The fifties
Soms denk ik dat ik in de verkeerde tijd geboren ben. Zeker als ik dit soort muziek hoor. Ik droom dan van oplichtende trappen met limo's in de buurt, brede rokken, mijn nieuwe dansschoentjes, lange handschoenen en mooie mannen in een mooi pak die me zonder problemen optillen alsof ik een veertje ben.
Het ongelooflijke sensuele van het uitdagende en plagende toontje van die bas, die drum, en die blazers ... mmmm, hij kan mij krijgen !
5 opmerkingen:
Pff... helemaal geen vadertype. Wat moet je daar mee ? Een ongelooflijke stem, knap, niet amerikaans, stinkend rijk.
Geef mij maar helden uit mijn tijd. Ongelooflijk cliche, voorspelbaar, commercieel, maar wel echte pro's. Geweldig gitaarwerk, nog betere stemmen, en ga zo maar door. En en en vadertype's. 'Dit was de laatste'
deze dus http://www.youtube.com/watch?v=ZtCmIYpfUHY
Tja, die Eagles, da's dus niks voor mij. Sorry Anoniempje, niet slecht maar van een totaal ander kaliber. Gelukkig dat we niet alles even goed vinden. Anders zou Britney Spears nooit van de grond geraken. (figuurlijk, bedoel ik dus ;-)
Trouwens, ben jij dan een kind van the seventies ? Of the sixties ?
Enne ... effe blond moment : dat van die vadertypes volg ik niet helemaal ?
Maar ja, af en toe bén ik Britney ;-)
Hoewel ik Michael Bublé muzikaal wel kan pruimen, daarbuiten compleet niet mijn type, vind ik dit eerlijk gezegd minder dan de originele versie van Nina Simone en de cover van Muse. Nu ja, het kaan aan mijn leeftijd liggen ook natuurlijk, maar je weet dat ik een voorkeur heb voor de oudere stijlen...
Misschien moet je eens een kijkje nemen op Youtube.
Ik hou wel van big band, maar hij heeft betere nummers dan dit, om eerlijk te zijn. Nu, smaken verschillen en dat is een goed ding ;-)
Een reactie posten