieten dopen ! Toch wel wat tegenwind gehad, zeker van aanstaande grootouders en enkele schoonbroer/zussen ...
Onze levenservaring had ons echter geleerd, dat het niet is HOE je gelooft, maar WAT je gelooft.
En door verliefd te worden op elkaar, leerden we dat wij ongelooflijk geloven in LEVEN.

Bovenstaande tekst is niet geschreven door Bond Zonder Naam of de Evangelische Omroep ...
Hm, hm, in mijn diepere momenten kan ik zeer ernstig zijn (suprise !).
Wij hebben besloten om ons kind de vrije keuze te laten en als hij later katholiek, boeddhist of godweetwat wil worden, proberen wij daar achter te staan.
Voorlopig beslissen we nog in zijn plaats. En dat hebben we een tweetal jaren geleden gedaan, door hem dus niet te laten dopen, maar met een gepaste ceremonie op te laten nemen in de grote familie die FAMILIE heet.
Mijn schoonzus heeft toen prachtig gesproken (een priester wat er niks tegen), manlief en ik hebben alle dingen die we hopen en geloven voor de toekomst van ons kind ook gezegd en iedereen heeft hem door hun handen laten gaan. Kortom, allen die er bij waren weten dat het prachtig was.

We hebben toen ook, zeer symbolisch, een levensboom geplant. Tussen ons gezegd en gezwegen, die heeft de eerste hittegolf in het leven van zoonlief niet overleefd.
Dat lieten we niet aan ons hart komen, en in november (zoon is geboren in mei) hebben we terug een kersenboom geplant. En ziehier ... (en hier eindigt mijn lange verhaal) : de eerste kers is na twee jaar eetbaar en o zo lekker !
Hopelijk volgen er nog meer... Jaren én kersen !

hij en ik ... verstrengeld

The child with the woman in her eyes

Mijn lief en ik hebben mekaar gevonden in muziek.
Elke keer als hij zingt, piano of gitaar speelt, kriebelt mijn lijf en vooral mijn ziel. Hij weet me te raken. (ideaal als je eens ruzie hebt gemaakt !:-)
Een serenade tussen de resten van het avondmaal en de afwas is het beste afrodisiacum ter wereld !

Nu, het is wel zo dat onze passies af en toe best uiteenlopend zijn.
Het schaamrood komt me op de wangen, maar ik ben een fan van alles wat Jackson heet ... Jermaine, Michael, Janet ... gezien de actuele situatie niet direct het toppunt van goede smaak maar dit als excuus : Joe Jackson hoort ook in het lijstje thuis.
Toch beschik ik over enige smaakmakers, hoor : u kent allicht al een aantal voorkeuren. Wat ik weinig mensen vertel is dat ik ongelooflijk gelukkig word van de muziek van Kate Bush.
Ik was pas 7 toen zij met Wuthering Heights een ongelooflijke hit scoorde ... en sedertdien ben ik "completely hooked". Ik heb jaren gedanst met haar in gedachten (onze living was redelijk groot, gelukkig !)

Mijn lief zit meer in de regio van Richard Marx, Phil Collins, Bryan Ferry ... (wat een leeftijdsverschil van 7 jaar kan maken !) ... maar vooral Prince is voor hem het summum !!!
En tja ... Prince en Michael Jackson staan in ons (nieuwe) cd-rek echt wel een eindje uit elkaar. Er moest zo nodig nog eens een rechtzaak van komen ?!

Onze bezoekers kunnen meestal meteen raden wie van ons beide de cd-speler heeft gevuld !
Maar nu, jippie ja jee, vonden we toch wel een Combinatie van onzer beider idolen (wat een vies woord tegenwoordig).
Ikke blij, ontroerd en gelukkig ... hij, glimlachend en mij vooral een "zot geval" vinden ...
Liefde, liefde, liefde ! Schoon, hee !

