Van Gogh ...

Alle dagen gebruik ik wel voor één of andere reden de Google. Niets is handiger dan dat.
De laatste tijd merk ik dat ze regelmatig hun logo 'aankleden' en vandaag ... o, hemel ... gebruikt men het Vincent Van Gogh-kleedje. (Als dat maar eens bestond).
Vandaag is het 152 jaar geleden dat hij werd geboren. Wat mij betreft heeft hij het eeuwige leven, maar -gelukkig voor hem- is dat niet echt zo.

In mijn puberteit had ik een (rare) voorkeur voor biografieën van (miskende) genieën : Gorbatjsov, Freud (toen ik 15 was), Jung, Jeanne D'arc, Laura Ingalls, Van Gogh, Monet, Mozart, Beethoven, Josefien Bonaparte en alles wat maar enigszins naar expressie rook ...
Toen ik 13 was, werd ik dus totaal 'verliefd' op alles wat met Van Gogh had te maken. En een paar jaar geleden heb ik in het Louvre heerlijk mogen genieten van een paar echte Van Gogh's.
Vooral zijn kleurengebruik is mij lief ... als het aan mij lach (lag), kleurde ik al mijn dagen zo. Wat me vooral frappeerde, als puber, was het feit dat hij zo zonnig en kleurig, fleurig aan de buitenkant was, en echt wel zwart aan de binnenkant. Herkenning is op zijn plaats :) ...

Later, op latere leeftijd dus, leerde ik nog een aantal Van Gogh-fanaten kennen ... ze zijn me ook lief geworden en lief gebleven. Die ene mis ik nog dagelijks ... hij en Vincent pakken nu een stevige pint op mijn leven !

Dus hip hip hoera, gelukkige Google-verjaardag, Vincent.

Ik ben niet populair .... maar kan het nog worden !

Het is algemeen bewezen : ik ben NIET populair ...
Gelukkig is dit streven sedert mijn puberteit wat geminderd ....

Op mijn geheime rendez-vous kwamen welgeteld 3 mensen opdagen, maar niet de minst belangrijke dus ... tantieris content.
Nu hebt u zeker wat gemist indien u 1 van de afwezigen was ... Maar dat zal ik u in geuren en kleuren graag onthouden !

Nu vraag ik u : maak het goed en stem voor mij ! Ik kan nog altijd populair worden (hm,hm)

Geluk

Geluk ...
even glimlachen, dan kijken,
en weten ... !

rendez-vous : tantieris ontvangt ...

En wel op zaterdag 26 maart ... zie blog van lang geleden.
Ik heb al 1 bevestiging, niet nodig, maar leuk om weten. Dus morgen zijn hier zeker 3 personen aanwezig op de "blog-date" van tantieris.
Hoe meer zielen, hoe meer vreugd dus ... je weet het ...
zaterdag 26 maart vanaf 15.30 ... WELKOM

Hip Hip GeHUPdated

Mijn neefjes (of beter gezegd die van mijn man) zijn echt wizz-kids. Tinternet heeft voor hen geen geheimen. De microbe kruipt voort, vandaar dat 'tantieris' is ontstaan.
Nu ben ik meer een huisvrouw met een hobby en zij hebben een 'leven' vandaar, hun update-gradatie ligt beduidend lager dan de mijne. Maar nu ... o nu, heeft nonkel Rik eindelijk een update gedaan. HIP HIP HUP HOERA !

Het slechtste concert allertijden

NACHTMERRIE !
Gisterenavond zijn wij dus naar het allerslechtste concert allertijden geweest ... Eigenlijk zijn er geen woorden om te beschrijven wat we ervan vonden. Er is in ieder geval een nieuwe wereld voor ons opengegaan.

We hadden de mogelijkheid om met het werk van man-lief naar een improsession te gaan. Het concept was ons niet meteen bekend maar na enige uitleg van de inviterende gastheer, leek het ons wel een leuk idee. Een groep muzikanten die een wedstrijdje improviseren aangaat ... als het maar met muziek te maken heeft, zien wij dat wel zitten.

HAHA (met groen tintje) dat had je dus gedacht !!! We kwamen (te laat) Vorst Nationaal binnen en schoven (nog net op tijd) zonder eten (wegens te laat) op een VIP-plaatsje binnen. Gezeten naast een top-meneer van de inviterende firma. Het was ons al opgevallen dat er nogal veel Franstalige landgenoten waren, maar - niet-discriminerend als we zijn- bleven we minzaam glimlachen toen de tonen van John Miles' Music was my first love, weerklonken. Het was in de seconde nadien, dat het afgrijzen ons totaal vervulde !!! Brood en spelen, arena-achtige toestanden dreven ons tegen de achterkant van ons zitje : WAT WAS DIT ?????

Een Franstalige flauwe plezante liet het publiek de Brabaconne zingen met als tekst "je t'aime, je t'aime, je t'aime". Iedereen ging uit zijn dak, behalve tantieris en echtgenoot. Nu zijn wij voor wat platvloers vermaak niet verlegen, maar dit sloeg alles. De daaropvolgende twee en een half uur werden wij overspoeld met slechte covers van Engelstalige liedjes en ALLES in het Frans ... Zangers net 'out of key', muzikanten 'net ernaast' en dat met een ceremoniemeester die een imitatie leek van 1 of andere slechte tovenaar uit Harry Potter.
Naast mij zaten twee koppels die je in het dagelijkse leven, redelijk belegen en burgerlijk zou noemen. Zij lieten echt het beste van zichzelf zien, d.w.z. gillen, brullen, vals zingen, truitjes die uitvlogen, armen in de lucht, okselfris ????

