Mijn goede voornemens indachtig, dacht ig (ik) vandaag : "Ik spring na school 'snel' even onder de zonnebank".
Niet dat ik zo'n blonde gsm-griet ben, maar mijn teint heeft iets weg van Cruella de Vil !
Morgen groot feest (grootouders 65 jaar getrouwd), dus ik verdien een mooi kleurtje ... dacht ik ?!
Ongeveer 5 jaar geleden was mijn laatste zonnebankbezoek en sedert vandaag weet ik weer waarom.
Het is niet aan mij besteed, ik vang mijn kleur liever al fietsend, wandelend, tuinierend, zwemmend en desnoods zelfs lezend. Maar niet op een glazen wandje met een oorverdovend afzuigsysteem boven je hoofd en lounge-muziek die oneindig uit hetzelfde ritme lijkt te bestaan.

Mijn sproeten zijn bovengekomen, ja, dat is goed ?!
Mijn zweetklieren zijn voorbereid op een geweldig warme zomer ... mijn ogen kunnen ook wel weer wat rechtstreekse UV-straling aan ...
Maar, neen dank u ! De dag dat ik me van die fake-nagels aanschaf, mijn haren blondeer en het laatste nieuwe siemens-modelletje koop, neem ik een abonnement bij de zonnebankmevrouw ...

NIET, dus !

De laatste keer slecht nieuws

Nu is het genoeg geweest :
- ik ga terug sporten
- de zonnebank krijgt een bezoek
- alcohol staat terug op het menu
- de kapper krijgt wat centen
- toneelspelen ligt terug binnen bereik
en ik hoef van mijn lange leven niet meer de binnenkant van een operatiekamer te bekijken (behalve als ik een hartaanval krijg ofzo)

Of hoe ik van heel slecht nieuws het beste probeer te maken ;-)

Blogmeeting in Antwerpen

En ik was er NIET !
Wel was ik heel lief uitgenodigd door neeflief (hij is lief, ik weet het) en wegens 'cold feet' en kippenvel ben ik niet gegaan...
Tja, wat is dan de zin om erover te bloggen ?

Ik heb echt getwijfeld. Echtentechtig, zou Shrek zeggen. Ik heb zelfs mijn naam ingevuld op het inschrijvingsformulier en toen ... gewist, gedeleted, geveegd, gewiped !
Er klonk daar namelijk een hemelshoog argument : "Het gaat mij om de gezichten achter de blog".
Tja, en daar knap ik dan op af.
De gezichten die ik wil zien (rik boey, kleine keizerin)die ken ik al. Een gezicht ken ik nog uit een vorig leven. En al die andere gezichten ... tja (dat wordt het stopwoord van dit blogje) daar ben ik niet zo zeker van of ik die wel wil zien.

Want, geef nu toe, 1 van de charmes van het bloggen is dat je niet de persoon kent die achter die blog zit, maar diegene die hij of zij wil laten zien. Of soms ook zonder 'willen', gewoon laat zien.
De eerste keer dat ik een foto van Neneh zag, moet ik toegeven dat ik dacht dat ze (veel) ouder was. (Ik heb me al verontschuldigd, hee Neneh ;p).
Ongeveer 1 jaar geleden had ik met volgende blogger (en nog heel wat meer) een verschil van mening over U2. Ter verduidelijking : Ik vergeleek hem met een oudere twintiger in zwart U2-t-shirt en hij bleek een boomlange Nederlander van 1969 te zijn, die U2 ranzig vond ! Reken maar uit.
De mythe rond een blogpersoon vind ik er leuk bij. Zo gauw ze een gezicht krijgen : Lien, Michel, Kerygma en nog een aantal, vind ik het wat 'eng' worden...

Soms schiet me wel eens door het hoofd : "Hoe zouden ze mij zich voorstellen ?"
Mijn blog-naam spreekt niet in mijn voordeel. Een oud tanteke met een brilletje en grijs haar en iets of wat een belerend toontje. Ik heb ook een snor als ik kus. Of ik kus met een snor ... tja.
Maar de naam is me nogal dierbaar gegeven door een aantal schatjes die ik ken.
Dus ik stap er niet meteen vanaf.
Maar dat brengt me niet terug bij m'n vraag : Hoe stellen lezers zich Tantieris voor ?
Misschien dat ik daarover wel eens een Blogcom organiseer ? Hahaha !

