Hij is jarig

Vandaag is mijn blogje 1 jaar oud ! Hip hip hoera !

A la limite

Zal jij dan nog van mij houden ?
Als ik later, oud en grijs,
met grote, bange ogen,
angstig naar een spinnetje wijs ?

Zal jij dan nog van mij houden ?
Als ik, verrimpeld en vol plooi,
in kinderlijke drang en onwetendheid,
boos met kop en schotel gooi ?

Zal jij dan nog van mij houden ?
Als ik kwijl en starend zie,
niet meer weten wie jij bent ...
Ligt jouw hand dan op mijn knie ?

Istanbul

Ik zou mijn vorige blog kunnen kopiëren en gewoonweg 'Londen' vervangen door "Istanbul" ...
Echt waar ...Goede vrienden van ons zitten 5 dagen in Istanbul. Je zou er bijgelovig van worden.
Ik heb net een sms gestuurd en kreeg wel de indruk dat ze niet in de buurt waren of op de hoogte waren. Het was een zeer enthousiast berichtje over de interessante stad en het goede weer. Daarom dacht ik hen maar niet ongerust te maken en verder te informeren. "Hoe gaat het met jullie ?" is en blijft een zeer neutrale vraag. Gelukkig !
Ze hebben een zwangere vriendin bij ... ik zou niet willen dat ze van ongerustheid iets zou meemaken dat minder prettig is !
Toch hoop ik dat ze snel thuiskomen ...
"In waveur ne wereld leven wij na ?" Op z'n bakeljauws gezegd ... belachelijk maar waar.
In wat voor een wereld leven we nu toch ? "Where is the love ?"

Londen ...

Goede vrienden zitten in Londen ... gek hoe zoiets dan toch dichterbij komt ...
Ik hoorde het vanmiddag op het nieuws en heb meteen een sms gestuurd. Lang leve de moderne technologie waarmee Londen ook letterlijk dichtbij is. Alles was ok.
Ze moesten alleen te voet naar hun hotel !
He, he ...
En meteen komen de vragen naarboven : waarom doen mensen zoiets ? Je zou er bijna "anti-moslim" van worden. En dat ben ik echt niet... live and let live is mijn absolute motto.
Ik ben bang van alles wat extreem is. Extremisme is een woord waar mijn mond van scheurt !
(Terwijl ik zelf ook wel erg extreem kan zijn, maar dan vooral in eten, lachen, huilen, leven....)
Op momenten als dit, lijkt gematigdheid erg moeilijk. Je wordt gewoonweg gedwongen tot een standpunt. En door die aanslagen, maken moslims zich niet echt sympathiek in mijn ogen.
Natuurlijk kan je het niet zo zwart wit zien, maar tja ... waar zijn de kleuren naartoe ???

vakantie

Je zou denken ... vakantietijd ... blogtijd ??? Niets is minder waar.
Mijn tempo is 'slakkenritme' geworden. Ik ben een TGV die is stilgevallen en staat te roesten in het station. Soms is het zelfs zo dat de ontbijttafel er 's middags nog staat. (Mijn vader fronst !)
Niet erg, vind ik, ik sudder, ik scharrel wat rond ... ik lees Pippo in den treure, ik lees ook allerlei blogs, nog een blog, en nog eentje, en misschien nog eentje, en zeker deze, en eentje voor de poezie en nog en nog en nog ... maar zelf iets bloggen, ho maar !
Moet kunnen ... ik heb ook niet zoveel te vertellen. Zalig toch !

Yoko

Ontdekt bij 1 van mijn surfcapades ...
Ik verzamel Yoko Tsuno, dit is dus grappig. Bloopers bestaan ook in strips !

Huilebalken der lagelanden, verenig u (2)

Vakantietijd = boekentijd ...

Elizabeth George, 'hooked' sinds het einde van de jaren 80, heeft een nieuwe ...
Nu blijkt dat niet iedereen zo is opgezet met het einde van het boek : vele lezers hebben afgehaakt !
Het omgekeerde is waar bij tantieris : ik kan niet wachten tot de volgende daar is ... Ik moet, wil en zal weten hoe het afloopt met de personages die ik gedurende de jaren ben gaan 'kennen'.

Wat was het weer een tranendal, en dit keer geheel onverwacht. Elizabeth George schrijft thrillers, geen "Alleen op wereld"-boeken !
Het effect was deze keer hetzelfde.
Zat ik daar, in Centerparcs, eindelijk rustig te lezen. Manlief kreeg de schrik van zijn leven, toen ik na een uurtje of drie een zakdoek vroeg. Hij keek me aan en wist niet of hij moest lachen of meehuilen. Snikken, met grote uithalen, als in 'echt verdriet'.
En toch ... lezen, zou ik zeggen. Het is echt keigoed !

