Warning : onsympathieke blog !

Het kopiërapparaat dat niet werkt, terwijl ik voor morgen toch best nog wat werkbladen moet hebben. Het Smartboard dat niet doet wat ik wil. De laptop bij het Smartboard lijkt geen goede vriendjes meer, want hij vertelt me dat hij nog nooit van board heeft gehoord ! Laat staan een connectie wil maken !
Een bespreking die ik kan missen als kiespijn. Zoonlief die hysterisch wordt bij het zien van Calimero. En daar geen zinnige drie-jarige uitleg bij kan geven op de vraag "Waarom ?".
De kopie-man die zegt dat hij pas maandag kan komen, wat wil zeggen dat ik mijn eerste thema's naar een kopiecenter moet brengen en dat waarschijnlijk uit mijn eigen zak zal betalen. Mijn printer die niet wil printen en en dat terwijl ik wel succes-kaartjes wil maken voor de nieuwtjes. Mijn eigen pc die aan een slakkegangetje vertelt "Server not found". Mijn keuken die overhoop staat en dringend een poetsbeurt moet krijgen. Mijn wasmanden die uitpuilen. De groenten die zwemmen in een kruidenbrij met deksel, en een kruidvatje dat voorheen nog stampvol was. Mijn hoofd dat barst en klopt.
Dat schooljaar is nog niet begonnen en ik sta al stijf van de stress.

Update : het kopieerapparaat was deze ochtend in orde. En natuurlijk werd het weer een fijne dag vol indrukken en toffe momenten ! Dat is ook al elk jaar zo ! Nu denk ik weer "Waarom ben je toch zo zenuwachtig ?"Maar volgend jaar is gewoonweg weer van dat !

Kriebels in de buik. Alles dubbelchecken ... Nog wat laatste 'moestikalgedaanhebben' in orde maken. Zenuwachtig worden. Jas aan. Jas terug uit wegens schoenen vergeten aan te doen. Jas terug aan. Naar de auto lopen. Alles inladen. Instappen en willen vertrekken. Terug uitstappen wegens zoon in de living vergeten. Zenuwachtig worden. Terug naar de auto lopen. Vertrekken. In de verkeerde richting rijden. In gedachten verzonken. Zenuwachtig worden. Terugdraaien. Zoon afzetten bij de grootouders. Zenuwachtig. Aankomen. Kriebels in de buik. Zenuwachtig ...

En dat als sinds ik 3 ben ...
Ik zoek een ander job !

Neeejejeee !

September

De eerste week : 2 avonden thuis
De tweede week : 3 avonden thuis
De derde week : 2 avonden thuis
De vierde week : 3 avonden thuis
Ouderavonden, schoolraad, ouderraad, here I come !
Ik zal blij zijn als het oktober is ...

Ik zal dus !
Wat zal ik aandoen ? Moet ik nog naar de kapper ?
Ach ... ik ga gewoon mijn onweerstaanbare, charmante zelf zijn !
(ligt plat van het lachen op de grond)

Zou ik of zou ik niet ?

Tactloos

De laatste twee avonden, hebben mensen (die mij en mijn geschiedenis niet zo goed kennen) tot 3x toe gevraagd : "En, komt er nog geen tweede ?"
Kijk, dat zijn van die vragen waarbij ik redelijk venijnig kan worden. "Moeidumejuweigezake" brandt dan op het puntje van mijn lippen.
Later op de avond had ik het er met een toffe collega over. Zij is, op haar 28ste, vrijgezel en heeft dat ook niet echt bewust gekozen. Een spijtige zaak voor haar. En ook zij krijgt geregeld de vraag : "En, heb je al een vriend ?".
Ons besluit was : daar krijgen we dus grijs haar van, en paarse uitslag met witgele boebbels ...
Het stereotiepe beeld van onze maatschappij zit er zelfs bij jongeren ingebakken.


In mijn omgeving ben ik (gelukkig) rijkelijk gezegend met allerlei levensrelaties.
Tweeoudergezinnen, éénoudergezinnen, adoptie, homo of lesbische relaties, bewust ongehuwd met kinderen, bewust gehuwd zonder kinderen, en alles wat daar ook maar enigszins tussenpast.
Een leuke omgeving waarin ik mezelf kan zijn en niet nijdig moet worden van vervelende vragen. Iedereen laat iedereen nogal in 'het zijn' (zoals ze dat in het Antwerpse zeggen).

