Hoi, 'k dacht vandaag aan jou,
hoe is het ginder ?
Je bent zo ver,
al een eeuwigheid op reis,
een reis die nooit meer eindigt,
naar een ver land,
niet bereikbaar, geen boot, geen trein ...
ik kan niet bij je komen.
Maar 'k dacht vandaag weer eens aan jou,
want 'k mis je,
nu al bijna 8 jaar ...
Oh, wat ben ik toch graag jarig ! Elk jaar word ik helemaal verliefd op manlief ...
Ehu ... ja ... hm .... ????? Wat zal ze nu toch weer bedoelen ???
Het verhaal brandt op mijn lippen, dus ik kan niet anders dan het vertellen (en niet voor de laatste keer, kan ik je verzekeren !) Eerlijkheidshalve had ik dit jaar wel wat moeite met deze verjaardag ... een leeftijd die begint te tellen .... maar allez ...
Gisterenochtend mocht ik mijn klas niet binnen (dit terzijde) omdat 'mijn mannen' ze helemaal hadden versierd. Ze hadden zich verstopt achter de banken, het gordijn en riepen met z'n allen 'surprise' toen ik binnenkwam nadat de bel was gegaan.
Als goedgeaarde juf doe je dan van : O en AA en WaWW ... ze vonden het zelf schitterend en ik ook natuurlijk.
Maar dat is zeker niet de reden van mijn manverliefdheid ...
Toen ik thuis kwam, ongeveer hetzelfde scenario : ik kwam thuis in een volledig gepoetst huis (DANKJEWEL mama en papa), muziek speelde in de living en NIEMAND was thuis ?
Manlief is een workaholic en meestal gemiddeld rond 20 uur thuis (als het niet later is) en ik had stiekem gehoopt dat hij vanachter de gordijnen 'suprise' zou roepen toen ik binnenkwam ....
Niet dus ... maar hij had wel voor de nodige surprise gezorgd.
Manlief geeft nooit pakjes. Iets inpakken om even later weer gewoon te laten uitpakken, ik denk dat hij er een gloeiende hekel aan heeft, hij doet het nooit. Nee, hij is gewoonweg veel beter, hij verstopt pakjes. Aha, voelt u het kind in mij naar boven komen ? Verstopte pakjes, duizend keer beter dan cadeautjes op tafel !
Dus toen ik binnenkwam, zag ik meteen het boek dat je dit jaar moet lezen ... (maakt 'tataaa'goochelgebaar) ...................................... ja, de Da Vinci Code van Dan Brown lag op de box.
Geïllustreerde versie, met zwaar papier. Mm, ik hou van mooie boeken. Als ik er een koop, voel ik en ruik ik eraan. (kijk ook naar de korte inhoud, natuurlijk!). Boeken zijn ook om te voelen en te ruiken, zeker als ze al een paar jaar oud zijn. Enfin ... zo kwam ik er nog een paar tegen : Het Juvenalis Dilemma op de diepvries, de nieuwste van Elizabeth George, verslavend goed geschreven !
Onder het afdruiprekje in de keuken lag de Collection, zwaar jeugdsentimele muziek ..., op het kastje met foto's de laatste nieuwe van Lisa Stansfield ...
Hier en daar ook nog wat prozaïsche kadootjes : een nieuwe flatbetscanner in de badkamer naast de lavabo, een nieuwe cartridge voor de laserprinter op de vensterbank, Round Up onkruidverdelger (ik stel me er verder geen vragen bij) bovenop het portaal in de hal, nieuwe hoofdkussens in bed, natuurlijk ...
Zalig, op kadootjesjacht ... enne ... vandaag vertelde hij me dat ik ze nog niet allemaal heb gevonden .... aha ... nog jagen ... met grof geschut zoek ik verder !
Word dus vervolgd !
Ik ben morgen jarig ... leuk, leuk,leuk ...
Voel me dan nog altijd een kind ... pakjes, verrassingen, ... laat maar komen.
Ik ben er klaar voor !
Ze kijkt me kritisch aan ... de spiegel liegt niet ... nooit, trouwens !
"Misschien dat je de zoom nog kan uitnemen, dan is ze wat langer"
"Of ik kan de lende wat uitnemen, dan zie je je buikje niet zo"
Ik bekijk mezelf, kritisch ... peilend ... twijfelend.
Zou het ? Moet het ? Misschien beter ...
"Neem nu de andere nog eens ! Die kleur maakt je niet zo flets!"
Ik schuifel terug het hokje binnen.
Nog meer spiegels ... en die liegen ook niet.
God, wat een nachtmerrie : tantieris in haar ondergoed (not matching!) weerspiegeld in het drie/vier-voud.
Winkelen ... met mijn MOEDER ... het blijft een puberaal gevoel !
Het was vandaag 29 graden in mijn klas ...
Mijn brein smelt bij 25 graden ... dus hebben mijn kinderen niet echt veel bijgeleerd vandaag. Gedurende deze periode van het schooljaar smelten zij al bij 21 graden.