Enya

Daarstraks bij de osteopaat bekroop me daar een kriebel ... niet dat ze hard kietelde of op een gevoelig plekje wreef. Neeje ... haar muziek deed me wat lachen.
Er schoot me op dat moment een blogje te binnen (dus ge moet ni vragen hoe bloggerig ik tegenwoordig ben). Ik las deze week sunnymoon en haar commentaar over de prenatale cursus die ze volgt.
Blijkbaar is Enya voor sommige mensen een beetje te eroterisch euh ... esotherisch. En je mag dus twee keer raden (of laat maar, 1 keer is ook wel goed) op welk deuntje mijn rug werd gekraakt.

Gek, maar als ik Enya hoor voel ik me helemaal niet zweverig ofzo. Ik val er dan meestal bijna van in slaap. Wat eigenlijk ook wel de doelstelling is bij de osteopaat, denk ik. Ontspanning, that's what we go for !
En bij Carribean Blue heb ik ooit bijna een been gebroken vanwege gladde vloer en hevig á la Kate Bush dansende tantieris in de living. (Shaken in de living !)
Enya moet je beluisteren als je in de Provence uit de ramen van de auto hangt en er in de verste verten geen mens aanwezig is, alleen jij, lief en de lavendelbergen ... keihard, liefst ! Dat is zo'n "moment"... vergeet ik nooit ... (misschien toch wat etherisch euh ... eso-enzoverder, hee, aangelegd ?)

Of hoe muziek voor sommige mensen echt een afknapper is en voor andere subliem goed ;-)

Here comes the sun,
Here comes the sun, and I say
It's all right

Little darling, it's been a long cold lonely winter
Little darling, it feels like years since it's been here
Here comes the sun,
Here comes the sun, and I say
It's all right

Little darling, the smiles returning to the faces
Little darling, it seems like years since it's been here
Here comes the sun,
Here comes the sun, and I say
It's all right

Sun, sun, sun, here it comes
Sun, sun, sun, here it comes
Sun, sun, sun, here it comes
Sun, sun, sun, here it comes
Sun, sun, sun, here it comes

Little darling, I feel that ice is slowly melting
Little darling, it seems like years since it's been clear
Here comes the sun,
Here comes the sun, and I say
It's all right

Here comes the sun,
Here comes the sun, and I say
It's all right
It's all right

- Here Comes the Sun
Beatles

In het licht van de discussie bij neeflief en lief ...
Geen Beatlesfan, die tantieris, maar wel 'a succer' for this one !

Afvragingen

Waarom schijnt de zon nog altijd niet ?
Waarom kookt roomsaus over als je even gaat bloggen ?
Waarom verslaat zoonlief elke nacht minstens 1 draak in zijn dromen ?
Waarom klop ik mijn kruiden altijd in een bepaald ritme ?
Waarom is melancholie zo'n fijn gevoel ?
Waarom is melancholie zo'n rot gevoel ?
Waarom heb ik altijd koude tenen ?
Waarom is zelfvertrouwen een universitaire studie (lijkt het wel ) ?
Waarom is een 6 achter een 3 erger dan een 6 achter een 2 ?
Waarom vind ik altijd woorden als ik ze niet nodig heb ?
Waarom vind ik geen woorden als het moet ?
Waarom kan ik zo nijdig worden van Filip De Winter ?
Waarom word ik zo misselijk van een film als "The Magdalene Sisters"?
Waarom word ik zo goedgezind van "The Money Pit" ?
Waarom ga ik morgen niet graag naar school ?

tja, waarom !

Lighthouse Family, Angie Stone, Marco Borsato, Norah Jones, Ozark Henry in de cd-speler ...
Van weemoed naar dansmood ... ik slinger mezelf van hier naar daar ...
Zalige Zondag aan iedereen. (o ja, het is ook Pasen, blijkbaar)

Vakantietijd = leestijd

Tijdens de vakantie herlees ik altijd boeken. Ik selecteer ze zorgvuldig met een welbestudeerde tactiek : open de eerste bladzijde, lees de 10 eerste zinnen en als je dan nog weet hoe het afloopt, zet je het boek terug in de kast.
Mij kan je altijd blij maken met een boek. De bib is een plek die voor een boekofiel (tantieriswoord) als ik, de tuin van Eden is maar ... net zoals Eva... laat ik me regelmatig verleiden tot het HEBBEN van boeken : hun geur, de manier waarop de bladzijden omslaan, de kaft, het lettertype. Dat alles kan mij in vervoering brengen.