Maar daarbuiten ... tja ... het begint al met de studies (En, wat gaat ze studeren ?) (Euh ... ik wil niet studeren). Dan de levensrelaties die ook al uitgestippeld liggen. Vriendje, trouwen, huisje bouwen, 2 kindjes standaard (pas op, hee ! 1 is te weinig en bij een derde/laat staan een vierde krijg je al wat commentaar).
En o wee, als je daarvan afwijkt. Een scheiding, ai ! Een adoptie, ai ! Verliefd worden op iemand van je eigen sexe, oeioeieoeioeie !
Grijs haar, dat krijg ik ervan.
En meestal reageer ik zodanig eerlijk, dat mensen een rood hoofd krijgen en NOOIT nog die vragen aan mij stellen. En dan ben ik uiteindelijk waar ik wilde wezen. Goed toch ?!

Knappe mensen zweten niet !

Gisteren naar een huwelijksfeest geweest. Op mijn leeftijd komt dat (gelukkig) niet zo veel meer voor. Of het moest een tweede huwelijk zijn en dat is meestal veel leuker dan een eerste huwelijksfeest. Allez ja, dat is mijn bescheiden mening.
De mensen in kwestie zijn een jaar of 15 jonger dan mezelf en dus nog aan het eerste toe. Een stralende bruid en bruidegom, onnozel sketches, belachelijke filmpjes van nog minder grappige vrijgezellenavondjes ... ik hoop altijd dat de dj snel in actie schiet.
Dat was gisteren niet het geval, rond half 1 stonden we pas rond de dansvloer voor de 'openingsdans'. En toen was het vermenigvuldigeeeeeeeen ! Het ideale sanitaire-stopmomentje.

Uiteindelijk heb ik dan niet veel nodig om toch op die vloer terecht te komen. Dansen is mijn lust en mijn leven sedert ik kon lopen. Dus werp ik mijn janet-jacksongewijs tussen de menigte en shake my booties dat het niet meer schoon is.
Het gevolg is, dat ik weldra tegen iedereen die me goedendag wil zeggen of ten afscheid wil kussen, zeg : "Me niet aanraken !". Mijn rug is een niagara-zweetval ! Mijn haar plakt achter mijn oren en aan mijn voorhoofd. Heus, not a pretty sight ! Maar ik amuseer mij, TE pletter !! Als ik geen kind van 3 had en een aantal andere serieuze verantwoordelijkheden, ging ik een heel weekend uit dansen, dat weet ik zeker.

Terwijl ik dan rondkijk, meebrul, contact heb met de meeste rare mannen (dat heb je dus als vrouw af en toe op een dansvloer), valt mijn oog steevast op die prachtige blonde dame, met een schitterend figuur, uitgesproken jukbeenderen, grote ogen, verleidelijke mond, die evenals ik, het beste van zichzelf geeft.
Geen spatje ! Geen druppeltje ! Niks !
Knappe mensen zweten niet. Ik denk dat ze daarom zo knap zijn ?

Modderen

In het onderwijs modderen wij veel aan. Niet wat betreft leerlingen en leerstof ... administratief zijn wij een fossiel.
De laatste twee dagen ben ik bezig met het 'aanpassen' van mijn rapporten. Zo'n drietal jaar geleden knutselde ik zelf iets in Excel, dat ervoor zorgde dat mijn puntenlijsten gelinkt waren aan mijn rapporten. En ik dus niet alles opnieuw met rekenmachine en balpen moest uitrekenen en noteren.
(een spottende of medelijdende glimlach onder een aantal lezers, ik zie het)
Tja, ik denk dan dat ik het warm water uitvind. Ik wéééét wel dat het niet zo is ...
Maar dan ben ik er toch gelukkig mee.

Tot het jaartje daarna, ... dan moet je dus zo goed als alles aanpassen omdat je een leerling of 5 meer of minder hebt. Minder is niet erg. Maar dit jaar heb ik er 5 meer dus zit ik wat formules bij te kopiëren en te veranderen.
Werk dat dat is. En die Excel telt gewoon verder. =SUM(c22:N22) wordt dan =SUM(C23:N23) terwijl dat gewoon 22 moet blijven !
Het werkt op mijn goed humeur. Want stel je voor, zoals bijna elk jaar : 1 september staat daar een nieuwe leerling waarvan de ouders ineens bedachten dat op 1 september een kind toch een school moet hebben... (echt waar, ik verzin niks !)
En in oktober verhuist er iemand. En in januari verhuist er nog iemand. En op het einde van juni neemt een kind een drastische beslissing ...
Dat is zowat mijn vorig schooljaar.