Gestrand met een KNALPOT(vis)

BOINK, BATS, KNAL, BANG, BOEM, BOTS, KNOTS, KEDENG, KEDENG, KEDENG ... TOET TOET !

Plotsklaps ben ik een knalpot armer. Hij is gesneuveld op de verkeersdrempel te Zoersel ....
Hij gaf de geest ... wegens niet geliefkoosd door de ondergetekende eigenares. Ik behandel mijn auto's (in chronologische volgorde) als wegwerpartikelen. Het is spijtig dat het wegwerpen van een auto zo duur is ... en dan nog maar gezwegen over het milieu!

Sarah (weeral hoor ik u zuchten)

I will be the answer
At the end of the line
I will there for you
While you take the time
In the burning of uncertainty
I will be your solid ground
I will hold the balance
If you can't look down

If it takes my whole life I won't break, I won't bend
It will all be worth it worth it in the end
‘Cause I can only tell you what I know
That I need you in my life
And when the stars have all gone out
You'll still be burning so bright

Cast me gently
Into morning
For the night has been unkind

Take me to a a place so holy
That I can wash this from my mind
The memory of choosing not to fight

Ik kan het niet laten ... ze is zo goed !

Dit is het lijflied van dit moment ...

Toetsen (zoals dat heet in een Lagere School in de Kempen)

De vraag : "Waarom voerden de Grieken zo vaak oorlog ?"
Antwoord van een 12-jarige leerlinge : Omdat de Grieken veel aarsvijanden hadden.

Jawadde !!!
Dat keur je toch goed, zeker ?!

Leven groeit

Stilte ...
beter dan woorden,
voelen, doorvoelen
en leven ...
In de stilte borrelt leven,
en groeit ...
Alles wat echt groeit,
groeit in de stilte van ongesproken woorden.

I.Esje

Verdriet sijpelt naar buiten ...

Zware week achter de rug ...
'k zal niemand vervelen met de details ...
Het komt er op neer dat we een zware medische dobber kregen te slikken ... (een dobber slikken doet zeer, hee !) ...
of om het minder 'komisch' uit te drukken ...
We moeten leren leven met een gegeven dat niet simpel is. Veel verdriet brengt het mee, de humor wordt zwart, cynisch of ontbreekt totaal op dat moment.
Humor is mijn 'lifeline' ... maar als het er echt op aan komt, kan je niets anders doen, dan zitten, tijd nemen en huilen ...
En dat lukt me niet altijd. Zeker niet als het dagelijkse leven zijn aandacht vraagt, en je voelt dat het verdriet te groot is om toe te laten.
Dus wat doet tantieris ????
Muziek muziek muziek ... Sarah doet mijn tranen stromen en al lijkt het artificieel voor sommigen ... voor mij is het de ideale manier ...
Ik huil ... huil ... en lach ...
leven is mooi, ook al is het niet altijd gemakkelijk ...
Hold on, hold on to yourself, for this is gonna hurt like hell !

"Voor mij een passievruchten, citroen, witte en een appel"

We hadden het wel degelijk over jenever. Ik stond te schenken en hij gaf me 4 euro.
Hij was tevreden, ik zag het aan zijn glimlach ... ik was ook tevreden, in het licht der eeuwigheid is 4 euro misschien niet veel, op een dorpsbraderij kan 4 euro tellen !

Elk jaar staan we met een jeneverkraampje op de braderij hier in ons dorp. Wij = het leerkrachtenteam van ons dorpsschooltje. Ons dorp = een landelijk dorpje in de Kempen bij Antwerpen...

Het leuke is dat je ouders eens op een andere manier ziet, losser, vlotter, minder gespannen, kortom ... tevreden ! En zij zien ons ook eens anders, ... een jenever verkopen is blijkbaar veel makkelijker dan 'het rapport van hun dochter of zoon verkopen'.
Ook leuk is dat je veel oudleerlingen terugziet."Hey, dat is lang geleden !" "Hoe gaat het ermee ?" "Je ziet er goed uit" (dat laatste zeg ik tegen hen, zij absoluut niet tegen mij :-)
Grappig ... ze noemen me dan altijd 'mevrouw' terwijl het toch wel een zestal jaartjes 'juffrouw' is geweest. Je merkt het, met 'oud'leerlingen word je ook echt 'oud'.