Huilebalken der lage landen, verenig U !

Hoe doet hij dat toch ???
Verzeil ik vandaag, geheel toevallig, om kwart voor 5 in een optreden van Herman Van Veen, bijgestaan door zijn twee dochters en prachtige muzikanten ...
"Dat tedere gevoel" en mijn traanklieren barsten ...
Hoe doet hij dat toch ?
Die man moet zijn mond opendoen (om te zingen, liefst) en tantieris begint te huilebalken à la Kleine Huis Op De Prairie.

Ik heb dat tedere gevoel
voor elke zot, voor elke dwaas
die buiten ronddaast zonder doel
die niemands knecht is, niemands baas
Ik heb dat tedere gevoel
voor ieder die zich luidkeels uit
die elk gebaar ervaart als koel
voor wie zich elke kudde sluit
Ik heb dat tedere gevoel
voor wie zich in een droom verwart
en waar die droom de waarheid tart
klinkt soms zijn lach net iets te hard
Ik heb dat tedere gevoel
voor elke vrouw, voor elke man
die in volkomen weerloosheid
een ander mens beminnen kan
Ik heb dat tedere gevoel
voor elke vrouw, voor elke man
die in volkomen weerloosheid
een ander mens beminnen kan

Als needy, desperate, wanhopige puber had ik deze tekst met stift op mijn muur geschreven ... herkenning van het begin tot het einde.
En als hij het zingt, voel ik me terug 15 en volkomen onbegrepen ...
en op je 35ste is dat een zalig gevoel ... hoe ironisch ook !

Hoe doet hij dat toch ????

Ben ik dat ?

Mijn moeder heeft gelijk : ik word een gierige (s)pin !
Jongens, jongens ... een midweek Centerparcs ... 139 euro om er te mogen verblijven (en dan nog genieten van een korting van 50 euro) en dan nog 116,20 euro uitgegeven ...
Mijn moeder zei : Dat valt wel mee ...
Mijn mond hangt ondertussen op mijn tenen. De hele week viel hij open ... uit pure verbazing...
een pak chips 1,19 euro (hm), een banana split - met slagroom - 5,50 euro (ok), 250 g gehakt 2,50 euro (euh ...), een thee citroen -zonder citroen- 2,05 euro (waaaa ...t?), een buffet = 1 bord met vet eten zonder drank, 20 euro per persoon (aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ....). Ik ben dus gierig ... zo gierig ...

Of het kan ook zo zijn dat ik, na jaren goedkoop kamperen, wereldvreemd ben geworden...
Onze gewoonte is : in een plaatselijk supermarktje wat lekkere ingrediënten zoeken en dan zelf wat te kokkerellen (ik kook graag) , 1 keer in de vakantie eens uit eten gaan (ik eet graag) ... en dan nog in de Provence zitten, met schitterend weer en dat alles voor de goede oude Belgische 20.000 franken ...

Tantieris, grow up. Het leven is duur, het vakantieleven is nog duurder ...

btw ... het was een zalig verlof, ik heb genoten van elke minuut (behalve wanneer ik mijn portemonnee moest boven halen), manlief en ik hadden een flesje champagne meegenomen (mijn lievelingsdrankje) (me is not cheap) ...
zoonlief heeft leren 'zwemmen' (lees = is niet meer bang van water) ...
dus ... ik heb gesnakt, gesnakt (zie voorgaande blog)

And the oscar goes to ....

voor het meest waanzinnig dure vakantietripje ooit !

Ik ben weg ...

Ik ben even weg .... het is vakantie
(va·kan·tie (de ~ (v.), ~s) 1 jaarlijks toegekende vrije tijd voor personen in verschillende beroepen en betrekkingen, voor leerlingen enz.
het is als een stop uit het bad trekken : even het hoofd leegmaken, het vuile zeepsop laten wegstromen, en met een fris, proper washandje de restjes die achterblijven wegvegen ...

Ik ga naar Centerparcs met manlief en zoonlief. Ben daar nog nooit in heel mijn leven in de buurt geweest ... laat staan op vakantie. Zoonliefs aanwezigheid laat geen avontuurlijke reizen naar Afrika toe. (Niet dat ik dàt al heb gedaan ! )
En trouwens ... ik ga de rust nemen waar ik al een heel jaar naar SNAK ... (schitterend werkwoord : snakken) Het heeft iets dwingends, dringends ... ik snak dus ....