Is de Sint al in het land ? Dan vraag ik in mijn schoen : een klas die standvastig is qua aantal en een ICT-manager die me niet behandelt als een lompe koe en alles 75 keer wil uitleggen en me dan nog het idee geeft dat ik het zelf heb gevonden.
Utopisch ? Aja, maar in het onderwijs staan dan ook idealisten !
Algemeen besluit = ik ben een idealistisch fossiel met een hoge eigendunk.
Amaaaaiiii !

het weer, de vakantie die eindigt, melancholie ...
En dan word ik zo groots, mijn hart en ziel zwelt, ik balanceer op het randje van sentimentaliteit en puurheid.
Dramatiek is voor mij de beste manier om mij uit te drukken. En niemand is daar zo goed in als Kate Bush ...Vrouw uit het verleden, uit mijn zware puberteit, die me overeind hield en kon laten vallen...
Vrouw, pure dramatische vrouw ... fragiel en sterk, zo voel ik me dan.
Fijn, en niet zo fijn ...

Sommigen zijn bang als ik dit trekje toon. Meestal is het van mezelf.
Laat op de avond komt dat kampvuursfeertje waar ik van gruw, maar dat dan toch sterker is dan mezelf.
Zoals Kate.

Earl Grey, koffie, slaatje, broodje, kaarsje, bloemetje ...
Kijken naar zijn handen, hoe hij het eten snijdt, de vork bijna liefkozend naar zijn mond brengt.
Hem zien genieten, tot rust zien komen.
Zwijgen, kijken, glimlachen en zwijgen.
Af en toe praten, zachtjes, net niet fluisterend.
Hem strelen, met mijn ogen...
En dan fladderen, vlinders die na al die jaren nog niet de mot hebben, dat lijkt verliefdheid, maar is het niet echt...
Het gaat dieper, veel dieper ...

Uit eten met manlief, doen we net iets te weinig.

Wist je dat ?

Zelfgekweekte aardappelen anders 'klinken' als je ze snijdt ...

Een film zo fout, dat hij ongelooflijk goed is.
De muziek, de kledij, de kapsels, de auto's, de normen, de waarden ...
JEUGDSENTIMENT van de bovenste plank. Ik was jong, eind jaren 80. Manlief was jong, begin jaren 80 ... dus We Looooooove The Eighties !
De soundtrack is schit-te-rend !
Elk nummer kan ik van voor naar achter meezingen, elke tekst is me bekend.

En dan die humor ... Adam Sandler vind ik nu niet echt de grappigste man ter wereld, ik erger me soms steendood aan zijn binnenmonds gefluister. Maar samen met Drew Barrymore is hij schit-te-rend in deze film. Billy Idol die Billy Idol speelt. Dwaze romantiek met serenades en geoefende kussen. Happy end en het verdiende lot voor de slechterik.
Je MOET deze film zien ... al was het dus enkel voor de schitterend versie van "Video killed the radiostar"van The Presidents of the United States of America.

Merken jullie ook dat ik iets of wat enthousiast ben ?

Sara

Regelmatige lezers weten dat ik volkomen 'zot' ben van Sara McClachlan. Bij het zappen op YouTube kwam ik terecht bij een prachtige clip van een mij onbekende serie.
Ik vond vooral de muziek prachtig. Blijkt dus dat deze serie 'very hot' is over de oceaan. En via Midnightcruiservond ik volgende link waarbij ik nu ALLE afleveringen kan zien. En dat vooraleer het op onze tv komt ! En het voordeel : bij alle harde scenes kan ik voort'zappen'. Dus kan ik de teenknipperij mij laten voorbij gaan.

"Hallo, met K" Ik word helemaal blij als ik die stem hoor. Meteen kijk ik rond om te zien waar zoonlief is en of er eventueel ander ouderlijk gezag in de buurt is. Want dit is een telefoontje dat gemiddeld anderhalf uur zal duren.
Kabbelend ... dat woord past als een handschoen. Van het weer, over het werk tot diepe emoties en/of groot geluk slash verdriet. Met K. babbel en kabbel ik op de golven van ons leven.
En heel dikwijls is zij de reddingsboei die ik op dat moment kan gebruiken.
Het is ongelooflijk voorspelbaar wanneer ze belt. Alsof ze die 20 km die ons scheidt, al voelend overbrugt en weet wanneer ik het nodig heb.
Meestal als ik in de shit zit, met mezelf, met manlief, met HET leven ... heeft zij de glazen bol die mijn ellende voorziet. En dan gaat dus de telefoon.
"Hallo, met K"
't Is een toffe madam, die K !