Aan de andere kant is er dat uur ... het borreltjes-uur, dat elk jaar tegen half 11 nadert ...
Mensen blijven niet ontspannen en tevreden van jenever ... zo gauw ze er een stuk of 4 / 5 achter de kiezen hebben, is dat rapport ineens het 'topic' van de avond.
Jammer, spijtig maar helaas ... mensen worden niet gelukkiger van jenever...
En toch denken de meesten van welles ...

Bad day

Where is the moment we needed the most
You kick up the leaves and the magic is lost
They tell me your blue skies fade to grey
They tell me your passion's gone away
And I don't need no carryin' on

You stand in the line just to hit a new low
You're faking a smile with the coffee to go
You tell me your life's been way off line
You're falling to pieces everytime
And I don't need no carryin' on

Cause you had a bad day
You're taking one down
You sing a sad song just to turn it around
You say you don't know
You tell me don't lie
You work at a smile and you go for a ride
You had a bad day
The camera don't lie
You're coming back down and you really don't mind
You had a bad day
You had a bad day

Het dagelijkse leven

he, he, he ...

na de ontzettend drukke weken die achter mij liggen, lijd ik aan zware afkick-verschijnselen.
Ik lijk geen rust te vinden, en tegelijk zak ik als een plumpudding achter de computer.

De musical was een groot succes. Mijn leerlingen schitterden als sterren, en ik heb ook mijn
"besje" gedaan.
Zondag was het de laatste poëzievoorstelling. Niet uitverkocht zoals gehoopt, maar toch met een een groot aantal liefhebbers.
Mijn schoonzus was gekomen en dat is fantastisch, want, na haar zwaar ongeluk vorig jaar, hadden we niet gedacht dat ze ooit nog zou kunnen stappen, laat staan genieten van gedichten en muziek. Ze was in de wolken, op haar eigen stille manier ...
Fijn, fijn, fijn, ik ben een gelukkig mens ...

Nu nog wat rust vinden ...
Waar kan je dat toch kopen ?

België - Holland, Holland - België

10 jaar geleden had mijn zus een Nederlandse vriend, Jeroen ...
We weten nog dat hij de eerste keer bij ons thuis kwam en zei : "Doe mij maar jus" op onze vraag wat hij wilde drinken.
Mijn moeder vroeg toen, heel voorzichtig : "Wablieft ?"
Het bleek dat hij graag 'fruitsap' wilde.
Dankzijn Bart ben ik beginnen nadenken over het verschil tussen Nederlandse en Vlaamse woordenschat. Er zitten er toch wel wat in ?! Niet ?!
Hier volgt een lijstje : (aanvullingen zijn meer dan welkom !) :-)

Nl - Vl
jus - fruitsap
we moeten praten - we moeten eens 'klappen' (echt wel dialect, hoor)
jij lijkt net op .... - jij lijkt precies op ...
onwijs - keitof
hij is een heethoofd - hij is opvliegend (of een colèrig manneke)
muizenissen - zorgen
een pilsje - een pintje
spa blauw/spa rood - plat water, bruisend water
wat zeg je ? - wablieft ?
wordt vervolgd

Toen was ik 17

Jouw armen zijn mijn veiligheid
mijn toevlucht en mijn troost
Jouw handen zijn een streling
hun toekomst is zo broos
Jouw lippen zijn m'n woorden
mijn hartstocht en jouw wil
Jouw lichaam is een tempel
compromis tussen ons verschil
I. Esje


Dit gedicht schreef ik welgeteld 18 jaar geleden .... Jongens, dat lijkt heel lang als ik dat getalletje zie !

