Een mens heeft zwakheden !
Correctie : Tantieris heeft serieus wat zwakheden.
Met dit lied kon ik mijn vroeger vriendje de kast op jagen. Net nog geen blonde pruik en boa(constrictor), maar wel elk gebaar, elke geste ... het was me op het lijf geschreven. Zalig is de trompet, om dan met kleine afgemeten pasjes door de living te walsen. En dan het zalige, dommeblondjesmondje, elke man werd er gek van. In mijn geval, echt gek !

Er woedt een kleine oorlog,
daar waar de madeliefjes bloeien.
Heden, overweldigd,
door oorlog,
kleine oorlog.

Morgen vraag ik aan mijn lief : Wil je met me trouwen ?
En dan zegt hij : "Ja !"

Dat zegt hij dan trouwens al 9 jaar aan een stuk op 25 februari.
De vraag stellen is gewoonweg zo leuk.
(Als je zeker bent van het antwoord, natuurlijk)

Het is niet slim om een kuitbroek te dragen als je dikke kuiten hebt. Het is ook niet slim om een kuitbroek te dragen als je dunne kuiten hebt. Het is nog minder slim om een kuitbroek te dragen als je groot bent. En het minst slimme is toch wel het dragen van zo'n broek als je klein bent...
Niet slim, een kuitbroek, NIET slim !

Storm op komst

Allen daarheen : mijn kinderen (lees leerlingen) deden mee. Ikke trots !

Leven ... ten voete uit

Vandaag afscheid van mijn zeer oude grootvader.
Vandaag welkom, Lore.
Vandaag is een fijne dag.

Niet nu, nu niet

Neen, ik wil niet,
huilen,
bedoel ik dan.
Stilstaan,
bedoel ik dan.
Geen boodschap aan.
Laat me even vluchten,
weg van dat,
dat grote,
intense,
alles vermorzelende.
Nu niet,
niet nu.
Straks,
misschien.
Of nooit,
nog liever
nooit.

Hoe ik met mijn verdriet geen weg kan.

You Tube, Me Angry

Youtube kan mij bekoren. Terwijl ik werk, staat het ding constant aan. Het is zalig je muziek te kunnen selecteren met een leuk clipje erbij. Nu zijn homevideo's echter niet aan mij besteed. Wat interesseren mij de eerste stapjes van baby x of het gooien van het bruidsboeket van koppel Y ? Hoewel ikzelf 2 clipjes erop staan heb (klopt die zinsbouw ?), vind ik dat niet meteen de meerwaarde van youtube. Neen, het feit dat ik alle muziek waar ik van hou kan selecteren, zegt me alles.

Maar, zoals u al kan merken aan mijn 'prachtige' titel... de laatste tijd is Youtube met mijn voeten aan het rammelen. (en ik heb er zeer grote !)
Elke keer als ik de site open, verschijnt de tekst VIDEO UNAVAILABLE. Jawadde ! Nu moet ik 1 van mijn absolute lievelingsnummers beluisteren met de compleet achterlijke videoclip van één of ander soapje erbij. Jongens, dat is niet wat ik bedoel, hee !
Ik heb al de helft van The Police eruit moeten zwieren, gisteren dus met pijn in het hart een groot deel van mijn Kate Bush-clips weggedaan. Ook van Tears for Fears kan ik er maar een paar houden. Wat is er aan de hand ???

Zwaar geïnspireerd door Molady !
Vanavond zit ik weer 'heerlijk' te youtuben. Het ontdekken van allerlei oude deuntjes doet me deugd. En sommigen maken me meer warm dan anders.
De mannen die ik totaal aantrekkelijk vind, missen meestal elke perfectie die mogelijk is. En deze man is daar een mooi voorbeeld van. Vol littekens, erg zwart, letterlijk en figuurlijk ! Als 17-jarige was ik volledig weg van zijn Killer en Crazy. Kissed by a rose vind ik wat cliché, maar de man ziet er schitterend uit. Seal, hij kan mij krijgen ;-)

Dag, dag, daaag !