Een doos chocolade

Net voor de vijfde keer Forrest Gump gezien.
En ook al weet ik wat er gaat komen, toch jank ik me de ogen uit het hoofd. Zit ik daar in de zetel met mijn dekentje en mijn zakdoek, te snuffen, te snikken, te huilen, te wenen ...
Omdat het zo droevig is. Maar ook omdat het zo vol liefde zit. Vertrouwen, onnozel misschien of naïef, maar vertrouwen dat die man heeft.
En eigenlijk ben ik stiekem misschien wel een beetje jaloers : dat je zo'n vertrouwen in liefde mag blijven houden. Je hele leven lang....
En de butsen en builen niet voelt, maar wel meemaakt. En dan zegt : " Life is like a box of chocolates. You never know what you're gonna get."

Schoon, mannen, schoon !
Daar denk ik dus weer een hele week aan...

Werken voor school !

Wist ik maar ...
dan had ik maar ...
en zou ik nu ...

niet zo slechtgezind zijn !

Ikke ???

Ik wilde niet linken, ik wilde niet, ik wilde ECHT niet ... Ik vind het niet echt grappig, en zeker niet stijlvol en ze is niet knap en kan enorme 'smoelen' trekken.
Maar als je op twee dagen tijd nogal wordt vergelijken met madame in kwestie ...
TJA !

Na het bekijken van dit vraag ik me af wat voor beeld mijn vrienden van me hebben ??? Laat staan vreemden ????

Ik ben het wel... ik ben het niet... ik ben het wel... ik ben het niet...

Uiteindelijk komt het er toch nog van : Tantieris poetst de diepvries, de keukenkastjes, en loopt tussendoor te zorgen voor een lekkere lunch en heerlijk avondmaal. Ik BEN een huisvrouw ... het is geweten !

1997

Stukje voor stukje, letterlijk dan. Dit pak je best stap voor stap aan. Passen, meten, proberen ... trial and error ! 2000 puzzelstukjes waarvan sommigen erg op elkaar lijken, toch geen sinecure, al zeg ik het zelf.
Om mijn ADHD-neigingen iets of wat in te tomen, werkt dit prima. En wat bewondering van man- en zoonlief komt altijd van pas.

Colruyt op de gemiddelde woensdagmiddag : redelijk rustig, weinig volk aan de kassa...
Een man, met bril, snor, Ipod... wat voorovergebogen, een jaar of 50, een getekend gezicht, komt achter mij staan. Zakje chips en busje cola.
Terwijl ik denk : "Ik zal hem maar laten voorgaan, hij heeft zo weinig bij. Maar ik heb het nog zo druk, ik moet naar daar en daar en daar en daar ..." stapt de man mij voorbij en gaat voor mijn kar staan.
Assertief als ik ben (geloof het maar niet) zeg ik, op mijn vriendelijkste toontje : "Excuseer meneer, maar ik stond hier voor u"
Meneer (met zwaar Antwerps accent): "Ik stoond ier al zes kieeer langer as gaai. Ik stoon ier allaang"
Tantieris (al wat bibberig) : "Ja maar, u stond hier niet toen ik hier aankwam".
Meneer (maakt wegwerpgebaar) : "Goat dan al veur, TRUT"
Mijn hart bonst. De schriktranen springen achter mijn ogen, ik tril, ik zweet.
"Awel meneer, normaal gezien had ik u laten voorgaan, maar als u begint te schelden, sorry... maar dan niet !"
Ik bekijk hem met mijn meest dreigende blik gedurende toch wel 5 seconden. (die 5 minuten lijken te duren) en draai me om naar de kassier.
De lieve mevrouw voor mij fronst haar voorhoofd en glimlacht me toe. Ze knikt "Goed gedaan, meiske" lijkt ze te willen zeggen.
Dan ga ik naar buiten en dwing mezelf om niet te huilen.

En de hele weg naar huis denk ik "Ik had dat moeten zeggen, of dat moeten doen"...
Maar aan de andere kant ben ik toch wel wat trots. Kalm gebleven, gezegd waar het op stond en mij niet laten doen.
Zou mijn puberteit voorbij zijn ???!

Neen, ik doe ze niet aan !!!
Maar het is zo koud ???!!!

Sedert deze voormiddag ben ik voor de zesde keer groottantieris geworden : welkom Liz !

1 van de meest ondergewaardeerde muzikanten aller tijden.
Mike&The Mechanics, Squeeze, Nick Lowe, Roxy Music en noem maar op. Paul Carrack zat erbij en ik keek ernaar. SCHITTEREND !