Nu had ik dat een paar jaar geleden eens ingestuurd op een website, zomaar voor de fun of it.
Maar die site verdween na een tijdje.
Onlangs stootte ik, geheel perrongeluk, via Twweet, op de persoon die de toenmalige site maakte (als je nog kan volgen ...).
Zij/hij had mijn ingezonden gedichten nog.

Dat vond ik eigenlijk wel een beetje eng... dat iemand mijn gevoelens nog 'bij zich had'. Iemand die ik niet ken ...
Zal je zeggen ... "Ja, hallo; dat is toch zeker je eigen schuld", moet je dat maar niet doen ?
En gelijk heb je natuurlijk. Maar toch was het eng ....

Moe(der)

Net een schitterend verjaardagsfeest van zoonlief achter de rug.
De glazen en vuile borden swingen nog de keuken uit. Vermoeide benen, vermoeide rug ...
Te weinig eten, te veel drank, liefde op overschot !

Mijn drie fantastische neefjes hebben een serenade gebracht aan mijn zoon, en daarmee mijn hart gestolen. Jongens, mag ik het ooit nog terug ? (liefst in 1 stukje, dus puzzelen maar)

Dit weekend heb ik mijzelf en mijn gezin zo graag gezien geweten, gevoeld, dat ik er weer even tegen kan. Liefde maakt sterk ... en dat heb ik deze week wel nodig !

Dank je wel aan iedereen !

Waar is mijn neus ???

"U moet het doen ... ik kan niet begrijpen dat u deze kans zou laten liggen, met uw capaciteiten, uw talenten ... zoals u mensen kan motiveren, organiseren, zaken in gang zetten, creatief omspringen met ideeën : u zou een geknipte directeur zijn !"

WABLIEFT ????

Zo werd ik vrijdagmorgen in school verwelkomd. Ikke : stemloos, nerveus, opgefokt, vol van slapeloze nachten ...
Hij : met een missie (quote !), zelfverzekerd, overdonderend en niet luisterend naar een NEE ...

Het is me wat. 35 jaar, 13 jaar lesgeven, 8 jaar rondgelopen in een 'onderwijsnet' dat mijn vleugels heeft gekortwiekt, al 5 jaar zeer gelukkig in het huidige 'net' ... steeds onzeker, twijfelend aan mezelf, angstig voor kritiek ... strevend en ijverend (klinkt als een politieke slogan :-) ) en dan op een vrijdagochtend bewierookt worden door de 'grote baas'. Tranen voelen branden omdat zijn woorden me diep van binnen raken, knalrood worden omdat het wel gek voelt om zo'n lovende woorden over jezelf te horen.
En niet meer weten wat te zeggen omdat hij duidelijk is van zijn overtuiging.
(En ik sta, sedert een aantal jaren, niet dikwijls meer met mijn mond vol tanden)
Wat een aanbod !
En hoogstwaarschijnlijk 'nee' zeggen ...
Dat kan alleen tantieris (zegt manlief).
'k Ga even een plus-minlijstje maken. Dat zal de doorslag van mijn beslissing zijn.

De man uit Kent

Gelezen bij De wereld van Kaat Spijtig dat er een foto bij staat, want dan komt mijn scepticisme wel danig in beroering. Het lijkt me allemaal wat gedramatiseerd. Desalniettemin vind ik het echt fascinerend, dat in deze tijd van spitstechnologie, een persoon nog volledig onbekend kan blijken. Het doet me denken aan het verhaal van Kaspar Hauser. Iedereen kent het verhaal van Mowgli, natuurlijk maar weinig mensen hoorden ooit over deze Kaspar. Ik las erover toen ik een jaar of 10 was, en werd er vandaag terug aan herinnerd. Zelfs het internet kan me niet veel vertellen over Kaspar Hauser ... Wie was hij ? Wat is hem overkomen ? The mysteries of life !!!

Aan alle studenten die bijna in "den blok" zitten, "blok ze !" (zonder enige allusie op minder aangename mensen !)

Verveling ...