Zullen we gaan kijken naar de boten ?
Of snoeien in de hof ?
Willen we luisteren naar de vogels ?
En dan werken in ’t verlof.

Willen we samen pudding maken ?
Zo met een koekje middenin ?
Vertel het verhaal van veertig rovers
En begin steeds bij ’t begin.

Mag mijn handje dan weer schuilen,
In jouw grote sterke vuist ?
Wandelen we samen langs de vaart,
Voel ik me warm en veilig thuis.

Zullen we samen dan maar rusten ?
En genieten van wat leven is,
Willen we samen even huilen,
Om wat er mis gelopen is ?

Weet dat de liefde is gebleven,
Voor jouw grote, lieve hart,
En ook al voelt het als het einde
Dit is een nieuwe, mooie start.

Maar ik zal u zo erg missen,
Uw lach en ook uw traan,
Want nu is uw tijd gekomen,
Lieve vava, ge moogt nu gaan.

Jajajaja, ik koooom !

Ik zal er zijn. Deze keer zet ik mij in gezelschap dat mij kent en graag ziet. Kwestie van veilig het andere gezelschap af te zien en dan af en toe mijn aangeboren verlegenheid te overwinnen. Just by being me !

Daar is de zomer

Een beetje zeemzoet, maar vooral leuk wat de stemmetjes en de trommeltjes betreft.
Ook een leuke versie van het oorspronkelijke nummer.
Hee mensen, de summer Sunshine was daar !

Verrassing verpest ...

Wij doen geen brieven van elkaar open.
Niet dat wij grote geheimen hebben voor elkaar, maar als manliefs naam op de envelop staat, laat ik ze dicht. Dat is wel handig, Electrabel, Belgacom, verzekeringen ... : zijn naam staat overal op. Dus ik betaal geen cent ?!
Soms kan het wel eens gebeuren dat het briefgeheim wordt geschonden. Dat gaat meestal om reclameboodschappen of bankzaken. Dat durf ik wel eens openen. De laatste tijd krijgen we nogal reclame i.v.m. de verbouwing die we van plan zijn. Blijkbaar wordt ons adres te pas en te onpas aan allerlei firma's doorgespeeld. Die enveloppen doe ik meestal wel open en dan smijt ik ze meteen weg. Vandaag zaten er 4 in de bus. Tenminste, dat dacht ik. Ik heb dus alles op naam van manlief opengemaakt.
Vandaag heb ik daar spijt van. Dikke spijt.
Het spijt me dus !
Want manlief heeft, ik denk als verrassing, 4 kaarten besteld voor het concert van Genesis op mijn verjaardag !
En nu weeeeet ik dat al ! Bah, bah, bah ... verrassing is verpest. En ik ben zoooooooo dol op verrassingen ! Bah, bah, bah !

Au, au, au !

Welke (zonder twijfel mannelijke) sadist heeft beslist dat een vrouw op bepaalde plekken haarloos door het leven moeten gaan ? Au !!!
Back to the sixties, zou ik zo zeggen. Mocht toen niet alles natuurlijk blijven zoals het was geschapen, of beter, gegroeid ???

Zijn handen zijn klauwen,
knijpen mijn vingers fijn.
Zijn ene oog ziet me niet meer,
zijn mond, ingevallen,
paniek, wanhoop ...
"Weg, weg, kom"
De enige woorden die hij kan spuwen.
Vastgebonden als een gevangene,
zijn benen schoppen,
Weg, weg ...
zijn geest is al weg
paniek, paniek ...

En mijn hart bloedt.
Laat het voorbij zijn,
laat het passeren,
dit kan geen leven zijn,
dit is levend dood-zijn...

Mag je wensen dat iemand sterft ?
Ik wens het, ik wens het !

Mag je wensen dat iemand sterft ?