Dat is natuurlijk te verwachten. Als je een stokje gooit, is het altijd mogelijk dat je er eentje terugkrijgt. Dus mercikes, hee Rik !
Ik vind het niet zo'n gemakkelijk houtje deze keer. Zal mijn best doen !

1. Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot ?
Bij het teruglezen van alle anderen hun antwoord (niet doen !), schrok ik ervan (allez ja) dat er toch zo weinig 'vrijen' stond. Ben ik dan primitief ? Stereotiep ?
Tja, daar geniet ik dus toch het meest van. Met de juiste man, weliswaar, kan dat zelfs tot intellectueel genot leiden. (En voor de rest doe ik nu toch mijn best om geen details te onthullen) (hmhmhm).
Ook een summum hoogtepunt is : naar een beautyfarm gaan. Ik vind dat woord nogal ongelukkig gekozen. Ik lijk wel een koe ofzo ! Toch laat ik mij minstens 1 keer (en als het kan meerdere keren) per jaar onder handen nemen. Ayurvedische massage, gelaatsverzorging, voetscrubbing, sauna, douche, brubbelbadje oooooooooo jaaaaa !
Ik ben een aanraak-mens. Als je wil weten of ik je graag heb, merk je dat meteen ! Mensen waar ik minstens een meter van weg sta, die vind ik toch altijd minder sympathiek.

2. Wat betekent intellectueel genot voor jou ?
Zie ook vorige vraag, zou ik zo zeggen.
Vroeger kon ik echt 'kicken' op discussies over de wereldproblematiek en politiek en literatuur enz. Dat was in de tijd dat ik me daar nog mee bezig (moest houden) hield. School, dus !
Met het 'ouder worden' versta ik daar iets heel anders onder.
Soms voel ik in mijn hoofd letterlijk de serotonine vrijkomen, als ik een goed gesprek heb. Met bekenden en geliefden, maar ook van een onverwacht gesprek met de verkoopster van de Hema kan ik helemaal blij worden. Niet over het weer of over de laatste nieuwe modekleur. Maar over wat iemand denkt, voelt, ...
Dat je onverwacht iemand zijn binnenkant mag zien, dat is voor mij intellectueel genot.
't Zal wel geen universitair intellectueel genot zijn, maar dat ben ik dan ook niet.

3. Ken je culinaire hoogtepunten ?
AHA ! Ik ben een wandelende michelin-gids. Of toch iets dat in de buurt komt. Mijn culinaire hoogtepunt heeft te maken met lichamelijk en intellectueel genot !
Vooral in de provincie Antwerpen ken ik wel wat leuke, goede, sfeervolle en lekkere restaurants.
Mijn enige criteria : er mogen geen matten op tafel liggen. Ken je dat ? Zo'n taverne met van die perzische tapijten op tafel. Bestel daar maar eens een spagetti Bolognaise ! Ah, zeg niet dat ik u niet waarschuwde !

4. Wat verschaft jou artistiek genot ?
Daar is het internet veel te klein voor. Dat kan ik niet benoemen, verwoorden. I'll try.
Dansen is het eerste. Mijn lichaam doet dan dingen met mij die ik ook weer in het gebied van vraag 1 situeer. Vooral Afrikaans dansen (voor zover je met een categorie kan werken) komt dicht bij een lichamelijk hoogtepunt. Stijldansen daarentegen lukt me niet. Te stijf en te rigide.
Dan komt zingen. Naar het schijnt doe ik dat niet zo slecht en dat is ook een genot om te horen.
En dan komt toneelspelen. Daar ben ik soms wat te onzeker voor om het helemaal goed te doen. Maar de kick zelf vind ik er wel in.
En alle drie voorgaande items ook om naar te kijken bij andere mensen.
Mijn ideale avond lijkt dus wel een lekker etentje met een goed gesprek voorafgaande een concert of toneelstuk met als toetje een ... tja vul zelf maar in !

5. Aan wie of wat heb je een grondige hekel ?
Het huishouden. (luidkeels !!!) Ik haat, ja echt pure blinde haat, strijken, kuisen, afwassen en opruimen. Winkelen doe ik ook niet graag. Dat alles doe ik omdat het moet en eerlijk gezegd ... mijn moeder wast en strijkt onze kleren, en om de veertien dagen krijg ik de witte tornado's (=mijn ouders) in huis. Ik schaam me haast om het zo te zeggen. Ik doe het dus niet ; dat huishouden.