Manlief is op de hoogte van de manie : elke verjaardag krijg ik wel een boek of 2,3,4 ...Oooh, I'm loving it !
Toen ik nog jong en arm was, (hahaha) kocht ik regelmatig boeken met een rode sticker. Ken je die winkels ? Ze zullen wel een naam hebben, maar ik noem ze rode-sticker-boeken-winkels. Je kan er leuke, iets minder bekende boeken kopen voor 5 euro ofzo ... Zaaaalig, voor een hebbofiel (tantieriswoord) als ik.

20 jaar geleden (amaai, dat zal dus echt wel 20 jaar geleden zijn) kocht ik regelmatig boeken van Ellis Peeters.
In mijn kinderjaren was ik totally addicted aan Agatha Christie, in mijn puberjaren (the heavy ones) was dat Sue Grafton en nadien werd dat dus broeder Cadfael.
Die herlees ik nu ... ik zit al aan mijn vijfde ... zondag begonnen ... hap slik weg ... gulzig ... (hey that's me)... tegen maandag een indigestie waarschijnlijk ...

Gisteren heb ik mijn Pijn
in een doosje gestopt.
Ebbenhout,
donker met goud
want hij is het waard,
mijn Pijn.
Niet versierd,
zonder strik,
om me eraan te herinneren,
dat sommige dingen in het leven
onherroepelijk zijn.
Mijn Pijn.

I.Esje

Awoe ... de bakker, beenhouwer, elke levensmiddelenleverancier.
Sedert een tweetal weken, denkt het dorp hier dat ik een vervelend, onopgevoed, onhandelbaar kind heb !
En dat is nu eens niet mijn eigen schuld (vind ik zelf ...)

Wat voor een gewoonte is dat nu ? Elke keer die vraag : "En mevrouw, mag hij een snoepje hebben ? "
Er zullen heus moeders zijn die 'nee' zeggen, maar die wonen niet op mijn planeet.
Dus zeg ik ook "ja" ...

Met het tragische gevolg : Sedert een tweetal weken (dus) vraagt mijn kind, geheel vrij van enige schroom : "Krijg ik nu een snoepje? "
Bij de bakker staat een nieuwe mevrouw die dan plotseling chronisch doof wordt aan beide kanten en zijn vraag volledig negeert. Gevolg 2 : Zoonlief werpt zich, drama queen-alike, ter aarde en huilt tranen met beken. IK WIL EEN SNOEPJE.

Ik sleur hem aan 1 arm buiten ( a,ja, de andere arm is volledig behangen met broodjes, gebakjes en allerlei lekkers dat zoonlief thuis te snoepen krijgt) en geneer me voor de rest van mijn dagen.

Daarstraks in de computerwinkel : dezelfde vraag. Gelukkig kon deze heer er beter mee omgaan en lachte hij de vraag wat weg. (Alwaar ik me met schaamrood op de wangen, naar buiten spoedde)

Een geduldig pedagogisch verantwoord gesprek over "Wij vragen geen snoepjes, wij krijgen ze alleen maar" houdt geen zoden aan de dijk. En omdat wij dus niet aan de kust wonen en dijkloos zijn, vrees ik dat dit nog een paar jaartjes zal duren.

IK WIL EEN WINKEL ZONDER SNOEPJES !

Zaterdagavond

"Hé, er is geen bal op de tv !"

En wie dan automatisch zingt : "Alleen een film met Doris Day", is van mijn leeftijd.
Doe maar, zou ik zeggen !

DORIS DAY
=========

Ik ken 'n heel leuk tentje
Daar speelt een prima bandje
En iedereen die kent je
Hou je mond nee niets te maren
Poets je schoenen kam je haren
Hé er is geen bal op de tv
Alleen 'n film met Doris Day
En wat dacht je van net twee
Ein Wiener operette
Nee er zit een knop op je TV
Die helpt je zo uit de puree
Druk 'em in en ga maar mee de bloemen buiten zetten

Bah wat 'n misère
Als Marco staat te blèren
Of 'n documantaire
Kan dan niemand ons bevrijden
Van Willem Duys en Van der Meyden
En hoor ze nou es slissen
In spelletjes en kwissen
'N mens kan zich vergissen
Maar dit is toch al te lullig imbeciel en onbenullig

Volledig verliefd geweest op Ernst in 1984 !