Cinema

We zijn into film, dit weekend. Nadat we vrijdagavond The Incredibles bekeken (dankjewel lieff neeffje ff.) was het gisterenavond aan National Security om ons te vermaken.
We hebben wel wat gelachen, maar echt goed was die niet. Ik denk dat de doelgroep iets is van 6 tot 16-jarigen. Daar liggen wij beiden al meer dan 20 jaar uit !
Hoewel ... dit was de tweede film die ik zag met Steve Zahn. En hij kon mij wederom bekoren. De man speelt meestal van die 'nerds', sukkelaars en 'losers'. Hij doet dat met verve. Je krijgt spontaan medelijden met de man. Hij geeft een nieuwe dimensie aan "het leven zit mij tegen".
Als ik zijn cv bekijk, merk ik dat ik al een heleboel films/series zag waarin hij meedeed. Een niet echt opvallende man dus, maar wel goed !

Mijn gedichten publiceren.
Dat zijn 2 zware woorden. "Gedichten" : de zinnetjes die ik instant uit mijn mouw schud, zijn dat woord niet altijd waard. "Publiceren" : klinkt duur en chic en vooral beroemd. Ook niet echt iets dat bij me past.

En toch ...
Als er maar iemand 'outthere' is, die mijn woordjes mooi vindt en er één of ander gevoel bij krijgt. (niet grenzend aan afkeer, natuurlijk) Dan ben ik een contente vrouw.

Vandaar : "Tweewoonst" leek me zeer fijn om eens een poging tot gelezen worden te doen (dat zijn wel erg veel werkwoorden in 1 zin).
En oh, ironie ... (story of my life, haha), mijn eerste 'publicatie' op Tweewoonst is een foto. Een glimlach dringt zich op.
Wil een mens zo graag gelezen worden, wordt hij/zij voor de eerste keer, vooral bekeken. Smile !

En omdat ik zelf nog eens wil luisteren : nogmaals John Mayer. Hij kan mij krijgen.
Hopelijk valt het in de smaak. Dan is dit een zintuiglijke postje geworden.

Ik meen het !

Te serieus. Dat ben ik.
Mensen in mijn omgeving zijn er getuige van geweest hoe ik dat krampachtig probeer te verbergen. De humor die ik me heb aangemeten, wordt door een aantal personen wel geappreciëerd. In school sta ik bekend als 'gangmaker', 'grapjas' en 'brengt de sfeer er wel in'.
Ze moesten eens weten wat een jaren training eraan vooraf is gegaan.

Het is algemeen geweten dat sentimentaliteit mijn 'middle-name' is. Ik vind het moeilijk om daar trots op te zijn. Als Wendy van Wanten huilt als ze haar kleindochter ziet, schiet mijn gemoed vol. Als Marco Borsato de Waarheid zingt, huil ik de ogen uit mijn hoofd. Als ik een lucht vol wolken zie, in 'the wee small hours' van de morgen, word ik kinderlijk blij en gelukkig.

En ik kan daar pissed-off van geraken, van hier tot Tokio.
Verman(vrouw) jezelf. Doe niet onnozel. Flauw trien...
Ik weet (bijna) perfect wat ik van mezelf mag laten zien bij wie.
En moeilijk dat dat is ! Echtentechtig waar !

Tot ik manlief tegenkwam. Soms vind ik hem zelfs te sentimenteel. (Zeker als hij Richard Marx opzet). Maar hij draagt het met een air van humor. Emoties zijn gevoelens en gevoelens zijn emoties die er mogen zijn. En als we er eens mee kunnen lachen ? Ok dan !
Tegelijkertijd kan hij KEIhard zijn. Zijn collega's sidderen en beven op tijd en stond. Manlief heeft een visie en dat zal geweten zijn. Ik kan dat bewonderen. Roep "BOE" en tantieris zit onder haar stoel.
Kortom... ik ben een superernstige madam met veel te lange tenen.

Of hoe het schrijven en vergelijken van teksten voor een cabaretvoorstelling (in oktober by the way !)uw zelfvertrouwen volledig naar de vaantjes helpt. Grrr !

Niet slim. Een heupbroek in de winter. En dan een tantierisonderbroek aanhebben. Op allerlei vlakken : NIET slim !

Niet slim.

Niet slim. Een fles champagne opdrinken om de thuiskomst van manlief te vieren, terwijl je buikgriep hebt. Niet slim !