Meestal heb ik niet snel hekel aan mensen. Maar als het toch eenmaal zo ver is, is dat een hekel voor het leven. (ooooo, wat laat ik me hier toch weer van mijn kleine kantjes zien)

6. Waar kan je van genieten ?
Zie vraag 1, 2, 3 en 4 ... en dan nog van vanalles ... ik ben nogal gulzig !

7. Wie of wat maakt je gelukkig ?
Cliché, cliché, mijn geliefden, natuurlijk. En al dat genot uit de vorige vragen, daar word ik ook best happy van !

8. Wat maakt je ongelukkig ?
Een heel lijstje kan ik hier neerpoten. 'Moodswings' is my middle name !
Maar als ik het allemaal samenvat, is het vooral mijn eigen onzekerheid die me parten speelt.
Zonder zielig te zijn (HA), mijn onzekerheid is zo groot dat ze met gemak in het vaticaan past. En het pentagon en de Alpen erbij.
En soms is dat wel wat vermoeiend hoor !

9. Hoe ziet je persoonlijke hemel eruit ?
Hemels !

10. Wat lijkt jou de hel ?
Mijn hel is innerlijke eenzaamheid. Je zo alleen voelen met wat je meemaakt en moet verwerken en je door niemand begrepen voelen. Been there, done that.

11. Met wie wil je wel eens een onvergetelijke nacht beleven ? Nationaal en internationaal.
Wat zijn hier de criteria ? Een goed gesprek, sex of allebei ?
Tja, doe mij dan maar euh ... Sara Bettens voor het eerste, Pieter Embrechts voor het tweede en manlief voor allebei !
Internationaal : Kate Bush voor het eerste, Keanu Reeves voor het tweede en manlief voor allebei !

Pfieuw, het zit erop !
Wie ga ik dit aandoen ???? Er zijn wel een aantal mensen van wie ik dit echt wel wil weten ... maar ja, keuzes zijn zwaar dus hier komen de slachtoffers : Vaaaanngggeeeen !
Molady en Liesl en Sir Robin en Puur en Kaat en Ianna en Kleine Keizerin en Tweet en Ebelien en Duizendeneennachtgedachten en Eug en Vrijage
Denjames' en Neneh's antwoorden zou ik ook wel willen weten maar die kregen pas een stokje toegesmeten.
Dus sorry, ik kon niet kiezen ...
Enne ... Manlief, Peerke, Tante Stien, Flo, K en I mogen ook altijd reageren.
NIEUWSGIERIG dat ik ben !!!!

Meisjes met bruine haren ....

Apotheek - file in de rij rond de Vichy-producten - tantieris staat 'on hold'.

Vriendelijke uitleg van juffrouw de apotheker over de nodige crèmes. (dag-nacht-reiniging-mousse-patatie-patata).
Andere mevrouw de apotheker :"Sofie, hebt ge een momentje ?"
Sofie de apotheker die mij helpt : "Klein ogenblikje, ik ben bezig met dat meisje hier !"

MEISJE, MEISJE, MEISJE ???? Hahahahahahahaha ?
Ik grijp mijn buik vast, val op mijn knieën, rol over de grond en hinnik van het lachen. Gieren, brullen, tranen met tuiten en luidkeels bulderend gelach.
Inwendig dan !
Uitwendig blijf ik rustig en schenk het meisje een glimlach die aan verliefdheid grenst. Dank je wel, Sofie ! Ik ben 36 en al redelijk lang geen meisje meer. Maar als je het echt zo wil zien, no problem !

Estafette

"Pok". Valt daar toch een stok op mijn hoofd,zeker ! Ik ben niet zo goed in vangen (letterlijk dan) en dus liet ik het gewoon op mijn kop komen. Zeker om half 8 's morgens (wie zit er dan ook al te surfen, jaaa?!) Eigen schuld, dikke bult,dus. Maar mijn antwoordreflexen zijn nog altijd in orde : dus here they come.

Wat is uw werktitel, geheime titel en droomtitel ?

Mijn werktitel ? Juf. Mama (als ze heel geconcentreerd aan het werken zijn) Mevrouw (als ze nog eens op bezoek komen terwijl ze in het middelbaar zitten.)

Mijn geheime titel ? Serieus ? Ehu ... vervangend directeur (als mijn directie op vergadering of ziek is).
Of ook wel Juf Sidonia (wegens grootte voeten en lengte lijf) Ik heb gelukkig een kleine neus.
"De Strengste van't school" : Heb ik hard voor gewerkt HA!