Onze reactie schommelde tussen huilen en lachen. Na een tijdje besloten we maar mee te doen, en telkens het publiek om zijn mening werd gevraagd, heb ik mijn handen tot bloedens toe geklapt. Het was de enige manier om dit te overleven. Ik ga liever nog naar een concert van Willy Sommers of Will Tura ... (en dat wil wat zeggen)

En man zag dat het goed was ....

Ziek of niet ... ik heb dus wel alles gegeven, hee !
En het was fijn !
De afgelopen week zat ik abnormaal onder de stress, met de nodige 'moodswings', grumpy faces, en alles wat een slechtgezinde vrouw maar ten berde kan brengen (nee, heren, het is niet nodig dat nu allemaal luidop te vermelden !)
En dan nog ziek worden ook ... het leven kan hard zijn.
Maar man kwam, zag en bezon : het was goed, tantieris !

IK BEN ZIEK

Ik ben ziek ... keelpijn, oren die suizen tegen 150 db, hoofdpijn ...
Geen uitzondering rond deze tijd van het jaar.... maar.... IK MOET MORGEN ZINGEN,
ik moet morgen een liedje zingen van Herman Van Veen, Bart Peeters en Pieter Embrechts.
Ikke gelukkig ... 3 mannen die 'mij kunnen krijgen' in de zin van ... teksten om te zoenen, melodieën om te kussen ...
en nu ben ik ZIEK ...
Hoe ik dat ga klaarspelen, weet ik niet !
En morgen komt mijnen hubbie kijken en mijn schoonbroer en schoonzus, en mijn andere schoonzus met een gloednieuwe schoonbroer ... dus ik ben superzenuwachtig !
En nu ben ik ZIEK !!!

Thee met citroen, euphon, homeopathie ... niets helpt (toch niet tegen morgen)
Wondermiddeltjes zijn welkom !

Het idool van mijn zoon .... tja je bent dus alleen maar idool tot hij 1 is .... dan komen er andere en betere !

Toffe gast, leuk gesprek

Ik weet niet of ge hem kent, maar hij is een hele toffe man om mee op een feestje te 'sjauwelen'. Hij heeft ook een heel toffe vriendin, dus mijn man en ik hebben ons goed met hen geamuseerd !

Geen 'zeep' voor mij !

Gisterenavond vertrok ik met mijn neus in de lucht en haren in de wind : tantieris heeft meegedaan aan een filmke ! Ik was de nieuwe Halle Berry (in het wit), de oscar lag binnen handbereik ...
Viel me dat even tegen !!!! Ik zal mijn job nog maar niet meteen opzeggen en solliciteren voor een 'soap' !
Mijn hoofd is in close-up niet te genieten en ik beschik over een onwaarschijnlijk trekje om mijn mond als ik praat ... een vrouwelijke Joe Cocker, dat ben ik dus.

Blijkt dat ik dat dus altijd doe ... zo raar praten. Mijne man zei heel kalm : "Ja, dat doe jij altijd", toen ik hem in volle paniek, met mijn handen voor mijn mond, en het schaamte-zweet op mijn rug vroeg : "Doe ik dat altijd, zo trekken met mijn mond ?"

Op het feestje waar we nadien flink in de wijn zijn gevlogen, zei iedereen heel kalm : "Ja, dat doe jij altijd" toen ik hen in volle paniek, met een glas witte in de hand en het angstzweet op mijn rug vroeg : " Doe ik dat altijd, zo trekken met mijn mond ?"

De enige aan wie ik het nog niet gevraagd heb,zijn mijn ouders. Maar ik weet nu al wat ze zullen zeggen : "Ja, dat doe jij altijd maar trek het u maar niet aan, manneke, dat valt niet op"

JAWADDE !!!

Het wordt heel goed !

Het wordt goed !!!!

"Weet je nog, toen de wind de bomen tergde en hen de mantels van het lichaam trok
dat wij samen - de regen kletterde bij stromen -schuilden en jij zo schrok
Toen ik je zei dat dit het eind was, en voorgoed onze wegen zouden scheiden
“Mijn arme kind, ‘t is droevig maar het moet, beter is het heen te gaan”,
ik zweeg en jij schreide
Weet je nog...? dat mijn hand de jouwe zachtjes drukte,
omdat jij spoedig zou zien dat ik niet de beste was
en dat jij door je tranen lachte en zei: “Misschien...!”
Nu is het herfst opnieuw en regen, maar alleen
schuil ik onder ‘t lover, denk aan jou en – ween…

Gisterenavond weer het gevoel van extase ervaren, dat ik altijd voel als ik zing en muziek leef ...
het roert in mijn hart, het schuilt in mijn huid ...
het zit er ... het is van mij ... zonder woorden ... ik kan het niet vatten ... ik voel het, ik leef het !