Vandaag heb ik me zalig verveeld ...
Lang geleden !
Manlief was weer workaholic-gewijs gaan werken, zoonlief was allerschattigst het gras aan het afrijden (met een 'echt' speelgoedgrasmachine, alstublieft !) en tantieris dacht : "Wat zal ik nu eens gaan doen ?"
Ik heb NIET voor school gewerkt, ik heb NIET gesurft of Te veel tv gekeken ...
Ik heb me zalig verveeld !
Bravo voor de mama (zoonlief ziet mij graag !)

In de stilte van mijn huis,
kan ik alle dingen horen,
de kat, het bed, het hout dat kraakt,
het zoemen in mijn oren ....

In de stilte van mijn huis,
maakt mijn hart te veel kabaal,
ik zwem, ik drink, ik geef niet op,
dit is het zwijgen in eigen taal.

I.Esje

Leven

mijn leven is oneindig groot
de hele mensheid woont erin
als het alléén mijn leven was
dan had het hoegenaamd geen zin

Leopold III ... miskend of gekend ?

Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat de oorlog begon in België. De Duitsers hadden welgeteld 18 dagen nodig om onze troepen volledig ondersteboven te lopen.
We zaten ermee ... met die Duitsers.

In de klas werken we zoveel mogelijk rond actualiteit ... en dus toen ik dit hoorde, vanmorgen op de radio, hebben we er toch even over gebabbeld.
Ik voelde me wel wat oud, hoor. Als ik zeg : Mijn grootouders hebben de tweede wereldoorlog meegemaakt", spreken mijn leerlingen van 12 jaar over hun overgrootouders ...
Tja, dat is wat ze de vooruitgang noemen.
Toch is het wel fijn om te zien hoe ze zo hun eigen mening vormen over deze oorlog.

Ik weet nog dat ik mij als kind enorm aangetrokken voelde, door de verhalen van mijn 'moeke' en 'vake'. De V1 en de V2, de concentratiekampen, het smokkelen van etenswaar ... Ze hebben het allemaal beleefd.
Als puber van 14/15 jaar heb ik "Mein Kampf" van Hitler gelezen. Eerlijkheidshalve, dat heb ik een tiental jaren later nog eens overgedaan, want het was zwaar leesvoer.

Later besef je dat het niet zo zwart-wit is ... Leopold III was niet de goede of de slechte, de man had gewoon pech ... Hij zat ermee en moest het voorbeeld van zijn vader volgen. En dat is nooit gemakkelijk, hee ?!

Laten we het erop houden dat ik hem vooral knap vond (ja, de smaak van een meisje van 10 is niet te vergelijken met die van een vrouw van 34 ... of toch ?)

Always look on the ...

Op 25 mei gaat de musical in première ... de musical "De Nieuwe school"; de musical die ik regisseer ... En vandaag denk ik : dat doe ik NOOIT meer !!!!!!!! We staan nog nergens (zo lijkt het), we moeten nog keiveel regelen (zo voelt het) en ik wil niet afgaan als een gieter (zo is het !!). En als ik nu maar eens afviel van de stress, dan zou ik een echte panlat worden !

toto ... to

taal betoverd door tonen uit het verleden. Ik ben dus een tachtiger ... of beter gezegd een 'jaren tachtiger'. Als ik jaren tachtig-muziek hoor, word ik melancholisch, nostalgisch en SUPER-goedgezind. Vandaag in de auto van manlief (her)ontdekt : The best of Toto. Zoonlief ligt te snurken bij bomma-thuis, manlief en papa werken aan onze muziekstudio, tantieris mag doen wat ze wil en ... aan het volume dat ik wil ! Het lijkt jaren geleden dat de muziek nog zo luid heeft gespeeld in onze living. En ik GENIET ervan. Daarjuist even gecheckt of ik nog 'dancing feet' heb, en ja hoor ... die zijn er nog steeds ! Dus sorry ... ik ga effe bewegen ! En hard en luid ook !