Mijn droomtitel ?
Oooo, hebt ge een momentje ?
Die keigoeie actrice die fantastisch kan zingen en een rol in een film met Johnny Depp (voorspelbaar !) heeft afgeslagen omdat ze de love-intrest van Robin Williams en Tom Hanks in de laatste nieuwe film van Ron Howard mocht spelen.
LAP ! Dat is een serieuze 'in-mijn-kaarten-laten-kijken"-statement.
'k Zal maar rap mijn stokjes verdergooien. Misschien ook wel eens richting buitenland ?
Neneh, vaaangeeen !
En wat kan een student zoal verzinnen ? Rikje, schiet maar eens vanachter uw boeken !
En eentje waar we lang op gaan moeten wachten, maar dat zeker de moeite is (van de ene neef naar de andere): Denjames !

Soms moet ik dingen zeggen,
verwoorden, verklaren ...
En meestal doe ik dat niet.

Woorden kunnen nooit echt verklaren
wat ik voel, wat ik denk, wat ik ervaar.
Ze ontkrachten, verkrachten mijn intensie.
Ze zeggen nooit wat ik bedoel.
Want mijn Vandale is de jouwe niet.
En mijn emotie is de jouwe niet.

Bang niet te worden aanvaard,
bang te worden gekwetst
en vooral bang niet te worden begrepen.

Ik zwem rond in dit gevoel en
verdrink,
ik verdrink
en niemand die het ziet.
Die ik het toon.
Ben ik al dood ?
Vanbinnen wel, ja, ik stierf duizend doden
Maar niemand die het ziet.
Die ik het toon.
Niemand, niemand, niemand ...

Een zelfgekozen eenzaamheid,
die ik koester,
want dat is het enige dat me nog bindt met Leven.

Ik geloof het wel !

Naar aanleiding van volgende blog van neeflief toch weer even in emoties geduwd.
Het gaat me aan het hart, het Geloof. Wegens zwaar verleden met de katholieke kerk, kan ik er uren over doorbomen. Het is dat ik te zwaar in de 'shokkedeizen' ben van de kerk en zijn volgers, dat ik er eigenlijk niet goed mee weg kan ...
Of om de vorige zin in het schoon Vlaams te vertalen : ik geloof het geloof wel, het instituut geeft me de kriebels.
Ooit werd ik door mijn katholieke overste vergeleken met Maria Magdalena, in een gesprek vlak voor ik werd gedegradeerd wegens overhoopgelegen priveleven. Het is een schok die ik duidelijk nog niet helemaal te boven ben ... ik wilde missionaris worden toen ik 12 was. Een tante nonneke, i.p.v. een Tantieris !
't Is dat ik het celibaat niet zag zitten, dat ik er van af ben gestapt.
Toch is er iets in mij dat heel het verhaal wel prachtig vind. Tegenwoordig is het niet meer IN om te zeggen dat je gelooft in God en Jezus en heel de rest.
Zeker nu ik in het gemeenschapsonderwijs lesgeef, is het erg IN om het tegenovergestelde te beweren. Je wordt er, net zoals in het katholieke net, een beetje op aangekeken. Op dat gelovige, bedoel ik.
Mijn rebelse natuur doet me dan wat overdrijven. In de leraarskamer, op vergaderingen durf ik er wel eens een bijbelse uitspraak tussen te duwen. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen door mijn huidige directie, gelukkig kunnen de collega's er wel wat om lachen.

Maar als je diep van binnen kijkt, is het natuurlijk wat anders. Het is eigenlijk hetzelfde als geld, sex en politiek. Het gaat dikwijls om overtuigingen die je niet meteen deelt met de mensen rondom je heen. Zelfs niet met je beste vrienden ?!!

Het deed me weer nadenken, dus merci Rikje. Af en toe moet een mens eens stilstaan bij de dingen des levens. En trouwens ... sedert de Da Vinci Code is Maria Magdalena terug in. Zelfs een straffe madame, blijkbaar. Zal ik dat eens even mailen naar de nonnetjes van Vorselaar !!????

Deze nacht had ik mijn eerste "terug-naar-school"-nachtmerrie.
Terwijl het nog maar 14 dagen ofzo geleden is dat ik mijn laatste "nog-naar-school'-droom had.
Twee maanden verlof ? Jawadde ???!!!

What dreams may come

Belangrijk bericht aan alle macho's, cynici, keiharde tantes en onbreekbare mannen : VijfTv - vanavond - What dreams may come - KIJKEN !!!!

Ook geschikt voor gevoelige zieltjes, mits inslag van grote voorraad zakdoeken.

