De telefoon gaat. Mevrouw van de creche in paniek. Of hij even wil komen. Er is iets mis. Iets grondig mis. Met J., zijn 4-maanden oude zoontje.
Kinderen zonder ouders zijn wees.
Hoe noem je ouders die plots zonder kind zijn ?
En vooral : wat zeg je tegen hen ?
Ik denk aan B. en zijn vriendin. En aan J., die voor altijd 4 maanden oud zal zijn...
maandag, november 13, 2006
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
10 opmerkingen:
Ik ben ontroerd.
Ik ben onthutst.
Ik heb medelijden.
Ik heb hier geen woorden voor.
[www.stipsel.web-log.nl]
Dat is hard.
Er zijn geen woorden voor...
ouders zonder kind zijn levende doden. vreselijk nieuws. sprakeloos.
er zijn geen woorden voor.
woorden zijn ook niet nodig.
er zijn voor hen - is al wat kan.
de wereld staat voor die ouders stil
Jeetje. Dat kwam even boem-klats op mijn avondeten terecht.
Ouders plotseling zonder kinderen zijn voor het leven getekend. Ik zie het aan mijn zus en zwager die hun dochtertje verloren op de dag dat ze geboren werd...
Woorden van hoop zijn er niet.
@iedereen : dank je wel voor jullie steunende woorden !
O....dit komt zó hard aan. Wat ontzettend verdrietig.
Ouders die een kind verliezen zijn altijd leeg. Nooit is het leven meer vol voor hen. Een stukje van hen is doodgegaan, zélf zijn ze een stukje doodgegaan.
Helaas ben ik ervaringsdeskundig.....
Daar word je stil van... Veel sterkte.
wat zeg je.......? niks
er zijn geen woorden die dan troosten
er zijn alleen maar dragende handen en schouders om op uit te rusten....
sterkte meid... heel veel sterkte
Ik weet uit ervaring hoe verschrikkelijk zwaar het is, maar ook hoe belangrijk aanwezigheid van mensen om je heen is. Gewoon er zijn is zo belangrijk
Een reactie posten