Waar zijn die examens toch goed voor ????
ik weet niet wat het leukste was vandaag :
- lekker lang uitslapen en wakker worden omdat het toch wel warm was
- badend in het zweet voelen dat ik tot de gebruinde soort begon te horen
- met mijn knieën tegen mijn oren in een zwembad zitten (zwembad is van zoonlief = KLEIN) en volledig natgeplenst worden met in mijn oren een dolenthousiast "MAMAke NATMAKEN" !
- met manlief en een glas witte wijn de zon zien ondergaan
- lavendel plukken en hopen dat de muggen niet steken vannacht
ik weet wel wat niet zo leuk is : morgen terug gaan werken ...
maar de batterijen zijn goed opgeladen, ik hoop voor een hele week !
De eerste oogst
van de levensboom van onze zoon ...
Wij waren in onze familie de eersten die hun kind niet lieten dopen ! Toch wel wat tegenwind gehad, zeker van aanstaande grootouders en enkele schoonbroer/zussen ...
Onze levenservaring had ons echter geleerd, dat het niet is HOE je gelooft, maar WAT je gelooft.
En door verliefd te worden op elkaar, leerden we dat wij ongelooflijk geloven in LEVEN.
Bovenstaande tekst is niet geschreven door Bond Zonder Naam of de Evangelische Omroep ...
Hm, hm, in mijn diepere momenten kan ik zeer ernstig zijn (suprise !).
Wij hebben besloten om ons kind de vrije keuze te laten en als hij later katholiek, boeddhist of godweetwat wil worden, proberen wij daar achter te staan.
Voorlopig beslissen we nog in zijn plaats. En dat hebben we een tweetal jaren geleden gedaan, door hem dus niet te laten dopen, maar met een gepaste ceremonie op te laten nemen in de grote familie die FAMILIE heet.
Mijn schoonzus heeft toen prachtig gesproken (een priester wat er niks tegen), manlief en ik hebben alle dingen die we hopen en geloven voor de toekomst van ons kind ook gezegd en iedereen heeft hem door hun handen laten gaan. Kortom, allen die er bij waren weten dat het prachtig was.
We hebben toen ook, zeer symbolisch, een levensboom geplant. Tussen ons gezegd en gezwegen, die heeft de eerste hittegolf in het leven van zoonlief niet overleefd.
Dat lieten we niet aan ons hart komen, en in november (zoon is geboren in mei) hebben we terug een kersenboom geplant. En ziehier ... (en hier eindigt mijn lange verhaal) : de eerste kers is na twee jaar eetbaar en o zo lekker !
Hopelijk volgen er nog meer... Jaren én kersen !
The child with the woman in her eyes
Mijn lief en ik hebben mekaar gevonden in muziek.
Elke keer als hij zingt, piano of gitaar speelt, kriebelt mijn lijf en vooral mijn ziel. Hij weet me te raken. (ideaal als je eens ruzie hebt gemaakt !:-)
Een serenade tussen de resten van het avondmaal en de afwas is het beste afrodisiacum ter wereld !
Nu, het is wel zo dat onze passies af en toe best uiteenlopend zijn.
Het schaamrood komt me op de wangen, maar ik ben een fan van alles wat Jackson heet ... Jermaine, Michael, Janet ... gezien de actuele situatie niet direct het toppunt van goede smaak maar dit als excuus : Joe Jackson hoort ook in het lijstje thuis.
Toch beschik ik over enige smaakmakers, hoor : u kent allicht al een aantal voorkeuren. Wat ik weinig mensen vertel is dat ik ongelooflijk gelukkig word van de muziek van Kate Bush.
Ik was pas 7 toen zij met Wuthering Heights een ongelooflijke hit scoorde ... en sedertdien ben ik "completely hooked". Ik heb jaren gedanst met haar in gedachten (onze living was redelijk groot, gelukkig !)
Mijn lief zit meer in de regio van Richard Marx, Phil Collins, Bryan Ferry ... (wat een leeftijdsverschil van 7 jaar kan maken !) ... maar vooral Prince is voor hem het summum !!!
En tja ... Prince en Michael Jackson staan in ons (nieuwe) cd-rek echt wel een eindje uit elkaar. Er moest zo nodig nog eens een rechtzaak van komen ?!
Onze bezoekers kunnen meestal meteen raden wie van ons beide de cd-speler heeft gevuld !
Maar nu, jippie ja jee, vonden we toch wel een Combinatie van onzer beider idolen (wat een vies woord tegenwoordig).
Ikke blij, ontroerd en gelukkig ... hij, glimlachend en mij vooral een "zot geval" vinden ...
Liefde, liefde, liefde ! Schoon, hee !
BOINK, BATS, KNAL, BANG, BOEM, BOTS, KNOTS, KEDENG, KEDENG, KEDENG ... TOET TOET !