Tipsy

Voor allses is er een eerste keer : namelijk ook voor een tipsy blog.
Niet dt ik er veel moiete mee heb, maar ik ehb toch wel een flesje wijn op. En sedert mijn bevalling kan ik er niet goed meer tegen. Ik had beter wat meer thee gedronken, dan kon ik nu alleen maar boven mn theewater zijn.
Ik ben dus in de wolken ... maar allle mensen die mijn flickr-account wat volgen weten dat ik dar zeer graag vertoef ...
Let's fly ... and have fun !

Clean House ???

Verbouwen gaat niet in je kouwe kleren zitten ...
Het probleem bij ons is dat het dus altijd in stukjes verloopt. Zo zijn we al 4 jaar (VIER JAAR) aan het verbouwen aan een werkkamer/studio/bureau/ik-trek-me-terug-stek voor manlief...
Manlief is vrij precies, dus dat verloopt niet echt in het rock-ritme ...
Vandaar : deze paasvakantie er nog maar eens aangetrokken.

Het komt er op neer dat mijn facelift-cleanhouse-debbietravis-niecynash-dromen maar weer eens mijn nachten en dagen beheersen. "Where are thou ?"
To the rescue !

Niecy Nash zelf mag thuisblijven. Ik kan ook wel een bloem in mijn haar steken. En aan de cup kan ook worden gewerkt (haaaard gewerkt)

Ik zou een goede alcoholist zijn ...
verslaving is me niet vreemd.

Maar dat het zo erg is ..., amai !

warning : schoolfreak-blogje

Vorige weken hebben we het in de klas over 'verslaving' gehad. De bedoeling is dat de leerlingen gedurende 1 week een slechte gewoonte opgeven : snoepen, tv-kijken, computerspelletjes spelen. Dit om te ervaren hoe moeilijk het is, om een verslaving op te geven.
En juf en mama en papa worden verondersteld ook deel te nemen. (stoppen met roken, minder snoepen, geen alcohol)
Juf speelt al jaren vals (auw, auw ... bedolven onder de rotte tomaten, afval van groenten en papieren) maar dit jaar probeerde ik echt wat minder cola te drinken.

Het was voor het eerst in die 6 jaar dat ik het project doe, dat ik zooooooo weinig inbreng kreeg van ouders. Er waren welgeteld 3 ouders op de info-avond, en niet 1 (jajaja, NIET EEN) ouder heeft zijn kind gedurende een week gesteund. Zelfs met de kinderen zelf was het triestig gesteld. Op een klasje van 16 leerlingen, waren er 2 leerlingen die gedurende week geen tv keken of stopten met computerspelletjes. Alle anderen gaven het na 2 dagen op ...
Gewoonlijk is het een 'sport' om de beste te zijn, nu vonden ze er niks aan.
Niet te motiveren ...
Spijtig vind ik dat. Ik geloof er nog altijd in, dat als ouders mee-doen, de kinderen het ook beter kunnen....
Klink ik nu echt ouderwets en schoolfreakerig ? Waarschijnlijk wel, but I don't care.
Ik merk aan mijn eigen kind dat het voorbeeld van de ouders dikwijls de leidraad is ...
En in ons geval, is dat soms nogal pijnlijk ;-0

Ik krijg meermaals een teleurgestelde blik en twee handjes in de zij : "Mama, dat vind ik wel spijtig, hoor, dat je nu niet naar mij luistert. Seffens moet je in de hoek"
(Met de intonatie van een volwassene)
Drie jaaroud, en mijn opvoed-stijl (voor zover je daar van kan spreken) krijg ik regelmatig terug in mijn gezicht geslingerd. Mijn lip is soms stuk van het bijten (ik lach me eigenlijk wel te pletter, dan)

Wel wat ambetant ...

Waar ik wel een hekel aan heb (en dus minder relaxed van ben).
Ik verloor mijn hele lay-out omdat ik op zoek was naar mijn 'archieven' die verdwenen in mijn oude template ... in mijn nieuwe zitten ze dus ook nog niet in.
Waarom ben ik zo'n internetanalfabeet ???
"I need some help" (from my friends ??)

Vakantie

Zonder problemen in ontspannings-mode gekomen. Meestal niet mijn gewoonte als de vakantie begint ... Cold Turkey is mijn middle-name, dan...
Maar nu ?! Ik denk dat de tuin en het weer er voor iets tussen zitten. "I feel good !