Om allerlei redenen zit ik al de hele zondagvoormiddag te huilen, te snikken, te janken ... Ontlading is het passende woord, denk ik.
Dit cabaret heeft erg veel van mij gevraagd. Samenwerken met vrienden kan funest zijn voor een jarenlange vriendschap en dat doet verdomde zeer.

De reacties van het publiek zijn zo fantastisch dat de succeservaring elk rot gevoel doet smelten. De toekomst wenkt, dit krijgt nog een staartje.
Dat is prachtig. Dat is alles wat ik wilde, waar ik naar verlangde.
En toch ...
Het heeft allemaal een wat bittere bijsmaak gekregen. De onderliggende emoties doen me soms verkillen midden in een oogcontact, in een scène, in een lied ...

Gelukkig is daar manlief, die mijn buien ondertussen al kent en ze ook wel aankan.
Hij praat en troost en luistert en begrijpt ...