Plotsklaps ben ik een knalpot armer. Hij is gesneuveld op de verkeersdrempel te Zoersel ....
Hij gaf de geest ... wegens niet geliefkoosd door de ondergetekende eigenares. Ik behandel mijn auto's (in chronologische volgorde) als wegwerpartikelen. Het is spijtig dat het wegwerpen van een auto zo duur is ... en dan nog maar gezwegen over het milieu!
I will be the answer
At the end of the line
I will there for you
While you take the time
In the burning of uncertainty
I will be your solid ground
I will hold the balance
If you can't look down
If it takes my whole life I won't break, I won't bend
It will all be worth it worth it in the end
‘Cause I can only tell you what I know
That I need you in my life
And when the stars have all gone out
You'll still be burning so bright
Cast me gently
Into morning
For the night has been unkind
Take me to a a place so holy
That I can wash this from my mind
The memory of choosing not to fight
Ik kan het niet laten ... ze is zo goed !
Dit is het lijflied van dit moment ...
De vraag : "Waarom voerden de Grieken zo vaak oorlog ?"
Antwoord van een 12-jarige leerlinge : Omdat de Grieken veel aarsvijanden hadden.
Jawadde !!!
Dat keur je toch goed, zeker ?!
Stilte ...
beter dan woorden,
voelen, doorvoelen
en leven ...
In de stilte borrelt leven,
en groeit ...
Alles wat echt groeit,
groeit in de stilte van ongesproken woorden.
I.Esje
Zware week achter de rug ...
'k zal niemand vervelen met de details ...
Het komt er op neer dat we een zware medische dobber kregen te slikken ... (een dobber slikken doet zeer, hee !) ...
of om het minder 'komisch' uit te drukken ...
We moeten leren leven met een gegeven dat niet simpel is. Veel verdriet brengt het mee, de humor wordt zwart, cynisch of ontbreekt totaal op dat moment.
Humor is mijn 'lifeline' ... maar als het er echt op aan komt, kan je niets anders doen, dan zitten, tijd nemen en huilen ...
En dat lukt me niet altijd. Zeker niet als het dagelijkse leven zijn aandacht vraagt, en je voelt dat het verdriet te groot is om toe te laten.
Dus wat doet tantieris ????
Muziek muziek muziek ... Sarah doet mijn tranen stromen en al lijkt het artificieel voor sommigen ... voor mij is het de ideale manier ...
Ik huil ... huil ... en lach ...
leven is mooi, ook al is het niet altijd gemakkelijk ...
Hold on, hold on to yourself, for this is gonna hurt like hell !
"Voor mij een passievruchten, citroen, witte en een appel"
We hadden het wel degelijk over jenever. Ik stond te schenken en hij gaf me 4 euro.
Hij was tevreden, ik zag het aan zijn glimlach ... ik was ook tevreden, in het licht der eeuwigheid is 4 euro misschien niet veel, op een dorpsbraderij kan 4 euro tellen !
Elk jaar staan we met een jeneverkraampje op de braderij hier in ons dorp. Wij = het leerkrachtenteam van ons dorpsschooltje. Ons dorp = een landelijk dorpje in de Kempen bij Antwerpen...
Het leuke is dat je ouders eens op een andere manier ziet, losser, vlotter, minder gespannen, kortom ... tevreden ! En zij zien ons ook eens anders, ... een jenever verkopen is blijkbaar veel makkelijker dan 'het rapport van hun dochter of zoon verkopen'.
Ook leuk is dat je veel oudleerlingen terugziet."Hey, dat is lang geleden !" "Hoe gaat het ermee ?" "Je ziet er goed uit" (dat laatste zeg ik tegen hen, zij absoluut niet tegen mij :-)
Grappig ... ze noemen me dan altijd 'mevrouw' terwijl het toch wel een zestal jaartjes 'juffrouw' is geweest. Je merkt het, met 'oud'leerlingen word je ook echt 'oud'.
Aan de andere kant is er dat uur ... het borreltjes-uur, dat elk jaar tegen half 11 nadert ...
Mensen blijven niet ontspannen en tevreden van jenever ... zo gauw ze er een stuk of 4 / 5 achter de kiezen hebben, is dat rapport ineens het 'topic' van de avond.
Jammer, spijtig maar helaas ... mensen worden niet gelukkiger van jenever...
En toch denken de meesten van welles ...
Where is the moment we needed the most
You kick up the leaves and the magic is lost
They tell me your blue skies fade to grey
They tell me your passion's gone away
And I don't need no carryin' on
You stand in the line just to hit a new low
You're faking a smile with the coffee to go
You tell me your life's been way off line
You're falling to pieces everytime
And I don't need no carryin' on
Cause you had a bad day
You're taking one down
You sing a sad song just to turn it around
You say you don't know
You tell me don't lie
You work at a smile and you go for a ride
You had a bad day
The camera don't lie
You're coming back down and you really don't mind
You had a bad day
You had a bad day