Lade open - haal er uit :
"The very best of Chris Rea"
"Glittering prize" van de Simple Minds
"Talk on corners" van The Corrs
"...Hits" van Phil Collins
"Rave un2the joyfanfastic" van Prince

steek erin :
"Anouk is alive" (dubbelaar)
"Amarantine" van Enya
"Aerial" van Kate Bush (dubbelaar)

= het verschil tussen manlief en Tantieris

OK Go

Deze gasten zijn niet te doen ... het nummer zelf is niet altijd echt goed, maar de choreografie vind ik hilarisch...

Rantsoen

-1 pakje Rolo
- 5 reepjes Kinderchocolade
- een halve doos Pringles
- een halve fles Cola Light Lemon
- 1 pizza
- 2 boterhammen met choco

Dat is alles wat ik van mezelf mag snoepen vandaag ...
Conditioneel vervallen ... dat ben ik !
Dus leggen we onszelf een zeer streng dieet op...
Maar het is nu half 3 en ik heb mijn hele rantsoen al achter de kiezen ?
Wat nu ?

The Money Pit

Absoluut 1 van mijn favorieten.
Al vind je het ongelooflijk stom, toch sluipt er ongemerkt een glimlach over je gezicht ! Niet ?

Armageddon

En ik ga NIET kijken. Deze film was 1 van de eersten die ik samen met manlief zag in de cinema. Zo in het begin van uw relatie, moet je u toch altijd een beetje beter voordoen. Niet ?
Enfin, ik weet nog dat ik me dood schaamde voor mijn gesnuf en gesnuif. Een vader die zijn leven geeft voor "de grote liefde van haar leven" van zijn dochter ... schoon toch ?! Dus ik zat daar in de Metropolis te snikken als een klein kind, met geluid en al !!
En vanbinnen dacht ik AAAAGGGGHHH ...
Tot ik opzij keek en manlief ook een zakdoek zag pakken. Toen en daar wist ik : dit is de man die ik zoek en dus ook vond. ('t Lijkt wel een verhaal voor een film met hoog chicklit-gehalte)
Manlief is een gevoelige ziel, en ik ben sentimenteel ... and damn proud of it !
Maar heden ten dage ben ik niet zo in de mood om te huilen met een film. Is me gisteren al overkomen en alle dagen is wat te veel van het goede ! Niet ?

Ik ben op zoek naar echte Nicole en Hugo-souvenirs. Spullen die te maken hebben met de Love Boat zijn ook goed. (Allebei goed fout !)
D. wordt 30 jaar en houdt van goed foute dingen. Hij heeft al alles wat geld kan kopen, dus had ik gedacht aan een fout cadeau...
Kan iemand mij helpen ?

Turnhoutse Vrijdagen

Gisteren naar Turnhout ... Ozark was daar !
Voorprogramma " De La Vega" Mooie muziek, goede muzikanten, vooral de gitarist was 'gene gewone'. De zangeres vond ik wat licht bevonden. In de hoge tonen kon ze niet helemaal mee ...
De groep was mij onbekend, en ik had het gevoel alsof de zangeres er niet echt bijhoorde. Nu ik op de site kijk, merk ik dat ze ook nog redelijk nieuw is bij de groep. Vandaar misschien de onzekerheid ?

Nadien kwam ... den Ozark ! Staat op het "kan-mij-krijgen-lijstje" !
Zijn teksten vind ik steengoed, zijn muziek schitterend, zijn performance ... tja, dan gaan we een ietwat andere richting uit.
Blijkbaar is zijn 'gimmick' om 'Merci' te zeggen om de twee nummers en dat is alles ...
Qua contact met zijn publiek staat hij niet meteen bovenaan mijn sympathie-lijstje.
Is dat arrogantie of verlegenheid ???? Ik denk eerder het laatste. Waarschijnlijk heb ik een dikke boon voor hem wegens de muziek ... In interviews komt hij mij eerder bescheiden dan arrogant over. En aangezien ik mysterieuze mannen zeer intrigerend vind, staat hij vanaf nu dus op mijn "daar-wil-ik-wel-eens-een-goed-gesprek-mee-hebben"-lijstje.
Piet Goddard ! Goe mannen !

Michael Schack

Zeker de moeite wat de audio-afdeling betreft !
Michael Schack rules !

Vakantiegevoel

Niets is zo vakantiegevoel, als thuiskomen ...
manlief achter zijn piano en luisteren maar.
En na elk nummer weer wat meer en meer en terug en terug en meer verliefd worden ...

Ik wil alle dagen thuiskomen van weggeweest.